Ο κόμπος στο χτένι…
Το στεγαστικό πρόβλημα του Μουσικού Σχολείου Ξάνθης, ενός από τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά σχολεία της Ξάνθης, είναι γεγονός ότι προκαλεί όχι μόνο μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, αλλά και όλη την κοινωνία της Ξάνθης, σε ότι αφορά το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του νέου κτηρίου. Από την πλευρά τους οι δύο Δήμαρχοι (Αβδήρων και Ξάνθης), αν και έχουν όλη την καλή διάθεση να υπο-στηρίξουν το σχολείο, δεν έχουν όμως και το μαγικό ραβδί για να βρουν ανά πάσα στιγμή εναλλακτική, ένα νέο κτήριο δηλαδή που θα μπορέσει να το στεγάσει πρόσκαιρα υπό καλύτερες συνθήκες. Η πρόταση για το ιδιωτικό σχολείο «Άξιον», εξ όσων γνωρίζω απορρίφθηκε από το Υπουργείο ως μη συμφέρουσα. Η πρόταση για μία στέγη σε περιοχή του Δήμου Τοπείρου, απορρίφθηκε λόγω απόστασης και η μόνη ίσως πρόταση που θα μπορούσε να δώσει τη λύση μέχρι την υλοποίηση του νέου σχολικού κτηρίου, είναι αυτή στις εγκαταστάσεις του ΟΑΕΔ… Αν και ο Στράτος Κοντός φαίνεται διατεθειμένος να στηρίξει αυτή την επιλογή με παρεμβάσεις από το Δήμο Ξάνθης, ωστόσο και εκεί υπάρχουν προβλήματα. Στη χθεσινή Γ.Σ του Συλλόγου Γονέων πάντως αναμένονται να ληφθούν κάποιες αποφάσεις. Κατά την άποψή μου, το μεγάλο πρόβλημα και όχι μόνο για το Μουσικό Σχολείο Ξάνθης, είναι οι απίστευτα μεγάλες χρονοβόρες διαδικασίες που χρειάζονται για να γίνει κάποιο έργο στην Ελλάδα και ο σκουριασμένος κρατικός μηχανισμός που δεν λέει να ξεσκουριάσει…
Πάει κι αυτό… ξεχάστηκε!
Θέλησα να «σηκώσω» για ακόμη μια φορά το θέμα της επιδότησης κόστους εργασίας στις μεταποιητικές επιχειρήσεις της Θράκης, γιατί θεωρώ ότι η στέρηση αυτού του βοηθήματος ήταν καταλυτική για την συντριπτική συρρίκνωση της παραγωγικής διαδικασίας στην κατά τα άλλα ευαίσθητη περιοχή μας και να επισημάνω για ακόμη μια φορά ότι αυτό το «έγκλημα» έγινε χωρίς να ανοίξει «μύτη»! Ο Σπύρος Κάλφας που φιλοξενείται σήμερα στο ανάλογο ρεπορτάζ της «Θ», είναι ένας «τσαλακωμένος» βιοτέχνης που παλεύει, όπως και οι υπόλοιποι λιγοστοί εναπομείναντες του είδους, για να κρατήσει ζωντανή την επιχείρησή του, αλλά και ως ενεργό μέλος του Επιμελητηρίου επί σειρά ετών, δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτό δηλαδή που «φωνάζω» και εγώ εδώ και χρόνια. Ότι δηλαδή, η κεντρική διοίκηση διαχρονικά θυμάται τη Θράκη μόνον σε προεκλογικές περιόδους, ενώ φροντίζει να την ξεχνάει όταν πρέπει να υλοποιήσει δεσμεύσεις και υποσχέσεις στους πολίτες της…
Κάτι πήγε να κάνει ο Κυριάκος, αλλά…
Αναφέρθηκα πολλές φορές -και μάλιστα δημόσια- στην πρωτοβουλία Μητσοτάκη να πληρώσει τα χρωστούμενα του ΣΥΡΙΖΑ για τα τελευταία εξάμηνα από το 12% στους δικαιούχους της περιοχής μας, ευνοώντας όμως και σε αυτή την περίπτωση τις μεγάλες βιομηχανίες που είχαν τα μέσα και τα χρήματα να προσφύγουν στα διοικητικά δικαστήρια από την πρώτη στιγμή… Έστω όμως και αυτό ήταν «κάτι»… Έκτοτε όμως ακόμη περιμένουμε τα ισοδύναμα μέτρα για να αντισταθμίσουν τα μεγαλύτερα κόστη παραγωγής στις μονάδες της Θράκης, σε σχέση με τις μεταποιητικές επιχειρήσεις άλλων περιοχών της χώρας. Έτσι όπως ειπώθηκε… έτσι ξεχάστηκε! Και όπως επισημαίνει ο Κάλφας (και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο), εκείνα τα κίνητρα οδήγησαν πολλούς από τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες-μεταποιητές να προσλάβουν περισσότερο προσωπικό, κάνοντας έτσι και ένα κοινωνικό έργο… Με το οποίο προσωπικό ανέπτυξαν και διαπροσωπικές σχέσεις στη συνέχεια και το διατήρησαν, σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες που δεν διαθέτουν τέτοιου είδους συναισθηματικές αναστολές… Διατηρώντας όμως αυτό το προσωπικό, πολλοί από αυτούς πήγαν «άπατοι» μαζί με αυτό και κάποιοι ακόμη παιδεύονται, βλέποντας ήδη το «λουκέτο»…
Ακόμη και σ’ αυτό «εξαιρείται» η Θράκη;
Θα συμφωνήσω με την άποψη κου Ζαγναφέρη αναφορικά με τα προσυνέδρια της Ν.Δ και τον προγραμματισμό τους σε ορισμένες περιοχές της χώρας, προφανώς επιλέγοντας τις λεγόμενες μεγαλουπόλεις! Το κριτήριο όμως σε αυτήν την περίπτωση δεν έπρεπε να ήταν τα πληθυσμιακά μεγέθη των πόλεων που θα φιλοξενήσουν τα προσυνέδρια, αλλά το κατά πόσο εύκολη θα είναι η πρόσβαση σε αυτά όσο το δυνατόν περισσότερων μελών του κόμματος… Υπ’ αυτή την έννοια λοιπόν, δεν μπορεί να γίνονται προσυνέδρια για παράδειγμα και στη Θεσσαλονίκη και στη Λάρισα και στα Ιωάννινα και να μην γίνει ένα προσυνέδριο στην Ξάνθη ή την Κομοτηνή ή τον Έβρο… Να καλείται δηλαδή ο Νεοδημοκράτης της Ορεστιάδας να ταξιδέψει μέχρι τη Θεσσαλονίκη διανύοντας περίπου τη μισή Ελλάδα… Και το γεγονός ότι ακόμη και σε ένα τέτοιο διαδικαστικό θέμα εξαιρείται η Θράκη, έχει παράλληλα και την δική του σημειολογία… Σε ότι αφορά δε την «μπηχτή» Ζαγναφέρη για τις νεοεκλεγείσες ΔΕΕΠ, είναι γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν ακούσαμε ούτε την… «ανάσα» τους! Να περιμένουμε κάτι, έστω μία ανακοίνωση ή κάποια δήλωση ή κάτι σχετικό που να αποδεικνύει ότι βρίσκονται εν ζωή και εν ενεργεία;
