Ελάχιστα τοπικά προϊόντα στα ράφια των αλυσίδων – Μόνο θετικό οι θέσεις εργασίας
Μπορεί το 80% σχεδόν του εισοδήματος του Ξανθιώτη καταναλωτή να μπαίνει στα ταμεία των μεγάλων σούπερ μάρκετ, αφού η ακρίβεια οδηγεί μοιραία στο φθηνότερο και πιο ανταγωνιστικό προϊόν, εντούτοις ελάχιστα από αυτά τα χρήματα επιστρέφουν στην τοπική οικονομία, αφού είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι ντόπιοι προμηθευτές κηπευτικών, αυγών και τοπικών προϊόντων, στα ράφια των «αλυσίδων».
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που ανακύπτει από το ρεπορτάζ της «Θ» στο οποίο μιλούν η πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ξάνθης κα Μαριάνθη Μαλλιαρουδάκη και ο έμπορος φρούτων και λαχανικών κος Γεώργιος Μυλωνάς.
ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ ΕΝΤΟΠΙΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ
Αναλυτικότερα, αναφορικά με το παραπάνω θέμα, η κα Μαλλιαρουδάκη, επισημαίνει τα εξής:
«Είναι μικρό το ποσοστό των εντόπιων προϊόντων που διακινούνται μέσα στα μάρκετ, αν και υπάρχει μια βελτίωση σε κάποιος κλάδους. Το θετικό είναι ότι τα Ξανθιώτικα προϊόντα που μπαίνουν σε ένα μεγάλο μάρκετ, μπορούν και πωλούνται και γίνονται γνωστά σε όλη την Ελλάδα, αλλά το ουσιαστικό αποτύπωμα που αφήνουν, είναι οι θέσεις των εργαζομένων. Τα ποσοστά των προϊόντων είναι μικρά. Για παράδειγμα, τα θερμοκήπια Ξάνθης έχουν πάρει ένα μερίδιο της αγοράς. Τα οινοποιεία που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν εντοπίζονταν σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, τώρα τα εντοπίζουμε. Για αυτό αναφέρομαι σε μια βελτίωση, αλλά δεν είναι μεγάλη η συμμετοχή. Και αυτό βέβαια είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Πρέπει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη τοπική συνείδηση και να καταλάβουμε ότι με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε τον εαυτό μας. Γιατί όταν ενισχύουμε την τοπική οικονομία, έχουμε και μια πιο δυνατή κοινωνία. Επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες των νοικοκυριών, αλλά και οι τιμές των προϊόντων, είναι πολύ μικρό το ποσοστό των χρημάτων που θα καταναλωθούν σε άλλες ανάγκες. Οπότε είναι ένας φαύλος κύκλος, καθώς προτιμούνται οι μεγάλες αλυσίδες καθώς έχουν πιο ανταγωνιστικές τιμές. Οπότε και το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων, φεύγει εκτός Νομού Ξάνθης. Γενικά, θα πρέπει να αλλάξουμε λίγο στην συνείδησή μας, το πώς επιλέγουμε. Διότι αν δεν ζητήσουμε και εμείς κάποια τοπικά πράγματα, δεν θα αναγκάσουμε και τα μεγάλα σούπερ μάρκετ να τα εντάξουν».
ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ 10%-15% ΣΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ
Από την πλευρά του ο κος Μυλωνάς, σημειώνει ότι:
«Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μένει πάνω από ένα 10%-15% στους ντόπιους παραγωγούς και προμηθευτές. Να είναι το γάλα, λίγα λαχανικά (όχι όλα) και λίγα κρέατα. Έχουμε φτάσει να κάνουμε εισαγωγή κρέατος κατά 80%. Επομένως το 85% των χρημάτων φεύγει σε άλλες πόλεις. Έχουμε αργήσει πολύ όμως να προβληματιστούμε για αυτό. Έχει χαθεί το τρένο. Δεν γίνεται τίποτα. Είναι μη ανατρέψιμη η κατάσταση. Νομίζω ότι είναι οργανωμένο. Στην πόλη της Ξάνθης, κλείνει ένα μπακάλικο και ανοίγει ένα μάρκετ. Πως επιβιώνουν αυτές οι επιχειρήσεις; Άρα το χρήμα πάει εκεί. Και ο καταναλωτής κοιτά μόνο την τιμή. Στο μάρκετ η τομάτα έχει 0,80€ και ο μανάβης την δίνει 1,50€. Παίρνει όμως τομάτα Γ΄ κατηγορίας, που απλά είναι πιο φθηνή. Ο κόσμος πλέον κοιτά μόνο την τιμή. Το κράτος θα πρέπει να βοηθήσει. Ο καταναλωτής είναι μια κουκκίδα στην άμμο. Κοιτάει την τσέπη του, έτσι όπως τον έχουν καταντήσει και δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα με το μηνιάτικο που παίρνει. Θα κοιτάξει ο καταναλωτής να σώσει την Ελλάδα, όταν οι πολιτικές δυνάμεις και οι άρχοντες δεν κάνουν τίποτα; Ο καταναλωτής έχει την δύναμη κάθε τέσσερα χρόνια, που πάει να ψηφίσει και δεν πάει να ψηφίσει. Απέχει γιατί έχει αγανακτήσει. Θα καθίσει να σκεφτεί την τομάτα και το μαρούλι; Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Έχουν καταντήσει τον Έλληνα να σκέφτεται μόνο πως θα βγάλει το μήνα, πως θα πληρώσει τις υποχρεώσεις του και πως θα ανταπεξέλθει οικονομικά. Όχι να σκεφτεί τον γείτονά του, τον ντόπιο προμηθευτή που βγάζει τομάτες, μαρούλια ή τυριά. Ποιος θα κοιτάξει το καλό, γνήσιο, παραδοσιακό τυρί που βγάζουν οι Ξανθιώτες, όταν έχει 15 ευρώ το κιλό και η μυζήθρα που φέρνουν από την Ιταλία, την Ολλανδία και το Βέλγιο, έχει 5 ευρώ;»
«Θ»
