Ο τρύγος και η ελαιο- συγκομιδή στην Ξάνθη
Οδ. Βουρβουκέλης και Αργ. Προμοίρας, μιλούν στη «Θ»
Περίπου το 20% της παραγωγής των αμπελιών, έπληξε ο περονόσπορος στον Νομό Ξάνθης, δημιουργώντας – ευτυχώς,- μικρότερο πρόβλημα σε σχέση με άλλες περιοχές της ΑΜΘ και ειδικότερα σε σχέση με τον Ν. Καβάλας.
Εν τω μεταξύ και η ελιά Χαλκιδικής στην Ξάνθη, έρχεται αντιμέτωπη με προβλήματα, οικονομικά αυτήν την φορά, αφού ο μέσος όρος της τιμής του προϊόντος δεν φαίνεται να ξεπερνά τα 0.90€ ανά κιλό για τους παραγωγούς, την στιγμή που για να βγουν τα κόστη μόνο, θα έπρεπε να πάει τουλάχιστον στο 1.50€.
Σε όλα τα παραπάνω αναφέρθηκαν μιλώντας στην «Θ» ο οινοπαραγωγός κος Οδυσσέας Βουρβουκέλης και ο ελαιοπαραγωγός κος Αργύρης Προμοίρας.
20% Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟ –ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ, ΑΛΛΑ…
Αναλυτικότερα αναφορικά με την φετινή σοδειά των αμπελιών στον Ν. Ξάνθης, ο κος Βουρβουκέλης, επισήμανε τα εξής:
«Όσον αφορά στον περονόσπορο και τα προβλήματα που είχαμε, θα πρέπει να πω ότι γενικά η Περιφέρειά μας είχε θέμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν στην Καβάλα, καθώς κάποιοι αμπελώνες είχαν μέχρι και ολοκληρωτική καταστροφή. Εμείς, σαν Ν. Ξάνθης, μπορώ να πω ότι περιοριστήκαμε σε απώλειες – σε σχέση με την κανονική μας παραγωγή – κάπου στο 20%. Όσον αφορά στην ποιότητα, αυτή εξαρτάται από την ποικιλία. Σε κάποιες ποικιλίες που άντεξαν και δεν είχαμε πρόβλημα, θα είμαστε πάρα πολύ καλά. Κάποιες ποικιλίες που τις χτύπησε ο περονόσπορος και τον προλάβαμε, δεν είναι ότι θα έχουν θέμα, διότι όλα διορθώνονται (ευτυχώς) στην οινοποίηση. Η ποιότητα είναι σε ένα μέσο προς καλό επίπεδο στο κομμάτι των λευκών και ροζέ κρασιών. Όσον αφορά στα ερυθρά (καθώς γίνεται ωρίμανση στο βαρέλι και ακολουθείται μια διαδικασία) θα φανεί μετά από λίγα χρόνια. Πάντως είμαστε καλά. Έχει γίνει μια συνεννόηση με παραγωγούς και οινοποιούς της Περιφέρειάς μας, με προμετωπίδα την Καβάλα βέβαια, για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε κάποιες αποζημιώσεις, μέσω κάποιας «έκτακτης συνθήκης» διότι δεν προβλέπονται αποζημιώσεις. Με βάση δηλαδή του ότι σε μεγάλο μέρος υπήρξε ολική καταστροφή. Δεν πήραν καθόλου παραγωγή. Το κομμάτι της παραγωγής μας, όσον αφορά στην ασθένεια, δεν θα επηρεάσει την τιμή του κρασιού. Αν το εκλάβουμε αλλιώς, δεν ξέρω που θα καταλήξει αυτό. Αναφέρομαι γενικότερα στο κόστος παραγωγής (μεταφορά, πετρέλαια, υλικά κ.ο.κ) και στο κόστος διαχείρισης. Δεν μπορούμε δηλαδή κάθε χρόνο να αφομοιώνουμε τα κόστη. Αναγκαστικά μπορεί να κάνουμε κάποιες αυξήσεις, αλλά δεν μπορώ να το γνωρίζω ακόμη, καθώς μεσοσταθμικά τα καινούρια προϊόντα θα βγουν τέλος του 2026 με αρχές του 2027. Όσον αφορά στα βρώσιμα σταφύλια, στην Ξάνθη, είναι πολύ λίγα».
ΕΙΝΑΙ «ΜΕΣΑ» ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Σε ο,τι αφορά στην βρώσιμη ελιά τύπου Χαλκιδικής, ο κος Προμοίρας, υπογράμμισε από την πλευρά του ότι:
«Πριν δυο – τρια χρόνια, η βρώσιμη ελιά Χαλκιδικής (Α ποιότητας) πωλούνταν από 1,50€ έως και 1,70€. Σε αυτά τα χρόνια, τα καλλιεργητικά έξοδα έχουν ανέβει 50% πάνω (πετρέλαιο, λιπάσματα και φάρμακα). Για να γίνει σωστή αυτή η ελιά, να μην έχει δάκο και να πάει για βρώσιμη, έχει πολλά καλλιεργητικά έξοδα. Ο κόσμος ξοδεύει πολλά χρήματα. Αυτή τη στιγμή, η παραγωγή είναι 20%-30% κάτω. Τα δέντρα στην Χαλκιδική που έχουν μεγάλη δύναμη, καθώς η περιοχή έχει χιλιάδες δέντρα, είναι κάτω. Και ενώ η τιμή έπρεπε να είναι ίδια (1,60€-1,70€) την ρίχνουν στο 1,10€-1,20€ Έχουν συνεννοηθεί όλοι οι έμποροι (είναι πέντε συγκεκριμένοι) και κάνουν το παιχνίδι αυτοί. Είναι όμως και τα μεροκάματα. Ένας παραγωγός είτε θα μαζέψει με τελάρο είτε με μεροκάματο. Το 20% από μια κλούβα ελιά, είναι το μεροκάματο.
Και όταν πηγαίνεις για διαλογή, η πρώτη ελιά (η χοντρή) πηγαίνει στο 1,50€ (για παράδειγμα) ενώ η τελευταία στα 0,60€. Άρα κατά μέσο όρο, έρχεται για τον παραγωγό περίπου 1€. Με το 1,10€ και το 1,20€ που λένε αυτοί, ο μέσος όρος θα έρθει στα 0,80€-0,90€. Είναι μέσα ο παραγωγός. Κοροϊδεύουν τον κόσμο δηλαδή με αυτά που λένε. Μόνον ο παραγωγός ξέρει τι συμβαίνει.
Το ίδιο συμβαίνει και στην Ξάνθη. Έχουν μπει αρκετά δέντρα ελιάς Χαλκιδικής και η τιμή θα είναι αυτή. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα ο παραγωγός. Θα πρέπει να το δώσει, ειδάλλως θα πρέπει να την κρατήσει και να την κάνει ελαιόλαδο. Δεν αξίζει όμως, διότι και για το ελαιόλαδο λένε ότι φέτος δεν θα είναι – και πάλι – υψηλή και έτσι θα χάσει τα λεφτά του.
Πάντως στο ράφι (σ.σ. για τους καταναλωτές) δεν θα αλλάξει τίποτα. Όπως και για το λάδι μπήκε στο ράφι δεν άλλαξε τίποτα. Πάντα την πληρώνει ο καταναλωτής και ο παραγωγός. Ο ενδιάμεσος, που πάντα θα είναι ένας έμπορος ή ο μεσάζοντας, είναι ο κερδισμένος. Όπως λέει και η παροιμία, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Όσον αφορά στην παραγωγή στην Ξάνθη, αν και δεν έχουν μαζέψει όλοι ακόμη, έχουμε μια μεσαία παραγωγή φέτος. Διότι στην Ξάνθη η βρώσιμη ελιά μπήκε τα τελευταία χρόνια, οπότε δεν έχουμε πολύ καλά στατιστικά. Επίσης, φέτος είναι μεσαία και η παραγωγή στο λάδι. Η τιμή στο λάδι, έχει πέσει το τελευταίο διάστημα, γιατί αυτά τα λάδια είναι περσινά και θέλουν να τα διώξουν, αφού σε ένα μήνα έρχεται η καινούρια παραγωγή. Τον τελευταίο μήνα η τιμή έχει πέσει πολύ λίγο (σ.σ. στα ράφια) αν και έπρεπε να πέσει πάρα πολύ, διότι όπως είπα αυτά τα λάδια είναι περσινά. Για αυτό βλέπουμε κάποιες προσφορές αυτή την εποχή. Αλλά ούτε οι τιμές θα πέσουν, ούτε ο παραγωγός θα πληρωθεί βάσει των εξόδων που κάνει. Το πρόβλημα του παραγωγού αυτή τη στιγμή, είναι τα καλλιεργητικά έξοδα που είναι πάρα πολλά, με σοβαρότερο το πετρέλαιο, αλλά και τα εργατικά χέρια. Με αυτή την τιμή θα μπει μέσα. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Μακάρι τουλάχιστον να αγόραζε φθηνότερα ο κόσμος και να πει ο παραγωγός «χαλάλι» γιατί έφαγε ο κόσμος.
Όλο το σύστημα αυτό είναι ένα «καρτέλ». Όλα τα ρυθμίζουν αυτοί. Είναι δυνατόν να ρυθμίζουν την τιμή του παραγωγού, όταν δεν έχει παραγωγή; Αν είχε μεγάλη παραγωγή, ας την ρύθμιζαν».
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
