Ο Σάκης και ο Χριστόδουλος…
Εγκώμια για τον Περιφερειάρχη Χριστόδουλο Τοψίδη, πλέκει σήμερα με δηλώσεις του στη «Θ» ο φίλος και συνεργάτης του, Σάκης Κριτσίνης, ο οποίος -καθώς φαίνεται- οδεύει προς την Περιφέρεια, μετά από τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες να εκλεγεί Δήμαρχος Αβδήρων. Η αλήθεια είναι ότι την πρώτη φορά που κατέβηκε για την Περιφέρεια μαζί με τον αείμνηστο Γιώργο Παυλίδη (2010), είχε πάει εξαιρετικά με 5.200 ψήφους, αλλά ωστόσο δεν εκλέχτηκε ο Παυλίδης, με αποτέλεσμα να προσπεράσει σε ψήφους τους περιφερειακούς συμβούλους που εκλέχτηκαν με τον Άρη Γιαννακίδη, αλλά να μην εκλεγεί ο ίδιος. Το ίδιο καλά «πήγε» και ως υποψήφιος βουλευτής με τον Αντώνη Σαμαρά (2012), αλλά και πάλι ατύχησε… Δηλαδή, έχει ένα δικό του κοινό και ψηφοφόρους που τον εμπιστεύονται, αλλά μέχρι στιγμής δεν κατάφερε να βρεθεί σε θέση διοίκησης. Ο Τοψίδης του έδωσε αυτή την ευκαιρία, τοποθετώντας τον ως διοικητικό μέλος-εκπρόσωπο της Ξάνθης στον Αναπτυξιακό Οργανισμό της Περιφέρειας ΑΜΘ. Και απ’ ότι φαίνεται είναι ένας ρόλος που «εξιτάρει» τον Κριτσίνη και του δίνει το περιθώριο να αποδείξει τις δυνατότητές του… Και επειδή στην πολιτική «ποτέ μη λες ποτέ», ο Σάκης επιμένει -και καλά κάνει- μέχρι να καταφέρει να υλοποιήσει την όποια φιλοδοξία του. Σε εκείνο που θα συνηγορήσω -επειδή γνωρίζω παιδιόθεν τον άνθρωπο- είναι ότι είναι ντόμπρος σαν χαρακτήρας και θα συμφωνήσω με τα λεγόμενά του ότι δεν είναι «κολοτούμπας» και στηρίζει σθεναρά αυτόν που επιλέγει εξ αρχής να στηρίξει.
Προτιμότερο να γκρεμιστούν…
Το θέμα των σχολικών κτηρίων του 2ου και 3ου Γυμνασίου Ξάνθης, ήρθε για ακόμα μια φορά στην επικαιρότητα με την ευκαιρία της προχθεσινής λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής και ακούστηκαν σημαντικές απόψεις, με προεξάρχουσα φυσικά αυτή των καθηγητών του ΔΠΘ. Κατά πόσο δηλαδή είναι προτιμότερο να ενισχυθούν οι ήδη υπάρχουσες υποδομές των κτηρίων ή να γκρεμιστούν και… φτου και από την αρχή! Η διαφορά στον προϋπολογισμό είναι γύρω στα 2.000.000 ευρώ και πιο συγκεκριμένα περίπου 7.000.000 (και πλέον) θα στοιχήσει η αποκατάσταση συν τις μελέτες και γύρω στα 9.000.000, το γκρέμισμα και η εκ νέου ανέγερσή τους…. Θεωρώ ότι όλοι συμφωνούν στην δεύτερη άποψη, αλλά το βασικό θέμα είναι να βρεθούν τα λεφτά. Τα κτήρια κατασκευάσθηκαν τη δεκαετία του ‘70 με τα προβλεπόμενα εκείνης της εποχής, ενώ τα σημερινά σύγχρονα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά σε ότι αφορά την ασφάλεια των κτιρίων. Άρα… ποιος τυφλός δεν θέλει το φως του; Ένα θέμα που επίσης είναι αξιοσημείωτο, είναι το θέμα του χρόνου που θα απαιτηθεί για τη μία ή την άλλη παρέμβαση, γιατί αν πάρουμε παράδειγμα από άλλες παρόμοιες περιπτώσεις (και ιδιαίτερα από το γνωστό πρόβλημα μεταστέγασης του Μουσικού Σχολείου), ίσως και η πρόχειρη λύση που δόθηκε σήμερα να παραμείνει και… μόνιμη.
Εδώ και τώρα αλλαγή στα σχολικά γεύματα…
Η επισήμανση του Αρχιμανδρίτη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου στη Διομήδεια, αναφορικά με τα σχολικά γεύματα και την «κατάληξή» τους, φέρνει στην επιφάνεια ένα θέμα που είναι λίγο-πολύ γνωστό σε εκπαιδευτικούς και γονείς, αλλά που συνεχίζει να υφίσταται και να στοιχίζει εκατομμύρια στην εθνική μας οικονομία. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλοί μαθητές (αν όχι οι περισσότεροι) δεν τρώνε τα γεύματα και τα πετάνε στα σκουπίδια και φυσικά το πρώτο που θα πρέπει να αναζητηθεί είναι το γιατί; Μήπως δεν είναι ποιοτικά; Μήπως δεν είναι φρέσκα και ζεστά όπως προβλέπεται; Εδώ εγείρεται και ένα ακόμη θέμα σε ότι αφορά τους παραλήπτες αυτών των γευμάτων, αλλά και το ερώτημα, γιατί συνεχίζει αυτή η κατάσταση από τη στιγμή που έχει αυτή την κατάληξη; Από σήμερα κιόλας θα πρέπει να περικοπούν τα γεύματα για εκείνους τους μαθητές που δεν επιθυμούν να τα τρώνε και τα πετάνε στα σκουπίδια. Να δηλώνουν δηλαδή από κάθε σχολείο οι μαθητές που επιθυμούν να τα τρώνε και με τα υπόλοιπα χρήματα που θα περισσεύουν να δημιουργούνται γεύματα για παιδιά άλλων σχολείων που θα τα φάνε τελικά. Είναι αμαρτία κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε μια εποχή που πολλές οικογένειες δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα τους, να βλέπεις σκουπίδια γεμάτα με ολόκληρες μερίδες φαγητών, τα οποία χρυσοπληρώνει το κράτος και δεν καταναλώνονται. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ η εξαρχής έρευνα στο θέμα σχολικά γεύματα και η σωστή διαχείρισή του…
Δεν είναι απλά «κλεφτρόνια», αλλά… εγκληματίες!
Για ακόμη μια φορά επιβεβαιώνεται η άποψη που εκφράζω εδώ και πολύ καιρό, αναφορικά με τους δράστες κλοπών χαλκού από συστήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των υποδομών και φυσικά των ανθρώπων. Όταν για παράδειγμα ξηλώνεις και καταστρέφεις μετασχηματιστές της ΔΕΗ, όταν ξηλώνεις και καταστρέφεις υποδομές του σιδηρόδρομου (καλώδια φωτεινών σηματοδοτών κλπ), όταν ξηλώνεις και καταστρέφεις υπόγειες καλωδιώσεις κοινόχρηστων φωτισμών και εσχάτως η τραγικότητα που συνέβη στην Αθήνα με το θάνατο έξι ανθρώπων και που όπως αποδείχθηκε χθες οφείλονταν σε αποξήλωση χαλκοσωλήνων από το δίκτυο παροχής αερίου… Και όταν όλα αυτά τα κάνεις, εν γνώσει σου ότι μπορεί να στοιχήσουν σε ανθρώπινες ζωές, τότε δεν είσαι απλά ένα «κλεφτρόνι», αλλά ένας δυνητικός εγκληματίας! Το φαντάζεστε; Έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους πριν λίγο καιρό στην Πλάκα της Αθήνας από έκρηξη υγραερίου, γιατί κάποιοι από αυτούς τους «δυνητικούς δολοφόνους» ξήλωσαν παρελκόμενα χαλκού από τις σωληνώσεις. Και όπως είπα και άλλη φορά, το θέμα είναι να τιμωρηθούν και οι κλεπταποδόχοι (επιχειρήσεις σκραπ) που εν γνώσει τους αγοράζουν τέτοιου είδους υλικά από τους συγκεκριμένους δράστες…
