
Ριζική ανακαίνιση σε 2ο και 3ο Γυμνάσιο Ξάνθης

Προς ριζική ανακαίνιση οι σχολικές εγκαταστάσεις του 2ου και 3ου γυμνασίου Ξάνθης το επόμενο χρονικό διάστημα. Ένα θέμα που κρίθηκε αναγκαίο μετά την πάροδο δεκαετιών από την κατασκευή του σχολικού συγκροτήματος. Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι ήταν το δεύτερο Γυμνασιακό κτίριο μετά το «Γυμνάσιο Αρένων» (σημερινό 1ο Γυμνάσιο Ξάνθης), τη δεκαετία του ’70, όπου εγκαταστάθηκε το «Γυμνάσιο Θηλέων». Τις εργασίες της ανακαίνισης πρόκειται να ανακοινώσει και επίσημα ο Δήμος Ξάνθης την προσεχή εβδομάδα και μέχρις εδώ όλα καλά. Το ερώτημα είναι, πού θα μετεγκατασταθούν οι εκατοντάδες μαθητές των δύο σχολείων, αν και εφόσον δεν ολοκληρωθούν οι εργασίες μέχρι το πρώτο κουδούνι του Σεπτεμβρίου; Κύκλοι του Δήμου Ξάνθης ενημερώνουν ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, κρίνοντας αρκετό το χρονικό διάστημα που απομένει μέχρι τότε, αλλά ωστόσο υπάρχει μια ανησυχία από πλευράς εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και των γονέων. Άρα λοιπόν λέμε ΝΑΙ στην συντήρηση- ανακαίνιση των δύο σχολείων και σωστά ενεργεί ο Δήμος Ξάνθης, αλλά κρατάμε μια επιφύλαξη για το χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης των έργων μέσα στο καλοκαίρι…
Μάλλον ζω σε… άλλον πλανήτη!

Τελικά μάλλον πρέπει να ζω σε άλλη πόλη, σε άλλο νομό, σε άλλη Περιφέρεια ή ενδεχομένως και σε άλλο… πλανήτη! Ακούγοντας τον Περιφερειάρχη Χρ. Τοψίδη στον απολογισμό έργου και δράσης για την Π.Ε Ξάνθης, αισθάνθηκα πράγματι ότι είμαι ένας πολίτης-προύχοντας σε σχέση με πολίτες άλλων Περιφερειών, ότι ζω σε μια ιδανική κοινωνία με λυμένα τα μεγαλύτερα προβλήματα και ότι όλα πάνε ρολόι από τη στιγμή που ανέλαβε η σημερινή Περιφερειακή Διοίκηση! Όποιος και να άκουγε ή να διάβαζε τον ίδιο τον Περιφερειάρχη και τα δελτία τύπου που εξυμνούσαν το έργο του, αυτό θα ένιωθε, αλλά το θέμα είναι κατά πόσο θα το πίστευε… Ο Τοψίδης, όπως και άλλοι αυτοδιοικητικοί, κάνει ένα λάθος… Περιαυτολογεί τόσο προκλητικά προσπαθώντας να κρύψει τα πραγματικά προβλήματα κάτω από το χαλί, με αποτέλεσμα να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα σε ότι αφορά την επικοινωνία με τους πολίτες αυτή του η στάση. Το λάθος αυτό το κάνει ο Περιφερειάρχης από την αρχή ανάληψης των καθηκόντων του, με καθημερινά δελτία τύπου που τον υμνούν και τον δοξάζουν σε υπερθετικό βαθμό! Δεν ξέρω ποιος ή ποιοι τον συμβουλεύουν, αλλά ωστόσο θα πρέπει να γνωρίζει (και δεν το λέω μόνο ως άνθρωπος της επικοινωνίας, αλλά και ως απλός πολίτης), ότι… και λίγη μετριοπάθεια δεν βλάπτει πολλές φορές τους διοικούντες. Και όταν είσαι πιο πραγματιστής και πιο μετριοπαθής, κερδίζεις ευκολότερα τον ακροατή σου… Ήρεμα μιλάω.
Οι νόμοι ισχύουν το ίδιο για όλους…

Διαβάζοντας μία ανάρτηση του Συμεωνίδη από τη Σταυρούπολη (συμβούλου του συνδυασμού Μελισσόπουλου) για την περαιτέρω υποβάθμιση του Δημοτικού Σχολείου της περιοχής και προσπερνώντας το πρόβλημα αυτό κατά αυτό, θεωρώ ότι είναι και μία καλή «απάντηση» σε όλους εκείνους τους «πονηρούληδες» που εργαλειοποιούν τη μουσουλμανική μειονότητα στο κομμάτι της εκπαίδευσης και πιο συγκεκριμένα στο κομμάτι της υποβάθμισης ή και των αναστολών των μειονοτικών σχολείων, με αποτέλεσμα να φτάσει και να γίνεται μάλιστα και διπλωματικό θέμα! Όταν για παράδειγμα ένα δημοτικό σχολείο μιας έδρας πρώην Δήμου και μιας ακριτικής περιοχής σχεδόν αμιγώς χριστιανικής, δεν εξαιρείται από τις διατάξεις και τους νόμους του Ελληνικού κράτους περί περικοπών στην εκπαίδευση, πως είναι δυνατόν κάποιοι να επιμένουν να λειτουργούν μειονοτικά σχολεία στα οποία μειώνονται δραματικά οι αριθμοί των μαθητών τους και όχι μόνο; Σε ότι αφορά το πρόβλημα αυτό καθεαυτό της Σταυρούπολης, εκεί θεωρώ ότι πράγματι θα έπρεπε να υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση, γιατί μιλάμε για μια περιοχή που ερημώνει και που ο μέσος όρος της ηλικίας είναι πάνω από τα 65! Για μια περιοχή όπου τα περισσότερα χωριά δεν κατοικούνται πλέον και για μια περιοχή που άλλοτε ήκμαζε και παρήγαγε και τώρα γηράσκει και αργοπεθαίνει!
Η ηλεκτρονική γραφειοκρατία… χειρότερη της έντυπης!

Μπορεί να λιγόστεψε όντως η έντυπη γραφειοκρατία, αλλά αυξήθηκε αλματωδώς η ηλεκτρονική τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα την ακόμη μεγαλύτερη ταλαιπωρία των πολιτών. Για να πλησιάσεις μία δημόσια ή ακόμη και ιδιωτική (κοινής ωφέλειας) υπηρεσία, να κατανοήσεις τι ακριβώς ζητά και να συλλέξεις τον όγκο των δικαιολογητικών που ζητούν με ηλεκτρονικό τρόπο για να διεκπεραιώσουν μια υπόθεση, χρειάζεται ένας αγώνας δρόμου κυριολεκτικά και εμπλοκή με πολλές περισσότερες υπηρεσίες από ότι ίσχυε προηγουμένως. Μπορεί ο Πιερακάκης από την «ηλεκτρονική διακυβέρνηση» να έκανε την αρχή, αλλά ωστόσο τα πράγματα δεν προχώρησαν και δεν ελήφθη υπόψη το βασικό κριτήριο… Ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΠ’ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΑΡΑΦΕΤΙΑ στην Ελλάδα! Ακόμη και τα βασικά αγαθά, τηλεπικοινωνίες, ρεύμα κλπ που έχουν περάσει σε ιδιώτες-παρόχους, κινούνται με την ίδια λογική, όπως και οι τράπεζες, όπως φυσικά και το δημόσιο. Στο τελευταίο υπάρχει και το πρόβλημα της μη επικοινωνίας των υπηρεσιών μεταξύ τους, ακόμη και ομοειδών υπηρεσιών όπως για παράδειγμα ΕΦΚΑ-Ταμεία, όπως ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ-Ταμεία, με αποτέλεσμα ο κόσμος να ταλαιπωρείται, όχι μόνο στο ηλεκτρονικό κομμάτι, αλλά και στο πρακτικό! Μην επαίρεστε λοιπόν για την ηλεκτρονική διευκόλυνση του πολίτη που με ένα κουμπί μπορεί και εξυπηρετείται, γιατί τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Το θέμα είναι ποιος θα σας τα πει…








