Δεν θα ήθελα επ’ ουδενί να ήμουν στη θέση των Δημάρχων αυτήν την περίοδο, που καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στα ταμεία των Δήμων και να βγάλουν από εκείνα… που δεν διαθέτουν για να πληρώσουν το διπλάσιο σχεδόν κόστος για τα καύσιμα του χειμώνα. Επέλεξα να θίξουμε πρόσφατα στη «Θ» το θέμα της θέρμανσης στα σχολεία, για να αναδείξουμε το πόσο θα «ζοριστεί» φέτος το Χειμώνα, τόσο ο δικός μας Δήμος, όσο και το σύνολο των Δήμων της Ελληνικής επικράτειας, για να ζεστάνει τις σχολικές αίθουσες, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχουν και οι ανάλογες επιχορηγήσεις από την κεντρική διοίκηση. Δεν ξέρω αν τα καταφέρουν να κάνουν «μαγικά» οι Δήμαρχοι, αλλά ωστόσο θεωρώ εύλογη την αγανάκτηση που εξέφρασε και μέσα από το ρεπορτάζ της «Θ», ο Πρόεδρος της ΠΕΔ ΑΜ-Θ Σάββας Μιχαηλίδης, για την αύξηση αρμοδιοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, χωρίς τη συνοδεία των ανάλογων κονδυλίων! Από την άλλη πλευρά, αν τολμήσει κάποιος Δήμος να αυξήσει τα δημοτικά τέλη, τότε θα έχει να κάνει με την εύλογη αντίδραση των δημοτών, οι οποίοι ανεβαίνουν και αυτοί με τη σειρά τους το δικό τους «Γολγοθά», εν μέσω της γενικότερης οικονομικής ύφεσης στη χώρα, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, εξαιτίας των πολέμων και όχι μόνο. Όπως και να το κάνεις το πράγμα, θα είναι ένας δύσκολος χειμώνας για όλους.
Δεν αρκούν οι ροζ «μεταξωτές» κορδέλες…
Σέβομαι απόλυτα όλες τις ενημερωτικές δράσεις που γίνονται για τον καρκίνο και ιδιαίτερα για τον καρκίνο του μαστού, καθόσον είναι και επίκαιρο το θέμα αυτόν τον Οκτώβριο… Θεωρώ όμως ότι ντύνοντας με ροζ χρώματα τα ακίνητα, δεν εξυπηρετούμε τις πραγματικές ανάγκες των καρκινοπαθών… Οι άνθρωποι που ξυπνάνε ένα πρωί και τους έρχεται η «κεραμίδα», θέλουν κατ’ αρχήν καθοδήγηση, το πού θα πρέπει να απευθυνθούν, πώς θα πρέπει να ανταπεξέλθουν στις πολλές δυσκολίες και τις αγκυλώσεις του συστήματος για να βοηθηθούν από το κράτος… Το κυριότερο από όλα που πρέπει να κάνουμε για αυτούς, είναι να τους στηρίξουμε όταν βρίσκουν κλειστές πόρτες και ανάλγητους υπαλλήλους για να συμπληρώσουν έγγραφα, για να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται κλπ. Επίσης εκείνο που θα τους βοηθούσε ιδιαίτερα, είναι ο τρόπος μεταφοράς τους για τις θεραπείες τους, η διασφάλιση ενός συνοδού, ιδιαίτερα για τις μεγάλες ηλικίες και τους μοναχικούς ανθρώπους, το κλείσιμο ραντεβού για τους γιατρούς και τις θεραπείες τους και τέλος, η διεκδίκηση επιτέλους για τις δωρεάν εξετάσεις τους που χρειάζονται να κάνουν κάθε τόσο και που ενώ προβλέπεται, δεν είναι ΠΟΥΘΕΝΑ δωρεάν! Όλα αυτά κατά την άποψή μου θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα για τους κατά τόπους συλλόγους καρκινοπαθών και σε δεύτερη μοίρα οι ροζ πλεξίδες, τα ροζ κτίρια και οι ροζ μεταξωτές κορδέλες…
Χρυσός «παλιάς κοπής»… πεταμένα λεφτά σήμερα!
Ποιος να το έλεγε… Κάποτε δίναμε «αέρηδες» εκατομμυρίων δραχμών για να ενοικιάσουμε ένα μαγαζί στο κέντρο της Ξάνθης, με προκαταβολή μάλιστα αρκετών ενοικίων που επίσης ήταν στον «Θεό» και τώρα όλα αυτά παραμένουν ερμητικά κλειστά περιμένοντας για πολύ ακόμα τον νέο ενοικιαστή… Θα μου πείτε, οι ιδιοκτήτες των συγκεκριμένων ακινήτων τα βγάλαν τα λεφτά τους και με το παραπάνω… Αλλοίμονο σε εκείνους που έσπευσαν να επενδύσουν στα τελευταία της «belle epoque» θεωρώντας ότι αυτό θα ίσχυε εσαεί και δώσαν ότι οικονομίες είχαν και δεν είχαν για να αποκτήσουν ένα ακίνητο επαγγελματικό χώρο, ώστε αύριο-μεθαύριο τα παιδιά τους να είχαν ένα σίγουρο εισόδημα (λέμε τώρα) και μάλιστα κατά περίπτωση που θα έφτανε υπολογιστικά τους δύο ή ακόμη και τους τρεις μέσους μισθούς ενός υπαλλήλου! Αυτοί λοιπόν την πάτησαν και μάλιστα… παταγωδώς! Έρχονται λοιπόν σήμερα για να γκρεμίσουν τα μαγαζιά και να τα κάνουν γκαρσονιέρες και Airbnb, μπας και βγάλουν τη ρέφα τους! Σε ότι αφορά δε τις θέσεις πάρκινγκ, αυτές είναι πλέον περίοπτες και πωλούνται μάλιστα (στεγασμένες) πολύ περισσότερο ανά τετραγωνικό από ότι πωλούνται τα ίδια τα διαμερίσματα! Άντε να πουλήσει σήμερα εργολάβος νεόδμητο διαμέρισμα χωρίς να έχει πυλωτή από κάτω…
Εκτίμηση και σεβασμός…
Το έχω δηλώσει δημόσια πολλές φορές και θα το ξαναπώ: Οι γυναίκες είναι εκείνες που τραβάνε τον «αραμπά» της οικογένειας και συγχρόνως καλούνται να προσθέσουν στο οικογενειακό εισόδημα με την εργασία τους. Το χθεσινό αφιέρωμα της «Θ» στη γυναικεία επιχειρηματικότητα της Ξάνθης, έρχεται να επιβεβαιώσει, με βάση τα ποσοστά συμμετοχή στο επιχειρείν, το γεγονός ότι υπάρχει σαφώς η δυσκολία, να ανταγωνιστούν οι γυναίκες τους άντρες συναδέλφους τους, παρόλο ο γεγονός ότι ανάμεσα στους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες διακρίνονται γυναικείες παρουσίες. Το ίδιο συμβαίνει και στα διάφορα όργανα εκπροσώπησης των επιχειρηματιών, όπου και πάλι πρωταγωνιστούν γυναίκες, όπως για παράδειγμα στο Επιμελητήριο Ξάνθης, στην Ομοσπονδία Επαγγγελματο-Βιοτεχνών Ξάνθης κλπ… Οφείλω για ακόμη μια φορά να εκφράσω τον σεβασμό και τον θαυμασμό μου στο ωραίο και ισχυρό (καμία σχέση με αδύναμο) φύλο και να ευχηθώ στις επιχειρηματίες και συγχρόνως συζύγους, μαμάδες και νοικοκυρές, καλό κουράγιο και να μην το βάλουν ποτέ «κάτω»!
