-Απ. Αγκόρτσας: Αφού εμείς είμαστε… ανίκανοι-Καμιά στήριξη από τις αρχές
Ως επί το πλείστον Βούλγαροι αλλά και Τούρκοι, αγοράζουν σπίτια, καταλύματα και ξενοδοχεία σε χωριά κοντά στη θάλασσα και στις παραλίες της Ξάνθης και γενικότερα της Θράκης και της Ανατολ. Μακεδονίας, προκειμένου να… επιχειρήσουν τουριστικά στην περιοχή, την ίδια στιγμή που οι ντόπιοι ξενοδόχοι αλλά και ιδιώτες «ξεπουλάνε» τις περιουσίες τους. Οι μεν πρώτοι αναγκάζονται να κατεβάσουν ρολά, ενώ οι δεύτεροι βρίσκουν την ευκαιρία να πουλήσουν τα ακίνητά τους σε υψηλότερες τιμές.
Και όλα αυτά επειδή «είμαστε ανίκανοι», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά μιλώντας στην «Θ» ο Αντιπρόεδρος των Ξενοδόχων Θράκης κ. Απόστολος Αγκόρτσας, ο οποίος αφήνει σαφείς αιχμές για την αδιαφορία των αρχών του τόπου μας.
ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΘ
Πιο αναλυτικά ο κ. Αγκόρτσας, επισήμανε στην «Θ» τα εξής:
«Θα είναι πολύ καλά, τον κλάδο του τουρισμού να τον έλεγχαν οι ίδιοι οι τουρίστες. Θα είναι πολύ καλά αν οι Βούλγαροι (αφού η Βουλγαρία είναι μια συμμαχική χώρα και μια χώρα της ΕΟΚ) κατέβαιναν εδώ και αγόραζαν ξενοδοχεία και προσπάθησαν να αναπτύξουν λίγο τον τουρισμό στην περιοχή μας, μιας και εμείς είμαστε ανίκανοι να το κάνουμε. Το κακό όμως είναι ότι σε αυτήν την θέση έχει έρθει η Τουρκία, όχι η Βουλγαρία. Να σας θυμίσω ότι πριν από ένα μήνα αγοράστηκε σε δημοπρασία, ίσως το μεγαλύτερο ξενοδοχείο της Θράκης με 250 δωμάτια, από τουρκικό όμιλο (fund), έναντι 1.600.000 ευρώ (αντικειμενική αξία του ξενοδοχείου 10 εκ. ευρώ). Τα δωμάτια καλύπτουν άνετα τις ανάγκες 600 ατόμων, έχουν μέσα τις κουζίνες για να θρέψουν τον δικό τους κόσμο και έχουν θέα στο Αιγαίο.
Από εκεί και πέρα, ίσως να είναι και καλό που κατεβαίνουν οι Βούλγαροι. Ίσως κάποιος κινήσει επιτέλους τους δημόσιους φορείς της Περιφέρειας και της Π.Ε γιατί η Ξάνθη και η Κομοτηνή δεν μπορούν να αναπτυχθούν παραλιακά, λόγω της κακής εφαρμογής της διατύπωσης της Συνθήκης Ραμσάρ. Η Συνθήκη Ραμσάρ δεν μας απαγορεύει να χτίσουμε ξενοδοχεία στην παραλία, απλά ζητά να δώσουμε όρους δόμησης που να είναι κοντά στην διαφύλαξη του περιβάλλοντος. Με την ίδια «σπουδή» λοιπόν που «έληξε» η γέφυρα μέσα στην πόλη της Καβάλας, «έληξε» το θέμα της γέφυρας μεταξύ Ξάνθης και Εχίνου (είναι δυο χρόνια μπλοκαρισμένη επειδή κάποιοι δεν έχουν ασχοληθεί), με την ίδια «σπουδή» ασχολούνται και με τις παραλίες μας. Τις προάλλες καταφέραμε με κάποιο τρόπο να φέρουμε την κ. Γκερέκου, πρόεδρο του ΕΟΤ στην Ξάνθη. Φυσικά στο ραντεβού που έγινε με φορείς του νομού, δεν προσκλήθηκαν οι εκπρόσωποι του τουρισμού. Το αντιπαρέρχομαι αυτό, αλλά λέω ότι κανένας δεν ασχολήθηκε – αφού κανείς δεν ήταν σχετικός – να μιλήσει με την κ. Γκερέκου για το τι γίνεται με το κάμπινγκ του Μυρωδάτου, τι γίνεται με τις θερμές Πηγές της Ποταμιάς και των Θερμών κλπ.
ΑΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΝ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟ ΤΟΠΟΥ, ΘΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΑ… ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΙΚΑΝΟΙ
Επιπλέον ο ίδιος, τόνισε ότι «όσον αφορά στην Ανατολική Μακεδονία, έχει δικαίωμα να αγοράσει ο οποιοσδήποτε και έχουμε πολλά παραδείγματα. Ο Βούλγαρος έχει κάθε δικαίωμα γιατί είναι ευρωπαίος πολίτης. Απλά σας δίνω και την εικόνα των Τούρκων και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα για το τι κάνουμε εμείς. Βούλγαροι και Τούρκοι (μην ξεχνάτε και την χρυσή βίζα) γίνονται επιχειρηματίες στην ΑΜΘ, σε αντίθεση με τους ντόπιους οι οποίοι κλείνουν τα ξενοδοχεία τους. Και αυτό είναι κακό όσον αφορά στους Έλληνες. Οι ντόπιοι κλείνουν διότι δεν έχουν καμία υποστήριξη από το ελληνικό κράτος. Και φυσικά το ελληνικό κράτος δεν περιορίζεται μόνο στην Αθήνα. Είναι και οι τοπικοί φορείς. Αν δεν ήμασταν τυχεροί και κάνα δυο επιχειρηματίες δεν επένδυαν στην περιοχή του Μυρωδάτου, σκεφτείτε πως θα ήταν το Μυρωδάτο με κλειστό το κάμπινγκ και πως θα ήταν αν θα το κάμπινγκ ήταν ανοιχτό. Επίσης, με τα νέα μέτρα που έχουν παρθεί για τις παραλίες, δεν μπορούν να αναπτυχθούν παραλιακά καφέ. Ο νόμος τα περιορίζει πάρα πολύ σε σημείο που να μην μπορεί να «βγει» ο επιχειρηματίας ο οποίος νοικιάζει την παραλία.
Τέλος, αναφορικά με τις τιμές που μου αναφέρετε, οι τιμές είναι λογικές. Αυτές έχουν και οι Έλληνες. Η τιμή καθορίζεται από την προσφορά και την ζήτηση και δεν υπάρχει λογικό και παράλογο. Αν υπάρχει ζήτηση, θα αυξάνεται η τιμή και το αντίθετο.
Το συμπέρασμα είναι ότι αν ενδιαφέρονταν οι αρχές του τόπου και υποστήριζαν, θα αναπτύσσονταν Έλληνες. Τώρα οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι έρχονται και επιχειρούν εδώ, επειδή έχουν εύκολα λεφτά. Πατάνε πάνω στην ομορφιά του τόπου μας, την οποία εμείς είμαστε ανίκανοι να στηρίξουμε και να αξιοποιήσουμε».
