Δεν ξεκινάνε το καλοκαίρι…
Μπορεί να έγινε η «φιέστα» στους κόμβους του παραλιακού δρόμου (διασταυρώσεις Αβδήρων και Μαγγάνων) από τον Περιφερειάρχη και την «παρέα» πριν λίγους μήνες, αλλά ωστόσο και φέτος το καλοκαίρι οι διασταυρώσεις- «θανάτου» παραμένουν ως είχαν. Και αυτό το έχω αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά ωστόσο επανέρχομαι με αφορμή την αγωνία που εξέφρασε κάτοικος της περιοχής, μετά από πληροφορία που ο ίδιος είχε, ότι δεχόμενη πιέσεις η Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης, αποφάσισε να ξεκινήσει τις εργασίες μέσα στον Ιούλιο! Ψάχνοντας βρήκα την ανάρτηση της Αποκεντρωμένης για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις μέχρι την ολοκλήρωση των έργων και θεωρώ ότι αυτό ήταν το έναυσμα για να κυκλοφορήσει μια τέτοια είδηση. Η απόφαση έχει ημερομηνία 23 Μαΐου και η ισχύς των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων είναι μέχρι τον Μάιο του 2026! Άρα δεν πρόκειται να ξεκινήσουν οι εργασίες μέσα στο καλοκαίρι και ορθώς, γιατί τότε το «έγκλημα» θα ήταν διπλό… Αφενός οι επικίνδυνες διασταυρώσεις και αφετέρου τα έργα που θα δυσκόλευαν ακόμη περισσότερο…
Ο Κετίπης στη θέση του Καρυώτη, αλλά…
Δεν αποφασίστηκε τελικά στο τελευταίο Δ.Σ του ΕΒΕ Ξάνθης το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Γιώργου Καρυώτη στη θέση του οικονομικού επόπτη του Επιμελητηρίου. Εκείνο που αποφασίστηκε ήταν η αναπλήρωση του απερχόμενου οικονομικού επόπτη στη θέση που κατείχε στη διοικητική επιτροπή. Νέο μέλος λοιπόν της διοικούσας στη θέση του Καρυώτη θα είναι ο Άρης Κετίπης. Σε ότι αφορά τη νευραλγική θέση του οικονομικού επόπτη, αυτό θα αποφασιστεί στην επόμενη διοικητική επιτροπή. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι τη θέση θα αναλάβει ένα μέλος που ήδη κατέχει «χαρτοφυλάκιο» στη διοίκηση και ο νεοεισερχόμενος Άρης Κετίπης θα αναλάβει την θέση που θα χηρέψει από τον αναπληρωτή του Γιώργου Καρυώτη… Σας μπέρδεψα; Το θέμα είναι να μην μπερδευτούν εκεί μέσα στο ΕΒΕ… Κατά τ’ άλλα, διαβάζω τους «ύμνους» στην ανακοίνωση του Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών, για τη νέα πρόεδρο του ΕΒΕ Ξάνθης και χαίρομαι για την καταξίωση της Μαριάνθης. Εύχομαι να αποδείξει ότι είναι αντάξια όλων αυτών των υπερθετικών αναφορών στο πρόσωπό της και να μην αποδειχθούν αβρότητες και υπερβολάρες που προκαλούν περισσότερο, παρά ενδυναμώνουν το προφίλ ένας ανθρώπου που ασχολείται με τα κοινά…
Φτάνει τόσο τσιμέντο και τόσο… «ύψος»!
Επέλεξα σήμερα να προσεγγίσουμε με ρεπορτάζ μια άλλη οπτική του νέου πολεοδομικού σχεδιασμού της Ξάνθης, γιατί έζησα και μεγάλωσα στην καρδιά του αστικού ιστού (28ης Οκτωβρίου) και βίωσα όλα τα στάδια της εκτρωματικής ανοικοδόμησης του κέντρου, αλλά και των συνοικιών. Πρωταγωνιστικό στοιχείο το τσιμέντο και το ύψος των πολυκατοικιών που κρύβουν κυριολεκτικά τον ήλιο σε πολλές περιπτώσεις. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η Ξάνθη από το 1980 έγινε κυριολεκτικά μια άχαρη και άσχημη τσιμεντούπολη, με ελάχιστους χώρους πρασίνου (σχεδόν για δείγμα), με ανύπαρκτα πεζοδρόμια και όλα εκείνα τα σύγχρονα απαραίτητα μέσα για τη σημερινή κοινωνία. Και επειδή βλέπω ότι σε νέες γειτονιές και συνοικίες συνεχίζεται το ίδιο μουχαμπέτι με τετραώροφα και πολυώροφα κτίρια (π.χ. περιοχή Νοσοκομείου), θεωρώ ότι ήρθε καιρός να ξεκινήσουμε μια νέα πόλη στην επέκταση του πολεοδομικού σχεδιασμού, όπου θα προστεθούν τα στοιχεία που εξέλιπαν τα προηγούμενα χρόνια και θα αφαιρεθούν τα τρομερά λάθη στην ανοικοδόμηση που είχαν να κάνουν με το ύψος των οικοδομών, την έλλειψη κοινοχρήστων χώρων και κυρίως χώρους πρασίνου για να γίνει ποιοτικότερη η ζωή των παιδιών μας (τουλάχιστον) και των εγγονιών μας… Ζητάω πολλά;
Πάνω από… 4 δις «δρχ» για λάμπες!
12,5 εκατομμύρια θα δώσει λέει ο Τοψίδης για λαμπτήρες τύπου LED που θα καλύψουν σχεδόν όλο το εύρος του περιφερειακού οδικού δικτύου από το Ορμένιο μέχρι το Νευροκόπι. Το 12,5 εκατομμύρια ευρώ, ρε παιδιά, είναι πολλά λεφτά! Αν τα ανάγουμε σε δραχμές, είναι αρκετά περισσότερα από 4 δις! Αυτό σημαίνει ότι λεφτά υπάρχουν! Και μέχρις ενός σημείου είναι σωστό που δίνονται για έργα κοινής ωφέλειας… Μήπως όμως, λέω μήπως, θα ήταν φρονιμότερο να δοθούν λιγότερα χρήματα για ένα τέτοιο έργο και τα υπόλοιπα να πήγαιναν σε έργα που θα είχαν μεγαλύτερη υπεραξία στην απόδοσή τους; Όπως για παράδειγμα τα φράγματα που λείπουν στο ποταμό Νέστο, για να διασφαλίσουν το αρδευτικό νερό της πεδιάδας του Νέστου και τόσα ακόμη έργα μείζονος σημασίας απ’ ότι οι λαμπτήρες των δρόμων; Απλές-απλοϊκές σκέψεις κάνω φωναχτά και τίποτα περισσότερο…
