
Ο Πασχάλης σήκωσε το «γάντι»…

Μεταφέρω αυτούσιο το μήνυμα που μου έστειλε στο κινητό μου ο Πασχάλης Λύρατζης, θέλοντας να απαντήσει στο σχόλιο της στήλης του περασμένου Σαββάτου για την τοποθέτησή του στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αναφέρει λοιπόν: «Αν ο Δημότης θέλει δημοτικούς συμβούλους να τους κατευθύνουν να ψηφίζουν από ανάγκη και όχι από επιλογή, δυστυχώς δεν μπορώ να εκφράσω την μερίδα αυτή των συμπολιτών μου. Εάν θέλουμε πολιτικούς να ψηφίζουν για να πέσει ο Τσεπελης απο δήμαρχος και όχι γιατί εκείνη την χρονικη στιγμη υπηρχε μια νεα επιλογη μη δοκιμασμένη τότε εχουμε διαφορερικη αντίληψη περί πολιτικής ζωής. Εάν παρακολουθήσετε την συνεδριάση του Δ.Σ. θα ξέρατε ότι έκανα κριτική αρκετά στοχευμένη και σε έντονο ύφος για τα κακώς κείμενα της διοίκησης. Μια δημοτική αρχή κρίνεται όμως συνολικά στο τέλος της οπότε έχουμε χρόνο μπροστά μας. Όσο για αν θα κατέβω και που, ρωτήστε τους Μπροστά ποιοι απο τους υπολοιπους τεσσερις θα κατέβουν ξανά, με ποιον επικεφαλής και κάτω από πια ομπρέλα και μετά θα σας λύσω όλες τις απορίες για την δική μου θέση. Ρωτήστε μπας και μάθω και εγώ». Και εγώ φυσικά ρωτάω ευθέως τους υπόλοιπους τέσσερις και περιμένω στο «ακουστικό» μου… Ο ίδιος όμως δεν μας είπε με ποιον θα κατέβει;
Ηχηρές… απουσίες

Εξαιρετικά ενδιαφέρον ο θεματικός άξονας του ανοιχτού συνεδρίου, που πραγματοποιήθηκε από τους δύο αγροτικούς Συνδέσμου στη Ξάνθη το προηγούμενο Σάββατο, με θέματα που πρωταγωνιστούσαν και στην «ατζέντα» των αγροτών το τελευταίο χρονικό διάστημα (Μercosur, επιδόματα κλπ). Εξεπλάγην όμως, όταν είδα να απουσιάζουν οι ίδιοι αγρότες, οι οποίοι αφενός υποτίθεται ότι είναι ανενημέρωτοι και επιζητούν αναλυτική ενημέρωση για τα θέματα που τους αφορούν και αφετέρου, όταν τους δίνεται η ευκαιρία αυτοί… «αγρόν αγοράζουν»! Επικοινωνώντας με κάποιους από αυτούς, μας είπαν ότι το πληροφορήθηκαν τελευταία στιγμή και πως ενημέρωσαν ηλεκτρονικά τις «ομάδες», αλλά ωστόσο δεν ανταποκρίθηκαν. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι όλοι οι αγρότες της Ξάνθης εκείνο το τρίωρο ήταν στα χωράφια τους με εργασίες που δεν μπορούσαν να τις αναβάλουν για λίγη ώρα! Ο καθένας όμως είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του, τις παρουσίες ή τις απουσίες του και γενικότερα για τις επιλογές του. Δυστυχώς οι Ξανθιώτες αγρότες μας έχουν συνηθίσει στις… απουσίες τους, είτε από τις κινητοποιήσεις του κλάδου, είτε από ενημερωτικές συναντήσεις και συνέδρια για θέματα που τους απασχολούν κλπ. Περιορίζονται μόνο στην γκρίνια μέσα από τα καφενεία και σε ένα μόνιμα καταγγελτικό λόγο για τις αδικίες που υφίστανται διαχρονικά…
«Έξω» πάμε καλά…

Οι αρνητικές επιπτώσεις για τη χώρα μας από τον πόλεμο στο Ιράν, σε πρώτη φάση «περιορίζονται» στην οικονομία και στη… ψυχολογία μας! Η ραγδαία αύξηση στις τιμές των καυσίμων που μοιραία οδηγεί και στην αύξηση όλων σχεδόν των προϊόντων, αφενός και αφετέρου ο καθημερινός «βομβαρδισμός» αρνητικών ειδήσεων με live μεταδόσεις καταστροφών και ανθρώπινων θυμάτων, σίγουρα μας προβληματίζουν και δημιουργούν μια ανασφάλεια για το αύριο. Το «θετικό» στην όλη υπόθεση, είναι ότι, παρόλη την στρατιωτική εμπλοκή μας με την αποστολή του «Κίμων» και των F16 στην Κύπρο, μέχρι στιγμής δεν είδαμε κάποια «δείγματα» από την επιθετικότητα του Ιράν, επί παντός. Ήταν κάτι που αντιμετώπισε όμως η Τουρκία, την ίδια στιγμή που ο Τούρκος ηγέτης διατείνει σε όλους τους τόνους την υποστηρικτική στάση του προς το Ιράν. Όχι βέβαια πως οι οικονομικές επιπτώσεις θα αφήσουν αλώβητο τον Ελληνικό πληθυσμό, αλλά σίγουρα σε σχέση με όλα αυτά που συμβαίνουν καθημερινά σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Ελλάδα παραμένει αλώβητη και η θέση της ισχυροποιημένη. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι…
Οι «λύκοι» και οι… μαυραγορίτες!

Σε ότι αφορά τις αυξήσεις στα καύσιμα, ήταν αναμενόμενες από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε ο πόλεμος. Δεν μπορώ να διανοηθώ όμως ότι όλα τα τάγκερ που μεταφέρουν το αργό πετρέλαιο, όλα τα διυλιστήρια και όλα τα τεπόζιτα των πρατηρίων καυσίμων ήταν άδεια και ξαφνικά γέμισαν με τις νέες τιμές στο «βαρέλι», με αποτέλεσμα να ενσωματώσουν και τις αλματώδεις αυξήσεις στην πρώτη ύλη! Εκεί λοιπόν θα έπρεπε να υπάρχει αυστηρός έλεγχος και να παταχθεί η κερδοσκοπία σε όλη την ενδιάμεση αλυσίδα μεταφοράς και επεξεργασίας του πετρελαίου. Ως γνωστόν όμως στην αντάρα ο λύκος χαίρεται και δυστυχώς πάντα οι «λύκοι» είναι αυτοί που κερδοσκοπούν όταν ο κόσμος φτωχαίνει. Και στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι «μαυραγορίτες» μόνο οι έμποροι του πετρελαίου, αλλά και όλοι εκείνοι που ψάχνουν τέτοιους «ευκαιρίες» για να παίξουν παιχνίδια στα χρηματιστήρια και στις λεγόμενες χρηματαγορές σε όλο τον κόσμο! Την ώρα δηλαδή που εκεί κάτω γίνεται ένας κακός χαλασμός και το αίμα ρέει άφθονο, κάποιοι αυξάνουν τα υπερκέρδη τους με «φούσκες» και πονηρές «επενδύσεις» στα χρηματιστήρια! Αυτά έχουν οι πόλεμοι δυστυχώς…








