Από τους 5.689 εμπορο-επαγγελματο-βιοτέχνες…
Μ. Μαλλιαρουδάκη: Η γυναίκα πρέπει να αποδείξει τα αυτονόητα
Μικρότερα – ακόμη και από τα πανελλαδικά, επίσης μικρά – τα ποσοστά της γυναικείας επιχειρηματικότητας στην Ξάνθη, σε σχέση με την ανδρική, από το σύνολο των 5.689 επιχειρηματικών προσώπων.
Πόσο εύκολο όμως είναι για μια Ξανθιώτισσα να ασχοληθεί με το επιχειρείν; Πόσες από τις γυναίκες – επιχειρηματίες, αναπτύσσονται και πηγαίνουν ένα βήμα παραπάνω; Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν μια γυναίκα για ένα τέτοιο εγχείρημα;
Για όλα τα παραπάνω μίλησε στην «Θ», η Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ξάνθης και Πρόεδρος του Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών, κα Μαριάνθη Μαλλιαρουδάκη.
ΤΟ 24,8% ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Πιο αναλυτικά, αναφορικά με τα ποσοστά των γυναικών που επιχειρούν στην Ξάνθη, αλλά και τα εμπόδια που συναντούν, η κα Μαλλιαρουδάκη, επισημαίνει τα εξής:
«Στις ενεργές επιχειρήσεις καταγράφονται 5.689 επιχειρηματικά πρόσωπα στην Ξάνθη. Το 75,2% είναι άνδρες και το 24,8% είναι γυναίκες, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό πανελλαδικά, είναι 31,3%. Βλέπουμε ότι στην Ξάνθη έχουμε ένα πολύ μικρότερο ποσοστό, από το ήδη μικρό σε πανελλαδική κλίμακα. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να κάνουν το βήμα οι γυναίκες, αλλά η κλίμακα. Το πόσες από αυτές που ξεκινούν, περνούν στο επόμενο στάδιο και στο να μεγαλώσουν. Και εκεί το εμπόδιο είναι κατά βάση η χρηματοδότηση. Ενώ την ανδρική επιχειρηματικότητα την στηρίζει όλη η οικογένεια, η γυναίκα θα ξεκινήσει με ο,τι περισσεύει από τον οικογενειακό προγραμματισμό. Πολλές φορές βρίσκει μεγάλο εμπόδιο στην χρηματοδότηση, διότι δεν έχει κάποιοι ακίνητο, για παράδειγμα, ώστε να το δώσει σαν εγγύηση για δανειοδότηση. Και εκεί μπορεί να μην μπαίνει ως κριτήριο ο όρος «άνδρας», αλλά έμμεσα υπάρχει ένα κριτήριο, το οποίο αποκλείει την γυναίκα.
Σε δεύτερο στάδιο, είναι ο χρόνος. Η γυναίκα επιχειρηματίας δουλεύει σε δυο βάρδιες. Μια στην επιχείρηση και μια στο σπίτι. Όποιος έχει λιγότερο χρόνο, έχει και λιγότερο χρόνο για δίκτυα, για εκθέσεις και γενικά για να κάνει το επόμενο βήμα. Επομένως ο χρόνος, οι δεξιότητες, τα δίκτυα, η χρηματοδότηση, δεν είναι τέσσερα χωριστά προβλήματα. Είναι ένα. Η γυναίκα που δεν έχει χρόνο, δεν εκπαιδεύεται και αυτή που δεν εκπαιδεύεται, δεν βγαίνει στην αγορά. Και αυτή που δεν βγαίνει σε μια μεγαλύτερη αγορά, δεν πείθει την τράπεζα. Και εκεί είναι που κλείνει ο κύκλος και είναι πολύ δύσκολο για μια γυναίκα να εξελιχθεί και να κάνει το επόμενο βήμα. Ένα κριτήριο που θα πρέπει να δούμε είναι το πόσες από αυτές τις επιχειρήσεις (γυναικείες) που έχουμε, μεγάλωσαν τον επόμενο χρόνο και πόσες από αυτές προσέλαβαν προσωπικό. Διότι στις μικρές επιχειρήσεις ο ρόλος της γυναίκας είναι φοβερά ενεργός και πολλές φορές η γυναίκα είναι αφανής ήρωας. Δεν φαίνεται καν μέσα στην επιχείρηση. Αλλά και σε αυτές τις επιχειρήσεις όπου υπάρχουν γυναίκες στις διοικήσεις τους, θα πρέπει να δούμε πόσες είχαν την ευκαιρία να εξελιχθούν και να μεγαλώσουν.
Οι περισσότερες γυναίκες επιχειρούν σε ατομικές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Τα ποσοστά όπου βρίσκουμε γυναίκες στην μεταποίηση, είναι πολύ μικρότερα, γιατί υπάρχει αυτό το πρόβλημα της χρηματοδότησης. Αυτό που για τον άνδρα θεωρείται αυτονόητο (ότι θα πρέπει να στηριχθεί μια κίνησή του) δεν είναι για την γυναίκα. Και αυτό το θέμα, όσον αφορά στην γυναικεία επιχειρηματικότητα, δεν είναι θέμα κοινωνικής πολιτικής, αλλά οικονομικής πολιτικής. Οι γυναίκες μέσα από τον ρόλο τους ως φροντιστές και ιδίως μέσα από την μητρότητα, αναδεικνύουν δεξιότητες που σήμερα ζητούνται από οργανισμούς και επιχειρήσεις. Έχουν μια μεγάλη ικανότητα στην καλή επικοινωνία, έχουν ενσυναίσθηση και λαμβάνουν αποφάσεις με γνώμονα και τις ανάγκες των άλλων. Η ελληνική οικονομία, δεν έχει την πολυτέλεια να αποκλείει το μισό της – και τόσο παραγωγικό – δυναμικό. Επίσης, σε όλη την επαρχία επίσης, είναι πολύ πιο δύσκολη η δικτύωση, ενώ και ο περιορισμένος χρόνος δημιουργεί επιπλέον πρόβλημα. Για να πάει μια γυναίκα μετά την δουλειά με τρεις συναδέλφους της για να συζητήσει, θα πρέπει να έχει κανονίσει τι θα γίνει πίσω στο σπίτι της αλλά και τους ψίθυρους του «τι δουλειά έχει μια γυναίκα με τρεις άνδρες»; Και βέβαια όσο πιο μακριά βρίσκεται από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, τόσο δυσκολότερο είναι να γίνεις αποδέκτης της πληροφορίας και να μπορέσεις να την αξιοποιήσεις».
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
Υπάρχουν όμως γυναίκες που αναλαμβάνουν το «τιμόνι» μεγάλων επιχειρήσεων ή και επιχειρούν σε αμιγώς ανδροκρατούμενες επιχειρήσεις; Και τι γίνεται με τις νέες επιχειρηματίες (νέα ΑΦΜ) σήμερα;
Σύμφωνα με την κα Μαλλιαρουδάκη:
«Ναι υπάρχουν και μάλιστα αρκετές. Οι περισσότερες όμως, βρέθηκαν εκεί από μια διάδοχη κατάσταση. Αυτή είναι η διαφορά. Όταν η γυναίκα έχει την ευκαιρία, έχει τα προσόντα και μπορεί να ανταπεξέλθει πάρα πολύ καλά. Το ζητούμενο είναι να της δοθεί η ευκαιρία και να μπορέσει να χτίσει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον (συνήθως από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον). Γιατί, για να μπορέσει να αποδώσει στην δουλειά της, θα πρέπει να μπορεί να διαχειρίζεται και τα οικογενειακά βάρη, τα οποία επιβαρύνουν πάντα την γυναίκα. Κανείς για έναν άντρα που πηγαίνει σε επαγγελματικό ταξίδι, δεν θα πει ότι παράτησε τα παιδιά του, αλλά για την γυναίκα δεν είναι το ίδιο.
Ευτυχώς όσον αφορά στις νέες γενιές και στις μικρότερες ηλικίες, δεν έχουν μπει στο «πετσί» τους αυτά τα στερεότυπα που έχουν οι μεγαλύτερες ηλικίες, είναι σε καλύτερη μοίρα και έχουν μεγαλύτερη υποστήριξη και μπορούν πιο εύκολα να κάνουν το επόμενο βήμα. Βέβαια, αυτό που θα πρέπει να κοιτάξουμε όλοι μας, είναι και την προσωπική ευθύνη και το πώς βλέπουμε μια γυναίκα που επιχειρεί, που πηγαίνει μπροστά κλπ. Πολλές φορές την κρίνουμε και εμείς οι γυναίκες πιο αυστηρά. Θα πρέπει λοιπόν να προσέξουμε όλοι την συμπεριφορά μας για να είμαστε υποστηρικτικοί απέναντι σε αυτές τις αλλαγές. Γιατί δεν είναι ατομικό ζήτημα, αλλά ζήτημα εθνικό και ζήτημα της ελληνικής οικονομίας. Και εκεί φέρουν και μεγάλη ευθύνη οι γυναίκες που παίρνουν την πρωτοβουλία να ηγηθούν μιας τέτοιας προσπάθειας. Προσωπικά, παραδοσιακά ήμουν σε ανδροκρατούμενους κλάδους, καθώς υπηρέτησα την βιοτεχνική αρτοποιία με πολλή αγάπη και χαρά. Ίσως για αυτό δεν θεωρούσα ότι ήταν κάτι σημαντικό να διεκδικήσω μια προεδρία. Όταν όμως πήρα την πρωτοβουλία να το κάνω, κατάλαβα ότι δεν είναι τόσο απλό. Από την αρχή αντιμετώπισα το «πως εσύ, μια γυναίκα…;»
Η γυναίκα θα πρέπει να αποδείξει τα αυτονόητα».
ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΜΑΣ
Τέλος, η κα Μαλλιαρουδάκη σημείωσε ότι:
«Η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος, εκπροσωπείται στο Eurochambres Women Network. Η ελληνική προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ ξεκινά τον Ιούλιο του 2027 και η Γενική Συνέλευση των Ευρωεπιμελητηρίων θα γίνει στην Ελλάδα στις 24-25 Ιουνίου 2027. Θέλουμε οι δράσεις του Δικτύου Γυναικείας Επιχειρηματικότητας να έχουν ελληνικό αποτύπωμα και ματιά από την Περιφέρεια. Να ανοίξουν συνεργασίες που να φτάνουν μέχρι και την μικρή επιχείρηση και αυτή είναι και μια ευκαιρία που δημιουργείται, όταν ένα εθνικό δίκτυο και ένας εθνικός φορέας, εκπροσωπείται από γυναίκες της περιφέρειας. Μπορεί να μεταφέρει τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η γυναίκα στην περιφέρεια και στα νησιά, κάτι που μια γυναίκα από το κέντρο των Αθηνών, δεν μπορεί να το κάνει. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο για όλες μας».
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
