Ποιος από τους… τρεις τελικά;
Πήραν «φωτιά» οι κομματικές μηχανές και ήδη ετοιμάζονται για τις εκλογές του… Φθινοπώρου (επιμένω)! Εκτός από τις κατ’ ιδίαν συναντήσεις κεντρικών στελεχών των κομμάτων με τοπικούς εν δυνάμει υποψηφίους, πέφτουν και τηλεφωνήματα από πρωτοκλασάτους των κομμάτων σε τοπικούς παράγοντες, αλλά και σε πρόσωπα που εκτιμούν την άποψή τους… Δεν σας το κρύβω ότι δέχτηκα ένα τέτοιο τηλεφώνημα από τα κεντρικά μεγάλου κόμματος για να καταθέσω την άποψή μου… Η τελική απόφαση φυσικά αφορά τους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι θα συλλέξουν τα στοιχεία από τους ανθρώπους τους, θα καταγράψουν τα θετικά και τα αρνητικά και στο τέλος θα αποφασίσουν. Εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι ότι οι πολιτικοί αρχηγοί γνωρίζουν ονομαστικά τον κάθε υποψήφιο, περί τίνος πρόκειται δηλαδή από τα στοιχεία που συλλέγουν… Αυτά βέβαια ισχύουν για τους παραδοσιακούς αρχηγούς των λεγόμενων «μεγάλων» κομμάτων… Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην Ξάνθη πάντως εστιάζεται στο τοπικό ψηφοδέλτιο της Ν.Δ και στα πρόσωπα του Σπύρου Τσιλιγγίρη ως υφιστάμενου και εκ νέου υποψήφιου βουλευτή, του Κώστα Κουρτίδη και του Γιώργου Κέλλη, ως ενδιαφερόμενους για μια υποψηφιότητα στο γαλάζιο ψηφοδέλτιο. Με το βασικό ερώτημα φυσικά, όχι ποιος από τους δύο δεύτερους θα είναι υποψήφιος, αλλά το ποιος από τους… τρεις έχει τη δυνατότητα να εκλεγεί στη Βουλή των Ελλήνων; Και ο νοών νοείτω…
Οι άλλοι «ανάλγητοι» και εμείς… ανίκανοι!
Δύο εκπληκτικά κάμπινγκ διέθετε κάποτε η Π.Ε Ξάνθης σε Μυρωδάτο και Μάγγανα, ενώ σήμερα δεν λειτουργεί κανένα από αυτά. Το προχθεσινό ρεπορτάζ της «Θ» για το θέμα, ανέσυρε μνήμες και εικόνες από παλιούς κατασκηνωτές Ξανθιώτες, οι οποίοι επικοινωνώντας με τα γραφεία μας ρώτησαν αν έχουμε κάποιο νεότερο για ενδεχόμενη επαναλειτουργία τους… Το «ρεζουμέ» από αυτά που μας δήλωσαν οι αντίστοιχοι αυτοδιοκητικοί των Δήμων Αβδήρων και Τοπείρου, είναι ότι και τα δύο κάμπινγκ είναι εγκλωβισμένα στην «καρεκλοκένταυρη» Αθήνα και στην γραφειοκρατία της πολυνομίας με την ΕΤΑΔ στην περίπτωση των Μαγγάνων και το Κτηματολόγιο στην περίπτωση του Μυρωδάτου, να αποτελούν τον «δήμιο» για την περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα Λουτρά Ποταμιάς (βλέπε ΕΤΑΔ), αλλά και με άλλες περιοχές της Ξάνθης, που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και να προσθέσουν στο τουριστικό προϊόν μας… Δεν αρκεί όμως να αγανακτούμε και να αναθεματίζουμε τους «καρεκλοκένταρους» και την γραφειοκρατία. Κάποιος ή κάποιοι πρέπει να ΔΡΑΣΟΥΝ για να αλλάξει αυτό το καθεστώς, για να πιέσουν στα κέντρα αποφάσεων, για να φωνάξουν και να απαιτήσουν ως θεσμικοί εκπρόσωποι των πολιτών. Άρα πάλι πέφτουμε πάνω στην δική μας την ευθύνη και στην αδυναμία μας, να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Ζητείται άνθρωπος λοιπόν, που θα αποφασίσει επιτέλους να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι της κεντρικής διοίκησης. Υπάρχει τέτοιος; Υπάρχουν τέτοιοι στην Ξάνθη;
Βαρεθήκαμε να τα ακούμε, αλλά… δεν τα βλέπουμε!
Πιστέψτε με, δεν θέλω να είμαι αρνητικός στα σχόλιά μου απέναντι σε αυτοδιοικητικά πρόσωπα, γι’ αυτό άλλωστε επισημαίνω και εξάρω τα όποια θετικά τους, όταν υπάρχουν φυσικά… Όμως έχω κουραστεί να ακούω τα ίδια και τα ίδια από όλους σχεδόν διαχρονικά τους αυτοδιοικητικούς, για την «τουριστική ανάπτυξη» της Ξάνθης… Κανείς όμως δεν περνάει στο δια ταύτα! Και εξηγούμαι… Για παράδειγμα η κα Παυλακάκη δήλωσε εχθές στην «Εμπρός» σχετικά πως «θα μπορούσαμε να δώσουμε ώθηση στην ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού. Έχουμε κάτι μοναδικό όπως τα εκκλησάκια του Αγίου Νικολάου στη Βιστωνίδα, έχουμε την Μονή Αρχαγγελιώτισσας, την Καλαμού και καταλήγοντας στην Ιερά Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, η οποία βρίσκεται στα Κομνηνά. Θα μπορούσαν να οργανωθούν εκδρομές με επισκέψεις σε όλα αυτά τα Μοναστήρια σε μια ενιαία διαδρομή»… Μα, αγαπητή μου Αντιπεριφερειάρχη, το τι έχουμε και το τι «θα μπορούσαμε» να κάνουμε το γνωρίζουμε όλοι, το θέμα είναι τι σχεδιάζετε και τι προτεραιοποιείτε και τι προωθείτε και τι εν τέλει θα κάνετε από όλα αυτά… Το ίδιο γενικόλογα απάντησε και ο Δήμαρχος προχθές στην λογοδοσία του, στην ερώτηση του Βασ. Παπαδόπουλου για την αξιοποίηση των πεζογέφυρων του Κόσυνθου (είχε προηγηθεί αναλυτικό ρεπορτάζ της «Θ» για τις δύο πεζογέφυρες). Πάλι με γενικόλογες αοριστολογίες και το τι «επιθυμούμε» και το τι «σκεφτόμαστε» να κάνουμε κλπ. Δεν πιστεύετε ότι είναι καιρός να περάσουμε επιτέλους το δια ταύτα, γιατί και από τους επόμενους, πάλι τα ίδια «θα μπορούσαμε» και «τα σκεφτόμαστε» θα ακούμε.
Όχι στα «αόριστα»… Ναι στο «δια ταύτα»
Υπάρχουν βέβαια και θετικά σχόλια για πράγματα που γίνονται ή που ξεκινάνε να γίνονται ή έστω που υπάρχουν μελέτες για έργα που πρέπει να γίνουν! Στο θέμα αυτό θα πρέπει ο φορέας αυτοδιοίκησης να είναι αυστηρός ως προς στις μελέτες. Να μην έχουμε δηλαδή πάλι μία από τα ίδια όπως η μελέτη για την Λ. Στρατού, όπου υπήρχαν ελλείψεις και παραφωνίες, θα πρέπει ο φορέας υλοποίησης (Δήμοι, Περιφέρεια κλπ), να προβλέπει τυχόν καθυστερήσεις και να πιέζει τους εργολάβους ώστε να τελειώνουν τα έργα εγκαίρως με όσο δυνατόν μικρότερη ταλαιπωρία των πολιτών. Συμφωνώ ότι η «γκρίνια» θα υπάρχει όπως και να έχει το πράγμα, γιατί η εκτέλεση ενός έργου δημιουργεί σαφώς προβλήματα, είτε στην κυκλοφορία, είτε στην αγορά είτε οπουδήποτε αλλού. Όμως αν για παράδειγμα στο έργο της ανάπλασης της Πλ. Ελευθερίας, δεν γίνει σωστά η ιεράρχηση των πραγμάτων και δεν προβλεφθούν από την αρχή ενδεχόμενες καθυστερήσεις , τότε η γκρίνια θα είναι μεγαλύτερη και θα μετατραπεί σε οργή, γιατί υπάρχει ήδη το προηγούμενο της Λ. Στρατού. Άρα λοιπόν λέμε ΝΑΙ και επικροτούμε όταν υπάρχει πλέον κάποια σαφή ενέργεια από πλευράς του Δήμου ή της Αντιπεριφέρειας, αλλά λέμε ΟΧΙ, στην συνεχιζόμενη αοριστολογία και τα «πρέπει» από εκείνους που είναι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για το «δια ταύτα»…
