Μπορεί να προκύψει κυβέρνηση κεντροαριστεράς στις προσεχείς εκλογές;
«ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ κυνηγάνε την «μονάδα», ενώ η συνολική δύναμη παραμένει ίδια», σημειώνει στη «Θ» ο πρώην Υπουργός
Ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να ζητήσει «συγγνώμη» για όλα όσα έχει «σύρει» κατά καιρούς, στο παρελθόν, στο ΠΑΣΟΚ, προκειμένου η επόμενη μέρα των εκλογών, να βρει πεδίο συνεννόησης και ενδεχομένως συγκυβέρνησης σε περίπτωση που ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ν.Δ δεν καταφέρουν να συστήσουν κυβέρνηση. Την παραπάνω άποψη εκφράζει μέσα από την «Θ» ο Ξανθιώτης πρώην υπουργός ΠΑΣΟΚ (κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου) Σωκράτης Ξυνίδης.
Ο ίδιος αναφέρεται και σε μια ακόμη «συγγνώμη» που θα πρέπει να ειπωθεί εντός του ΠΑΣΟΚ, ενώ αναφέρεται και στις προϋποθέσεις για την συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων όπως αυτές θα εκφραστούν κοινοβουλευτικά από τα μεγαλύτερα ή τα μικρότερα κόμματα.
ΝΑ ΕΠΟΥΛΩΘΟΥΝ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΣΙΠΡΑ
Αναλυτικότερα, ο κος Ξυνίδης επιχειρεί μια προσέγγιση σε ρεαλιστική βάση, ξεκινώντας από μια απλή «πρόσθεση» των κεντρο-αριστερών δυνάμεων, υπογραμμίζοντας ότι στο σύνολό τους παραμένουν ίδιες σε αριθμούς:
«Η τάση που υπάρχει στους πολίτες αυτή τη στιγμή και καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι ότι απαιτείται μια αλλαγή στο πολιτικό σύστημα. Έχουν κουραστεί αυτό που ονομάζεται «κυβέρνηση Μητσοτάκη» και επιθυμούν μια πολιτική αλλαγή και να ξαναελπίσουν σε καλύτερες μέρες. Αυτό όμως που μου κάνει εντύπωση είναι ότι αθροιστικά το ποσοστό αυτών που ονομάζουμε «προοδευτικός χώρος», στα αριστερά της Ν.Δ δεν αυξάνεται το συνολικό του ποσοστό. Δεν αποτελεί είδηση για μένα αν μια μονάδα του κυρίου Τσίπρα πήγε στο ΠΑΣΟΚ ή το αντίστροφο, μετά από κάποιες μέρες, οτι μια μονάδα του ΠΑΣΟΚ πήγε στον κο Τσίπρα. Συνολικά αυτή τη στιγμή, ναι μεν αρθροιστικά μπορεί να είναι πόλος, αλλά από την άλλη μεριά δείχνει ότι έχει ένα σοβαρό πρόβλημα να απευθυνθεί στην κοινωνία Ένας από τους λόγους που έχει σοβαρό πρόβλημα, είναι ότι δεν επιβεβαιώνει την δυνατότητά του να αποτελέσει μια κυβερνητική επιλογή και αυτό δημιουργεί ανασφάλεια στους πολίτες, ότι μπορεί η χώρα να μείνει η χώρα σε ακυβερνησία και μάλιστα σε μια εποχή κατά την οποία είναι δύσκολα τα εθνικά θέματα και καθορίζουν τα πράγματα στην γεωστρατηγική της περιοχής μας και που η Ελλάδα αναλαμβάνει και την προεδρία της ΕΕ την 1η Ιουλίου του ερχόμενου έτους. Αυτό ισχύει και για τους δύο, αλλά θέλω να πω επίσης ότι δυστυχώς και με απόλυτη επιλογή της τότε ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξαν πολλά τραύματα στο παρελθόν, από τον λαϊκίστικο τρόπο με τον οποίο πολιτεύτηκε ο τότε ΣΥΡΙΖΑ και που δημιούργησε βαθύτατα τραύματα μεταξύ των πολιτών που αυτοπροσδιορίζονται σε αυτόν τον χώρο, καθώς δεν μπορεί κάποιος να σε κατηγορεί για προδότη της χώρας, για γερμανοτσολιά, ότι εξυπηρετείς ξένα συμφέροντα, ότι είσαι ανίκανος κλπ. Όλα αυτά που έλεγαν τότε και τα οποία τα «λούστηκαν» μετά, έχουν δημιουργήσει μια πολύ άσχημη κατάσταση μεταξύ των δυο αυτών χώρων, που κατά καιρούς βλέπουμε άλλοτε να οξύνεται και άλλοτε να αμβλύνεται. Τις τελευταίες μέρες είμαστε σε περίοδο όξυνσης θα έλεγα και αυτή η όξυνση έχει να κάνει και με τον ανταγωνισμό των ποσοστών (ποιος θα πάρει την προαναφερόμενη μονάδα που πηγαίνει από την μια πλευρά στην άλλη). Είναι όμως προφανές, ότι το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Η γνώμη μου είναι ότι σαφώς και πρέπει να υπάρξει ένας προοδευτικός πόλος, συσπειρωμένος απέναντι στην συντηρητική παράταξη που έχει «αλώσει» και τον κεντρώο χώρο. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να επουλωθούν τα τραύματα του παρελθόντος».
ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ «ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΥΣ» ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ
Πως θα «επουλωθούν» όμως, τα τραύματα αυτά; Όπως απαντά ο ίδιος, θα πρέπει να προηγηθούν… δυο συγγνώμες:
«Για να επουλωθούν αυτά τα τραύματα, θα πρέπει να υπάρξουν, κατά την γνώμη μου, δυο «συγγνώμες». Η μια πρέπει να προηγηθεί μέσα στο ΠΑΣΟΚ και να είναι από αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι στο παρελθόν με την στάση τους – την κρίσιμη περίοδο, τέτοιες μέρες, τον Οκτώβριο του 2011 – πλήγωσαν την παράταξη, ρίχνοντας την τελευταία λαοπρόβλητη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Θα μου πείτε, τι θυμάσαι; Αυτά όμως τα πράγματα μένουν, αν δεν εκκαθαριστούν πολιτικά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα κόμματα έρχονται και κάνουν απολογισμούς. Δεν τους κάνουν για να βρίσκονται σε δουλειά, αλλά ακριβώς για να αποκαθιστούν την ιστορικότητα των πραγμάτων, να μπαίνουν τα πράγματα στην θέση τους και να κάνουν καινούρια ξεκινήματα. Στο ΠΑΣΟΚ αυτό δεν έγινε ποτέ. Και από τότε μέχρι σήμερα, διατηρείται ένας υποβόσκων εμφύλιος. Η μια συγγνώμη λοιπόν πρέπει να είναι – το λέω ευθέως – από την τότε ομάδα Βενιζέλου (την τότε ομάδα εκσυγχρονιστών) οι οποίοι ροκάνισαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το Νοέμβριο του 2011. Αυτό βέβαια είχε ξεκινήσει νωρίτερα, καθόλη την διάρκεια της πρωθυπουργίας του Γιώργου Παπανδρέου. Η δεύτερη συγγνώμη, πρέπει να είναι του κου Τσίπρα για τον τρόπο με τον οποίο λοιδόρησε το ΠΑΣΟΚ. Αν αποκατασταθούν αυτά τα δύο και δοθούν οι εξηγήσεις και η οπτική του καθενός για το πώς έζησε και τι πίστευε για αυτά τα πράγματα, τότε θα υπάρξουν οι προϋποθέσεις ανασύνθεσης και δημιουργίας ενός πολιτικού χώρου ο οποίος θα μπορέσει να εκφράσει τον αντίλογο σε αυτό το οποίο, ως μονόδρομο, παρουσιάζει ο κος Μητσοτάκης. Ότι δηλαδή «εγώ είμαι η μόνη σοβαρή επιλογή που μπορεί να έχει η χώρα, αυτή τη στιγμή». Αν οι πολίτες δεν δουν στην πράξη να ομονοούν οι δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου και να κάνουν πίσω οι εγωισμοί των αρχηγών (το ποια θα είναι η ηγεσία ας προκύψει στο μέλλον με δημοκρατικές διαδικασίες) δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκολλήσει ούτε η βελόνα του ΠΑΣΟΚ, ούτε η βελόνα του κου Τσίπρα. Θα μείνουν κολλημένες σε ένα μειοψηφικό ποσοστό, κάνοντας για ακόμη μια φορά άρχοντα της πολιτικής τον κο Μητσοτάκη».
«ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ» ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ «ΟΡΜΠΑΝΟΠΟΙΗΣΗ»
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν τέλος, η δήλωση του κου Ξυνίδη για τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα που επέρχονται και ιδιαίτερα σε ο,τι έχει να κάνει με συνεργασίες κομμάτων και Βουλευτών, στο όνομα της όποιας κυβερνητικής αδυναμίας.
«Οι επιλογές θα είναι ή να κοιτάξει προς τα δεξιά ή ακροδεξιά η Νέα Δημοκρατία (σ.σ. στην περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία) με ο,τι αυτό σημαίνει για την πορεία της χώρας. Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή χρειάζεται μια «ορμπανοποίηση». Ελπίζω ότι δεν θα καταλήξουμε σε αυτό που οι Ούγγροι έκαναν αγώνα για να αποτινάξουν από πάνω τους. Και από την άλλη μεριά, θέλω να πιστεύω ότι θα τηρηθεί η δέσμευση του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα ρέπει το ΠΑΣΟΚ ή στελέχη του μεμονωμένα, που θα εκλεγούν Βουλευτές, σε μια περίπτωση κοινοβουλευτικής αδυναμίας, στο να προκύψει κυβερνητική πλειοψηφία με μεταγραφές Βουλευτών. Όλες αυτές είναι διαδικασίες που αποδυναμώνουν την θεσμική λειτουργία του κράτους και κάνουν τον πολίτη πάρα πολύ δύσπιστο απέναντι σε αυτή την λειτουργία. Η άποψή μου είναι ότι θα ζήσουμε τεκτονικές αλλαγές στο πολιτικό μας σύστημα, διότι κανείς δεν θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι κερδισμένος. Αυτό θα δημιουργήσει πολλαπλή κρίση σε όλους τους κομματικούς μηχανισμούς και μια πολύ δύσκολη ρευστότητα και θα γίνει μια συθέμελη ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος, χωρίς να μπορώ να προβλέψω με κανέναν τρόπο, ούτε να υποψιαστώ, πως θα καταλήξει αυτό το πράγμα. Ελπίζω αυτό να γίνει με ανθρώπους που θα εκλεγούν Βουλευτές οι οποίοι θα έχουν συνείδηση και δεν θα καθοδηγούνται με βάση τα ταξίματα και τα αξιώματα ή πολύ περισσότερο – όπως σε παλιές σκοτεινές εποχές συνέβαινε στην Ελλάδα – με χρηματισμούς έμμεσους ή άμεσους».
«Θ»
