Σωστός ο Ερκάν…
Ο Ερκάν Μπόζογλου, μέλος του συντονιστικού οργάνου της ΕΛ.Α.Σ στην Ξάνθη, σε πρόσφατες δηλώσεις του στην «Εμπρός», ξεκαθάρισε τη θέση του (και προφανώς τη θέση της ΕΛ.Α.Σ και του Αλέξη Τσίπρα), λέγοντας, επί λέξη πως «η μουσουλμανική μειονότητα είναι θρησκευτική μειονότητα και η Συνθήκη της Λωζάννης αποτελεί το πλαίσιο που διέπει το καθεστώς της. Αυτό δεν είναι θέμα που μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την πολιτική συγκυρία ή να γίνει αντικείμενο εσωκομματικής διαπραγμάτευσης». Αυτό φυσικά αποτελεί και ένα σαφές μήνυμα προς τους «αναθεωρητές» της Άγκυρας, που θεωρούν ανίσχυρη την συνθήκη της Λωζάννης και τουρκoποιούν συλλήβδην την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Είναι γεγονός ότι λίγα πολιτικά στελέχη αναφέρονται δημόσια στο «αυτονόητο» και είναι ευχάριστο το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας και το νέο κόμμα του, θέτουν εξ αρχής τα όρια σε ένα θέμα που έχει να κάνει με την εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας κάθε φορά που η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει προβλήματα και εντάσεις για να εξυπηρετήσει άλλους στόχους… Σωστός ο Ερκάν Μπόζογλου…
Διευκρινιστική της… διευκρινιστικής!
Αίσθηση όμως προκάλεσαν και οι δηλώσεις του ιδρυτικού μέλους της ΕΛ.Α.Σ καθηγητή Βασίλη Τσαουσίδη στη «Θ», αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους δεν εγγράφεται ακόμη στο κόμμα, γεγονός παράδοξο για την πολιτική πραγματικότητα… Να είναι δηλαδή κάποιος ιδρυτικό μέλος ενός κόμματος, να έχει υπογράψει την ιδρυτική του διακήρυξη, αλλά να μην εγγράφεται ως μέλος του κόμματος πριν συγκληθεί το Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛ.Α.Σ, μέλος του οποίου τυγχάνει και ο ίδιος. Επανήλθε όμως ο καθηγητής με νέα ανάρτηση του στη συνέχεια, όπου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου είναι θεωρητικά οι θεματοφύλακες μιας ιδεολογικής παρακαταθήκης -ίσως είναι καλύτερα να μην είναι οργανωμένα κομματικά στελέχη»! Για το «τελειώσει» με τη φράση ότι «η κοινωνική προσφορά δεν δημιουργεί αυτομάτως δικαίωμα σε κομματικό αξίωμα, αλλά και το κομματικό αξίωμα δεν τεκμηριώνει αυτοδικαίως κοινωνική προσφορά»! Και φυσικά, από ότι καταλάβαμε (και) αυτές οι αναφορές του καθηγητή δεν ήταν συμπτωματικές, αλλά είχαν συγκεκριμένους αποδέκτες… Επανέρχομαι…
Τους βγήκε… αλμυρή η «Αλμύρα»!
Η υπόθεση της ΑΛΜΥΡΑΣ στην παραθαλάσσια περιοχή της Βελόνης, είχε απασχολήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα την κοινή γνώμη, από τη στιγμή που ξεκίνησε (το 1997-1998), με πρωτεργάτη τον αείμνηστο Παπακωνσταντίνου, αλλά και στη συνέχεια με τα προβλήματα και τις παλινωδίες που προέκυψαν και που ακόμη μέχρι σήμερα συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τους δικαιούχους… Υπενθυμίζω ότι περισσότεροι από 300 συμπολίτες μας εμπιστεύτηκαν τότε τον καινοτόμο σχεδιασμό του τοπικού πολεοδομικού, σε μια μεγάλη έκταση που χωρίστηκε σε αντίστοιχα τεμάχια και που για να τα αποκτήσουν πλήρωσαν από 2.000.000 δραχμές σε πρώτη φάση και αναλόγως με τον χώρο που αγόρασε ή τουλάχιστον που νόμιζε ότι αγόρασε ο καθένας… Πληροφορούμαι ότι 30 χρόνια μετά το πρόβλημα επανέρχεται στην επικαιρότητα, με αφορμή την απόρριψη της ένστασης προς το Κτηματολόγιο, οπότε ξαναβρίσκεται στο σημείο «μηδέν»! Αυτά τουλάχιστον πληροφορούμαι σε πρώτη φάση από άμεσα ενδιαφερόμενο συμπολίτη μας, ο οποίος μου είπε μάλιστα ότι πολλοί από τους πρωταρχικούς αγοραστές δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή! Επειδή όμως μιλάμε για μια υπόθεση που στοίχησε ακριβά σε εκατοντάδες Ξανθιώτες –κι όχι μόνο- θα φροντίσω να έχουμε περισσότερα, αναλυτικότερα και προφανώς πιο αντικειμενικά στοιχεία από ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα για να σας το παρουσιάσουμε με αναλυτικό ρεπορτάζ προσεχώς.
Για να είναι πραγματικά λειτουργικές…
Πριν από λίγες ημέρες, αναφέρθηκα στα σκουπίδια και τις ακαθαρσίες (μέχρι και περιττώματα) που αφήνουν κάποιοι μέσα σε χώρους των παιδικών χαρών, αλλά και πάνω σε παιχνίδια που χρησιμοποιούν τα μικρά παιδιά! Την επόμενη μέρα βρέθηκε στην παιδική χαρά του πάρκου Μ. Αλεξάνδρου συνεργείο καθαριότητας του Δήμου Ξάνθης και τα καθάρισε, αλλά το πρόβλημα δεν σταματάει εκεί… Προχθές με ενημέρωσαν πάλι γονείς που πηγαίνουν τα παιδιά τους στην ίδια παιδική χαρά, ότι τα παιχνίδια (τραμπάλες, τσουλήθρες κλπ), ήταν γεμάτα λάσπη και χώματα, προφανώς από την κακοκαιρία της προηγούμενης ημέρας… Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται ένα συνεργείο να ελέγχει τακτικότερα τους χώρους των παιδικών χαρών και να κάνει ένα στοιχειώδες καθάρισμα, ώστε να είναι λειτουργικά τα παιχνίδια και ευπρεπισμένοι οι χώροι που χρησιμοποιούνται από τις ευαίσθητες ηλικίες. Και που ως γνωστόν, ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά που δεν έχουν την αίσθηση των μικροβίων, πιάνουν με τα χεράκια τους παντού και στη συνέχεια τα βάζουν και στο στόμα με ότι αυτό συνεπάγεται. Άρα λοιπόν το θέμα δεν είναι μόνο να λειτουργούν οι παιδικές χαρές, αλλά συγχρόνως να ελέγχονται, να περιφρουρούνται και να καθαρίζονται τακτικότερα.
