Μας έρχονται και… «τσουβαλάτα»!
Επιβεβαιώθηκε λοιπόν το κρούσμα αφθώδους πυρετού μια «ανάσα» από τον Έβρο, όπερ σημαίνει ότι το επόμενο κρούσμα είναι πολύ πιθανό να εκδηλωθεί στην περιοχή μας. Η Λέσβος εκπέμπει SOS και «ωρύεται» για τις τρομακτικές οικονομικές —και όχι μόνο— επιπτώσεις που είχε η ζωονόσος στο ακριτικό νησί. Η Θράκη και ειδικότερα η Ξάνθη, μετράει ακόμη τις πληγές που άφησε η ευλογιά των αιγοπροβάτων, που είχε σαν αποτέλεσμα να αποδεκατίσει το ζωικό κεφάλαιο στην περιοχή μας. Και επειδή επιμένω στην άποψη ότι δηλαδή, αν αντιμετωπιζόταν το πρόβλημα έγκαιρα από τη στιγμή που παρουσιάστηκε το πρώτο κρούσμα στον Έβρο τον Αύγουστο του 2024, σήμερα θα συνέχιζαν να υπάρχουν 500.000 αιγοπρόβατα και εκατοντάδες κτηνοτροφικές μονάδες στην Ξάνθη και αλλού, δημοσιεύω πρωτοσέλιδα το θέμα με τα νέα στοιχεία που έχουμε, ακούμε και τις δύο πλευρές (κτηνοτρόφους και Περιφέρεια) και εκείνο που ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από τη δεύτερη είναι να πάρει τα κατάλληλα μέτρα… χθες, όχι μόνο στη θεωρία, αλλά στην πράξη.
Όταν κάθονται με… «σταυρωμένα χέρια»!
Ωραία! Όλοι συμφωνούμε ότι οι οικολογικές συνθήκες που δεσμεύουν όλη την παραλιακή περιοχή του Ν. Ξανθής, ευθύνονται για την στασιμότητα στην ανάπτυξη, αλλά και για τον πολλαπλασιασμό των κουνουπιών, που επίσης είναι βασικός ανασταλτικός παράγοντας. Και πολύ σωστά σε περιοχές πραγματικού οικολογικού ενδιαφέροντος, θα πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις για την προστασία της πανίδας. Να αποκλείσεις όμως μια ολόκληρη παραλιακή ζώνη τριών νομών με «οριζόντια» λογική, σημαίνει ότι κάτι δεν γίνεται σωστά… Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς σήμερα, αφού συμφωνούμε ότι αυτό δημιουργεί πρόβλημα… Σπύρο Τσιλιγγίρη, Πολυξένη Μπρίκα, Χριστόδουλε Τοψίδη, Αντιπεριφερειάρχες, Δήμαρχοι και λοιποί «ταγοί» των πολιτών, έχετε κάνει ποτέ κάποια συνάντηση για να δείτε το θέμα συνολικά και να συμφωνήσετε (ή να διαφωνήσετε) για κάποιες ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν, ώστε να αρθεί αυτή η κατάφορη αδικία σε βάρος της Ξάνθης; Κάνατε ποτέ κάποιο έντονο διάβημα (δεν αναφέρομαι απλά σε μία επιστολή), ώστε να αλλάξει αυτό το status που καταδυναστεύει και υποθηκεύει το αναπτυξιακό μέλλον της Ξάνθης; Ήρεμα ρωτάω…
Όποιοι δουλεύουν συνειδητά να μείνουν…
Με αφορμή την απεργία των δημοτικών υπαλλήλων, έρχεται στην επιφάνεια ένα θέμα το οποίο θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό, αναφορικά με τη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Καλώς ή κακώς, επικρατεί ακόμη η νοοτροπία του να «τρυπώσει» κανείς σε μια θέση στο δημόσιο, θεωρώντας ότι στη συνέχεια θα βρει τρόπο να μονιμοποιηθεί! Με αυτή τη λογική όλοι οι συμβασιούχοι, ακόμη και εκείνοι που προσλαμβάνονται για ένα μήνα, θέλουν στη συνέχεια να μονιμοποιηθούν, είτε σε Δήμους, είτε στο ευρύτερο δημόσιο τομέα! Ένα επίσης στοιχείο που έχει θίξει η στήλη κατά καιρούς είναι το θέμα της κινητικότητας. Να μπορεί να διακρίνει δηλαδή ο υπηρεσιακός, αλλά και ο πολιτικός προϊστάμενος, ποιες υπηρεσίες έχουν περισσότερη ανάγκη και να μετακινεί υπαλλήλους από άλλες υπηρεσίες που είτε έχουν μικρότερες υποχρεώσεις. Τελευταίο αφήνω το θέμα της αξιολόγησης, που και εκεί θεωρώ ότι τα πράγματα δεν γίνονται όπως θα έπρεπε… Βασικό κριτήριο θα πρέπει να είναι η απόδοση ενός εργαζομένου στο δημόσιο, ένα στοιχείο πιο χειροπιαστό και αποδεικτέο από το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Το κριτήριο δηλαδή που ισχύει και στον ιδιωτικό τομέα. Αν κάποιος δημόσιος ή δημοτικός υπάλληλος δουλεύει σωστά, συνειδητά και αποτελεσματικά, να αμείβεται και με μπόνους… Αν απλά «τρούπωσε» για να τεμπελιάζει… στο σπίτι του!
Χορεύοντας με τα… πλακάκια!
Πολύ σωστή απόφαση στη χθεσινή Δημοτική Επιτροπή για την ασφαλτόστρωση δρόμων που χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις, αλλά θεωρώ ότι θα πρέπει να ακολουθήσουν άμεσα και άλλες περιοχές όπου υπάρχει μέγιστο πρόβλημα. Σε γειτονιές της πόλης, όπως για παράδειγμα η οδός Παπανικολή, η οδός Σκρα και άλλες μικρότερες οδοί, που όμως χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους οδηγούς, είναι σε «χάλια» κατάσταση και απαιτείται άμεση παρέμβαση… Και κάτι ακόμα. Δεν είναι μόνο το οδόστρωμα που έχει πρόβλημα, αλλά είναι και τα πεζοδρόμια… Και αφού η απόφαση αφορά περιοχές της ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ (Εθελ. Αιμοδότη), θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει μια ουσιαστική παρέμβαση στα πλακίδια του πεζοδρομίου από τον κόμβο Ηλιουπόλεως και μέχρι το Νοσοκομείο, όπου τα πλακάκια «κάνουν»… πάρτι χορεύοντας ξέφρενα, με τα μισά από αυτά να είναι ξεκολλημένα και τα υπόλοιπα σπασμένα!
