Τιμωρήστε τους… Μην τους «χαϊδεύετε»!
Στα χέρια της αστυνομίας οι τρείς από τους… πολλούς απατεώνες που «χτυπούν» αλύπητα μοναχικές ηλικιωμένες γυναίκες και άνδρες κατά περίπτωση, αρπάζοντας τις λιγοστές οικονομίες που τις έχουν φυλαγμένες οι άνθρωποι αυτοί για τις δύσκολες ημέρες των γηρατειών. Δεν ξέρω ποια θα είναι η αντιμετώπιση των τριών συγκεκριμένων κακοποιών από τις δικαστικές αρχές. Αυτό που επισημαίνω κάθε φορά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως κακούργοι και να τιμωρούνται σκληρά, γιατί η υφαρπαγή του κομποδέματος ενός ηλικιωμένου -και πόσο μάλλον μοναχικού- ανθρώπου ισούται με… δολοφονία της ψυχής του, αφού μετά από ένα τέτοιο σοκ και στρες που αναγκάζεται να υποστεί δεν αργεί να επέλθει και ο φυσικός θάνατός του! Επειδή γνωρίζω μια περίπτωση και τις ψυχολογικές επιπτώσεις που είχε στο θύμα, θα το πω για ακόμη μια φορά και ας γίνομαι κουραστικός: Αλλάξτε επιτέλους τους νόμους και τιμωρήστε τους πραγματικούς εγκληματίες με ποινές που τους αρμόζουν και όχι χαϊδεύοντάς τους! Γιατί παραπήγε αυτό το κακό…
Χριστουγεννιάτικο «happening» στην Ξάνθη, αλλά…
«Santa Shopping Night- Μια μέρα στο παραμύθι». Αυτός είναι ο τίτλος του Χριστουγεννιάτικου event που ετοιμάζει ο Εμπορικός Σύλλογος για την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου από τις 5.30 έως τις 10.00 βράδυ με σκοπό να «ζεστάνει» την Χριστουγεννιάτικη αγορά της Ξάνθης. Μια επανάληψη δηλαδή, της αντίστοιχης καλοκαιρινής εκδήλωσης «Summer Vibes» σε κλίμα χειμωνιάτικο. Το θέμα είναι κατά πόσο θα ανταποκριθούν οι καταστηματάρχες και θα «τσοντάρουν» με το αντίστοιχο αιτηθέν ποσό για την κάλυψη εξόδων που δεν είναι περισσότερο από… 20 ευρώ για τον καθένα! Θεωρώ ότι όλοι πρέπει να δώσουν τον σχετικό οβολό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα είναι… άξιοι της μοίρας τους! Αν και ο Εμπορικός Σύλλογος και γενικότερα η αγορά της Ξάνθης δεν στηρίζει τα τοπικά ΜΜΕ, ούτε καν με μία συνδρομή (όπως το ίδιο και η Ομοσπονδία Επαγγελματοβιοτεχνών), ωστόσο εμείς για ακόμη μια φορά θα είμαστε αρωγοί και χορηγοί αυτής της εκδήλωσης ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ, ξοδεύοντας πολύ περισσότερα χρήματα από την τσέπη μας από αυτά που ζητούν οι διοργανωτές από τα μέλη τους σε εργατοώρες, σε μισθούς και σε καλύψεις-εκτυπώσεις. Το τελευταίο το αναφέρω και εν ήδη παράπονου, γιατί -τουλάχιστον προσωπικά- εδώ και 38 χρόνια που δημοσιογραφώ, είχα ως πρωτεύουσα προτεραιότητα τη στήριξη της τοπικής αγοράς μας, παρά το γεγονός ότι οι διαφημίσεις και το χρήμα που εισέπραττα ως επαγγελματίας του είδους προέρχονταν από μεγάλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις της αγοράς και όχι από τους καταστηματάρχες μας. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε…
Μας έχουν… «γραμμένους» κανονικά!
Ένα από τα πλέον «σπαστικά» πράγματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες σε σχέση με τις δημόσιες υπηρεσίες είναι το κανονικό… «γράψιμο» από πλευράς των υπαλλήλων όταν χτυπάει το τηλέφωνο! Αρκετές (για να μην πω οι περισσότερες) δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες που διαθέτουν τηλέφωνα επικοινωνίας, απλά… δεν τα σηκώνουν και τα αφήνουν να χτυπάνε μέχρι που να κουραστεί ο καλών και να το κλείσει! Είναι ο ωχαδερφισμός, είναι η αδράνεια, μήπως είναι η… παχυδερμία κάποιων εκεί που ενώ πληρώνονται για να εξυπηρετήσουν τον κόσμο… για αυτούς πέρα βρέχει! Προτείνω λοιπόν στους συμπολίτες μου που επιχειρούν να επικοινωνήσουν με τέτοιες υπηρεσίες επί σειρά ημερών και δεν τα καταφέρνουν, να επικοινωνούν αμέσως με την προϊστάμενη αρχή (υπηρεσιακή και πολιτική) και να καταγγέλλουν το γεγονός, μήπως και φιλοτιμηθούν κάποιοι εκεί και αρχίσουν να σηκώνουν τα τηλέφωνα! Αποδέχομαι το ενδεχόμενο του φόρτου εργασίας για κάποια ώρα της ημέρας, αλλά όταν αυτό γίνεται επανειλημμένως και «κατεστημένα», τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Αυτός που καλεί μπορεί να είναι μοναχικός ηλικιωμένος άνθρωπος, μπορεί να είναι ΑΜΕΑ ή κάποιος που δεν μπορεί να έχει επαφή δια ζώσης με την υπηρεσία. Αυτό δεν το σκέφτονται όλοι αυτοί οι καρεκλοκένταυροι;
Γιατί όχι στο μνημείο των επώνυμων ηρώων;
Φιλοξενώ ένα σημείωμα που έλαβα στο mail μου από «φανατικό αναγνώστη» της στήλης και της «Θ»… Αναφέρει:
«Κύριε Καμαρίδη,
Διαβάζω πάντα τα άρθρα σας και τα ρεπορτάζ σας με ενδιαφέρον, μας κάνατε και φέτος μάρτυρες της ίδιας επαναλαμβανόμενης ασέβειας στους ήρωες του τόπου μας. Μιας ασέβειας που γίνεται κάθε χρόνο στις εθνικές μας επετείους. Επέτειος ήταν και χθες και όχι «εθνική εορτή». Η γιορτή δίνει άλλο νόημα, αυτό του πανηγυριού, της φιέστας που έτσι τις μετέτρεψε το πολιτικό κατεστημένο της χώρας. Αντί να αποδοθούν τιμές στο ΗΡΩΟ όπου αναγράφονται τα ονόματα των πεσόντων (γιατί άραγε;) είδαμε μια φιέστα απέναντι από την εξέδρα των επισήμων. Μόνον ο στρατός «εν κρυπτώ» αποδίδει τιμές και χωρίς κάλυψη των τοπικών μέσων. Εντάξει η επταετία έκανε το μνημείο, αλλά τα αναγραφόμενα ονόματα δεν είναι παιδιά του ελληνικού λαού; Δε μπορώ να δω άλλη σκοπιμότητα πλην του κόμπλεξ των πολιτικών μας, μα όλων όμως. Τι φοβούνται, μη τους πουν νοσταλγούς της χούντας ή δε ξέρω κι εγώ τι άλλο; Ας αποδώσουμε λοιπόν τις πρέπουσες μεγαλοπρεπείς τιμές στους πεσόντες μας. Λαός χωρίς μνήμη θα ξαναπάθει τα ίδια.
Με εκτίμηση
Κατσαντώνης Ανέστης
Φανατικός αναγνώστης»
Τα συμπεράσματα δικά σας…
