Η «επόμενη μέρα της Θράκης» λέει, ήταν το θέμα συζήτησης που διεξήχθη στα πλαίσια του 7ου οικονομικού φόρουμ των Δελφών προσφάτως… Εκεί λοιπόν η γενική Πρόξενος των ΗΠΑ στην Θεσσαλονίκη τοποθετήθηκε μεταφέροντας το ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών για την ανάδειξη της περιοχής μας και μέχρις εδώ όλα καλώς καμωμένα… Επιστέψτε μου να «μείνω» λίγο σ’ αυτό που επικέντρωσε η κα Λι (έτσι ονομάζεται η Πρόξενος). Στην «μεγάλη πολιτιστική διαφορετικότητα και ποικιλομορφία» της περιοχής μας… Να με συμπαθάτε, αλλά το επεξηγηματικό κομμάτι της τοποθέτησης της εν λόγω κυρίας με βάζει σε σκέψεις… Μετά απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην ευρύτερη περιοχή μας και το αμέριστο ενδιαφέρον των Αμερικάνων για την «ανάπτυξη» της Θράκης, θα πρέπει είτε να αισιοδοξούμε τα μάλα ή να αρχίσουμε να την ψυλλιαζόμαστε για την «νέα τάξη πραγμάτων» που κάποιοι προωθούν για τον τόπο μας… Και ο νοών νοείτω…
Στερνή μου γνώση…
Αρχίζουν επιτέλους -και μάλιστα εσπευσμένα- οι έρευνες στο Ιόνιο και την Κρήτη για τον εντοπισμό κοιτασμάτων φυσικού αερίου… Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός! Θυμάμαι όταν κάποιοι αναφέρονταν σ’ αυτά τα κοιτάσματα και σ’ αυτόν τον υπόγειο και υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας μας, παραθέτοντάς τα ως αντιστάθμισμα στην μέγγενη των δανειστών μας του ΔΝΤ και της Ευρώπης, κάποιοι άλλοι τους έβγαζαν γραφικούς έως και τρελούς, λέγοντας πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει… Σήμερα βλέπουμε ότι αποτελεί λύση και ενδεχομένως σωτήρια… Κάποιοι λοιπόν μας παραμυθιάζουν… Είναι άραγε εκείνοι που μας έλεγαν τότε ότι ήταν προτιμότεροι οι δανειστές και οι τοκογλύφοι μας από την εκμετάλλευση του φυσικού μας πλούτου ή είναι οι σημερινοί που αναφέρονται σε άπιαστα όνειρα και μη συμφέρουσες ενέργειες για την αποκομιδή εντυπώσεων… Αν είναι οι πρώτοι, τότε μιλάμε για εθνικούς μειοδότες…
Μαύρα σκοτάδια…
Έλεγα προχθές ότι το χειρότερο κομμάτι του δημόσιου τομέα αφορά στους ασφαλιστικούς φορείς και ιδιαίτερα από την στιγμή που αποφασίσθηκε να ενταχθούν όλοι στον νέο ενιαίο ασφαλιστικό φορέα (ΕΦΚΑ)… Το μεγαλύτερο αλαλούμ συμβαίνει όμως στην προσπάθεια συνεργασίας άλλων φορέων με τον ΕΦΚΑ με τραγικότερο παράδειγμα τον υποτιθέμενο συμψηφισμό χρεών των δικαιούχων της επιδότησης κόστους εργασίας (12%)! Ακόμα και οι «τυχεροί» που ενημερώθηκαν για ποσά συμψηφισμού και υποχρεώθηκαν να εκδώσουν τιμολόγια αρκετών χιλιάδων ευρώ (για τα οποία θα διπλοφορολογηθούν μάλιστα) συνεχίζουν να βρίσκονται στο βαθύ σκοτάδι, καθόσον δεν μπορούν να πληροφορηθούν και να εντοπίσουν τα αντίστοιχα ποσά οφειλών για τους συμψηφισμούς. Αν καταλάβατε δηλαδή, καλούνται να χρεωθούν ακόμη περισσότερο με την έκδοση των τιμολογίων, χωρίς ωστόσο να μειώνεται η οφειλή τους στο ΕΦΚΑ! Κι όταν ζητούν λεπτομερέστερη ενημέρωση, δεν γνωρίζουν ούτε οι άνθρωποι του ΟΑΕΔ, αλλά ούτε και οι άνθρωποι των περιφερειακών ασφαλιστικών φορέων! Αν δεν μπορεί ο Χατζηδάκης, Κυριάκο άλλαξέ τον εδώ και τώρα γιατί τα έχει κάνει σαλάτα κυριολεκτικά!
Έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε πλέον…
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι αλήθεια ότι επισκίασε την πανδημία του κορωνοϊού και τις επιπτώσεις του στην κοινωνία μας… Σε αντίθεση με την γενικότερη εικόνα στην επικράτεια, είναι γεγονός ότι η Ξάνθη παρουσιάζει σταδιακή ύφεση με αρκετά σκαμπανεβάσματα –είναι αλήθεια- σε ότι αφορά τα κρούσματα, αλλά η γενικότερη εικόνα στην περιοχή μας κρίνεται ικανοποιητική. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάμε να παίρνουμε μέτρα προφύλαξης, αλλά σίγουρα προμηνύει ένα καλύτερο μέλλον και ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο. Το θέμα είναι όταν λήξει αυτή η περίοδος και οδεύσουμε προς το φθινόπωρο μην έχουμε πάλι μία από τα ίδια, αφού και οι διεθνείς συγκυρίες προβλέπουν τα χειρότερα! Όπως καταλαβαίνετε ζούμε σε μία εποχή που δεν υπάρχει περίπτωση να μας αφήσουν να ζήσουμε ήρεμα και να χτίσουμε όνειρα εμείς τα και τα παιδιά μας (ιδιαίτερα αυτά) πάνω σε θεμέλια που δεν θα τρίζουν ανά πάσα στιγμή… Προφανώς έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε πλέον. Και να ζούμε με όμορφες αναμνήσεις από τα παλιά όμορφα χρόνια… Ποιος να τόλεγε…
Του Τένη Καμαρίδη
