Μετά και τις πρόσφατες απειλές Φιντάν και τους Τούρκους «Κομάντο» απέναντι στην Σάμο…
Ο Ν. Λυγερός, στη «Θ»: «Θεατρολογία για εσωτερική κατανάλωση» – Τι ισχύει για Ρωσία – Ευρώπη και ΗΠΑ – Ιράν
Σε «πολεμικό παραλήρημα» η για ακόμη μια φορά η Τουρκία, εντείνοντας την επιθετικότητα προς τη χώρα μας. Πρόσφατα μάλιστα μετακίνησε 2000 άτομα, της 51ης Ταξιαρχίας Κομάντος στο Σόκε, απέναντι από την Σάμο, ενώ την ίδια στιγμή ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, πρικαλεί ξανά με τα περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Παράλληλα τα ενδεχόμενα πολεμικά μέτωπα αυξάνονται στην ευρύτερη «γειτονιά» μας, ενώ όλο και περισσότερες χώρες παίρνουν τα μέτρα τους για μία ενδεχόμενη επίθεση της Ρωσίας σε μέλη του ΝΑΤΟ, με τους επικεφαλής των ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών να προειδοποιούν για πιθανό προσεχές ρωσικό πλήγμα. Στο μεταξύ, στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, σημειώνονται νέες, εκατέρωθεν απειλές ΗΠΑ και Ιράν ενώ η σύγκρουση εξαπλώνεται στην περιοχή.
Θα κάνει όμως η Τουρκία τις απειλές της, πράξη; Τι θέλει να πετύχει η Ρωσία απειλώντας τις χώρες του ΝΑΤΟ; Πόσο ακόμη μπορεί να εξαπλωθεί η σύγκρουση στην Μ.Ανατολή; Και εν τέλει, πόσο πιθανό είναι ένα σενάριο γενίκευσης του πολέμου;
Την άποψή του για όλα τα παραπάνω, εκφράζει για ακόμη μια φορά, με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις, αποκλειστικά μέσα από την «Θ» ο γνωστός στρατηγικός αναλυτής και ακαδημαϊκός κ. Νίκος Λυγερός.
ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ…ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Αναλυτικότερα, αναφορικά με τις τελευταίες προκλήσεις και απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, αλλά και τις πρόσφατες δηλώσεις Φιντάν, ο κος Λυγερός, επισήμανε τα εξής:
«Γίνεται για εσωτερική κατανάλωση. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Μην ξεχνάμε ότι ο Ερντογάν πάει για εκλογές το 2028 και προσπαθούν να έχουν και πρόωρες εκλογές για να μπορεί να είναι υποψήφιος. Επίσης, η Τουρκία, όλο λέει ότι είναι σε ετοιμότητα, αλλά δεν βλέπουμε να βοηθά την Σαουδική Αραβία με την συμφωνία της Μέκκας, ούτε βέβαια το Πακιστάν, ενώ οι Χούθι χτυπούν ακόμη και το Ριάντ. Δηλαδή ακόμη και όταν η Τουρκία κάνει μια συμφωνία, υποτίθεται στρατηγικής σημασίας και στρατιωτικής αξίας, δεν βλέπουμε κάτι στην πράξη. Για τα νησιά μας, περισσότερο για τα Δωδεκάνησα και ειδικά για το Καστελόριζο, στην πραγματικότητα ο Φιντάν δεν είναι τόσο ενημερωμένος, όσο ο Υπουργός Άμυνας, ο οποίος ασχολήθηκε με την Συμφωνία του Παρισίου. Μένει λίγο – όπως πάντα- στο πλαίσιο της Λωζάνης, η οποία είναι εντελώς άσχετη με αυτό το καθεστώς. Άρα αυτό που έχει σημασία είναι ότι εμείς χρησιμοποιούμε το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο προβλέπει ότι πρέπει να έχουμε μια ελάχιστη άμυνα, σε περίπτωση που δεχθούμε μια επίθεση, μέχρι να έρθει το βαρύ πυροβολικό και να μας βοηθήσουν από τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό είναι το πλαίσιο και δεν έχει αλλάξει. Για αυτό έχουμε Εθνοφυλακή και δεν έχουμε Στρατό. Για αυτό που λέει η Τουρκία για τους Κομάντο – ακόμη και αν τους βάλει απέναντι από την Σάμο – πρώτα από όλα οι Κομάντο δεν μένουν συνεχώς σε ένα σημείο. Αλλιώς δεν είναι Κομάντο. Τους μετακινούν. Μπορεί να τους πάνε αλλού και μπορεί να κάνουμε και εμείς το ίδιο. Η ουσία είναι ότι κάνουν αυτές τις κινήσεις, επικοινωνιακά. Δεν βλέπουμε τίποτα το πρακτικό, ενώ εμείς από την άλλη, βλέπουμε ότι προχωρήσαμε και με τα Θαλάσσια Πάρκα (ενώ η Τουρκία είπε για τα δικά της που είναι παράνομα) και προχωρήσαμε και με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό (πάλι δεν έγινε τίποτα) και τώρα βέβαια προχωράμε και με το θέμα του καλωδίου GSI, με την Γαλλία και την Κύπρο και πάλι η Τουρκία δεν λέει τίποτα. Άρα, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι μιλά ως ένα σημείο για να φανεί ότι κάνει κάτι. Μπορεί μερικοί από τους δικούς μας να τρομάζουν, αλλά πρέπει να τους καθησυχάσουμε και να καταλάβουν ότι είναι πολύ κλασικό λεξιλόγιο και του ΥΠ.ΕΞ και του Υπ. Άμυνας και ότι στην πράξη δεν γίνεται τίποτα γιατί καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα είναι όλο και πιο ενισχυμένη. Και αυτό που γίνεται τώρα και με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και με τα τρία συστήματα που έχουμε πάνω από το Ισραήλ, προβληματίζει πάρα πολύ την Τουρκία, γιατί η παραμικρή κίνηση που πάει να κάνει είναι εντοπίσιμη και μπορούμε να αναχαιτίσουμε ο,τι θέλουμε και σε επίπεδο drones και σε επίπεδο πυραύλων cruise και σε επίπεδο βαλλιστικών πυραύλων. Αυτά είναι τα πρακτικά και αληθινά δεδομένα. Οι κινήσεις που κάνει η Τουρκία, είναι κλασικές και – για μένα – ανήκουν στην θεατρολογία. Όχι μόνο να μην φοβόμαστε λοιπόν, αλλά να είμαστε πιο καλά προετοιμασμένοι για να λειτουργούμε αποτρεπτικά. Γιατί όσο η Ελλάδα είναι αποτρεπτική, η Τουρκία μπορεί απλώς να μιλάει επικοινωνιακά αλλά δεν θα κάνει τίποτα, γιατί το φοβάται».
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΚΑΙ… ΥΒΡΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ
Σε ο,τι αφορά στο Ρωσοουκρανικό ζήτημα, αλλά και στις απειλές της Ρωσίας, να «χτυπήσει» χώρες του ΝΑΤΟ, ο ίδιος υπογράμμισε ότι:
«Στόχος της Ρωσίας –ειδικά μετά τις εκλογές – είναι να κάνουν μια επιστράτευση. Θα δούμε και την τάξη μεγέθους. Μιλάνε για 300.000, αλλά θα δούμε τι θα γίνει επί του πρακτέου. Αν γίνει σε αυτό το μέγεθος, να ξέρετε ότι δεν θα πάνε όλοι για την Ουκρανία. Άλλοι θα βρεθούν στο μέτωπο με το ΝΑΤΟ. Αυτό είναι προετοιμασμένο και το είχαν σχεδιάσει ήδη από το 2022. Το πρόβλημα, σε πρακτικό επίπεδο, είναι ότι η Ρωσία βλέπει ότι δεν τα βγάζει πέρα με την Ουκρανία, τόσο εύκολα όσο είχε υπολογίσει, το μέτωπο είναι πολύ σταθερό και κατά συνέπεια θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι η ευρωπαϊκή πτέρυγα του ΝΑΤΟ που ενισχύει συνεχώς την Ουκρανία. Άρα σκέφτεται σαν στρατηγική ότι αν εκφοβίζει τις χώρες του ΝΑΤΟ (και ήδη κάποιες Βαλτικές χώρες και την Πολωνία) θα «πείσει» τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ να μην υποστηρίζουν τόσο πολύ την Ουκρανία και αυτό θα την βοηθήσει για να μπορέσει, επιτέλους, να πάρει όλο το Ντονμπάς. Το πρόβλημα είναι ότι το ΝΑΤΟ το αντιλαμβάνεται και αν αφήσουν την Ρωσία να τα βγάλει πέρα με την Ουκρανία, θα έρθει ένας επόμενος στην σειρά και μπορεί να είναι όντως οι Βαλτικές χώρες και η Πολωνία. Για να είμαστε ξεκάθαροι, θέλω να πω ότι δεν θέλει (σ.σ. η Ρωσία) να χτυπήσει το ΝΑΤΟ από μόνη της και να είναι εναντίον του ΝΑΤΟ. Θέλει να χτυπάει υβριδικά, ως ένα σημείο που να φτάνει στα όρια του εκνευρισμού για εμάς, χωρίς όμως να υπάρχουν τεράστια πολιτικά στοιχεία, ώστε να προκαλεί φθορά στο σύστημα και – σε κάποια φάση – μερικοί από αυτούς τους λαούς σε αυτές τις χώρες, να πουν «αν δεν βοηθούσαμε την Ουκρανία, δεν θα είχαμε αυτά τα προβλήματα». Μόνο που αυτό το έχει αντιληφθεί το ΝΑΤΟ και αντιθέτως από αυτό που είχε προβλέψει η Ρωσία, πηγαίνουν όλο και πιο ενισχυμένα από την πλευρά της Ουκρανίας, γιατί καταλαβαίνουν τώρα ότι υπάρχει ένα άλλο timing και για τις διαδικασίες ειρήνης, στις οποίες δεν πιστεύουμε πραγματικά να γίνουν σύντομα».
ΤΟ ΙΡΑΝ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Τέλος, αναφορικά με τις νέες, εκατέρωθεν απειλές ΗΠΑ και Ιράν, για γενίκευση των εχθροπραξιών, ο κος Λυγερός, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Αυτό που βλέπουμε είναι ότι το Ιράν έχει μεγάλα προβλήματα. Η οικονομία του έχει πέσει κατά πολύ και αυτό που έχει σημασία είναι ότι το Ιράν προσπάθησε να ενεργοποιήσει τους Χούθι για να μπλοκάρει το άλλο πέρασμα της Σαουδικής Αραβίας (την Ερυθρά Θάλασσα) ώστε να συνδυαστούν τα δυο αυτά περάσματα (σ.σ. το ένα είναι τα Στενά του Ορμούζ). Το θέμα είναι ότι έγιναν μυστικές συμφωνίες μεταξύ της Αμερικής και των Χούθι και οι Χούθι αποδέχτηκαν να μην χτυπούν καράβια και δεξαμενόπλοια αμερικανικών συμφερόντων. Αυτό σημαίνει ότι η Αμερική δεν είναι υποχρεωμένη να βγει σε μια σύρραξη με τους Χούθι από την στιγμή που δεν υπάρχει καμία επίθεση και οι Χούθι, λένε πως «από την στιγμή που δεν δεχόμαστε επίθεση από την Αμερική, θα κόβουμε μόνο τον δρόμο της Σαουδικής Αραβίας». Η Σαουδική Αραβία, που έκανε μια μεγάλη συμμαχία με την Τουρκία και με το Πακιστάν, είναι προβληματισμένη γιατί βλέπει ότι αυτή η συμμαχία μόνο στρατηγική και στρατιωτική δεν είναι. Έχει προβλήματα και μάλιστα ζήτησε και βοήθεια από την Αμερική. Η Αμερική όμως δεν βιάζεται γιατί είδε ότι η Σ. Αραβία, ήταν μαζί της για το θέμα του Ιράν αλλά με έναν πολύ χαλαρό τρόπο…».
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ – ΠΙΘΑΝΗ Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΣΤΗΝ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗ
Τέλος, στο μεγάλο ερώτημα αναφορικά με το αν υπάρχει ο φόβος για γενίκευση της εμπόλεμης κατάστασης, ο κος Λυγερός, σημείωσε με έμφαση ότι:
«Γενίκευση σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν θα υπάρξει. Αλλά μπορεί να έχουμε κλιμάκωση στην Μ. Ανατολή, ανάλογα με το πώς θα διαχειριστούμε την κρίση των Χούθι, σε σχέση με την Υεμένη, σε σχέση με την Νότια Σαουδική Αραβία και σε σχέση με τα δυο περάσματα. Εκεί είναι που παίζεται ένα παιχνίδι, που μπορεί να γίνει πιο σκληρό. Αλλά όχι μια γενίκευση σε παγκόσμιο επίπεδο, διότι κανένας από τους μεγάλους παίκτες δεν θέλει αυτή την γενίκευση».
«Θ»
