Το καθεστώς των ακινήτων και η… προοπτική που δεν «φαίνεται»
Θετικές εξελίξεις στην υπόθεση ακινήτων του Λειβαδίτη, που διεκδικούσε το δημόσιο, ύστερα και από την απόρριψη των ενστάσεών τους από το Κτηματολόγιο.
Υπενθυμίζεται ότι το δημόσιο ζητούσε τον εκτοπισμό των δικαιούχων, επειδή στον πίνακα διανομής όλα τα οικόπεδα του Λειβαδίτη είναι χαρακτηρισμένα ως «ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΣ».
Εν τω μεταξύ, σήμερα, ο οικισμός αριθμεί περί τους.. δυο μόλις μόνιμους κατοίκους, καθώς και μια ταβέρνα (του πρώην «ΚΑΠΑΔΟΚΑ») η οποία λειτουργεί τα Σαββατοκύριακα, εδώ και ένα χρόνο, όμως με πολλά προβλήματα.
Για όλα τα παραπάνω μίλησαν στην «Θ», ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Καρυοφύτου κ. Διαμαντής Σερεφιάς και ο νέος ιδιοκτήτης της ταβέρνας «Το Τσαρδάκι» κ. Παναγιώτης Παπαγεωργίου.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΡΥΜΟΤΟΜΗΣΗ –ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
Πιο αναλυτικά, ο κ. Σερεφιάς, επισήμανε στην «Θ» τα εξής: «εμείς τα δηλώσαμε τα ακίνητα στο Κτηματολόγιο, αλλά – όπως και σε πολλούς οικισμούς ακόμη – δεν έχει γίνει ρυμοτόμηση. Στην ουσία δεν έχει σχέδιο πόλεως. Για όλα αυτά τα οικόπεδα (για τα χωράφια υπάρχουν τίτλοι) υπάρχει αυτή η κατάσταση, επειδή δεν είχε προχωρήσει τότε το ρυμοτομικό σχέδιο στον οικισμό. Τα δηλώσαμε στο Κτηματολόγιο και το δημόσιο μας ενημέρωσε ότι θα πρέπει να πληρώσουμε. Τελευταία έχω ακούσει ότι το δημόσιο παραιτήθηκε από την διεκδίκηση αυτή και δεν διεκδικεί κάτι. Οι τίτλοι δεν ξέρω αν θα δοθούν ποτέ. Υπάρχουν όμως βεβαιώσεις από την Διεύθυνση Γεωργίας όσον αφορά στο ακίνητο που είναι στο όνομα του καθενός δικαιούχου τότε και τώρα στους κληρονόμους του. Νομίζω ότι η υπόθεση είναι σε καλό δρόμο. Εκεί που θα πληρώναμε ένα τίμημα, για παράδειγμα, για εξαγορά του οικοπέδου, τώρα δεν μας ζητά κάτι το δημόσιο. Νομίζω ότι θα τελειώσει η υπόθεση, από την στιγμή που το δημόσιο αποσύρθηκε από αυτήν την διεκδίκηση. Το ρυμοτομικό σχέδιο, είναι θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης».
ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ
Στο ερώτημα της «Θ» αναφορικά με το αν μπορούν να γίνουν αγοραπωλησίες ακινήτων αυτή τη στιγμή, ο ίδιος απαντά ως εξής:
«Αν ρωτήσετε έναν συμβολαιογράφο, γίνονται αλλά με κάποια ιδιαιτερότητα. Για ένα κομμάτι του Λειβαδίτη, υπάρχου οι τίτλοι. Εκεί γίνονται κανονικά. Τα άλλα γίνονται με μια ιδιαιτερότητα. Αυτά τα γνωρίζουν καλύτερα οι συμβολαιογράφοι, αλλά έχουν γίνει στο παρελθόν αγοραπωλησίες.
Ο οικισμός του Λειβαδίτη, έγινε το 1962-1964 επί Αλέξανδρου Μπαλτατζή. Κάποια στιγμή μας «τρόμαξαν» με την έννοια ότι κάτι δεν πάει καλά, κάτι δεν κάναμε εμείς καλά. Μας έδωσαν τότε τα οικόπεδα, χτίσαμε κλπ. Από όσους δεν έχτισαν και δεν τήρησαν τις προϋποθέσεις, τους τα πήρε πίσω το δημόσιο. Αυτές οι περιπτώσεις είναι το 1/3. Και άλλοι οικισμοί είναι έτσι, όπως το Μαργαρίτι και ο Καστανίτης και νομίζω και η Δρυμιά και η Πασχαλιά. Είναι κανονικά χαρτογραφημένοι οι οικισμοί. Ο Δήμος που έχει αρμοδιότητα σε αυτούς τους οικισμούς, θα μπορούσε να έχει βάλει μέσα Μηχανικούς, Τοπογράφους κλπ και να κάνει ένα σχέδιο πόλεως (κανείς δεν το προχώρησε) για να δοθούν και τίτλοι από την Διεύθυνση Γεωργίας».
ΔΥΟ ΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ…
Αναφορικά με τους μόνιμους κατοίκους του Λειβαδίτη, αλλά και την επισκεψιμότητα της περιοχής, ο κ. Σερεφιάς σημειώνει ότι «οι μόνιμοι κάτοικοι είναι δύο, αλλά το Σαββατοκύριακο έχουμε κόσμο, όχι μόνο για την ταβέρνα και για τα βουνά. Υπάρχουν 10-15 σπίτια με κατοίκους που ανεβαίνουν για την βόλτα τους και για το χωριό τους. Και τώρα που άνοιξε η παλιά ταβέρνα του «Καπαδόκα», έρχεται αρκετός κόσμος για τα χιόνια, για τα βουνά, για την φύση κλπ».
ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ – ΘΑ… ΦΑΝΕΙ ΑΝ ΑΞΙΖΕ Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ
Από την πλευρά του ο κ. Παπαγεωργίου, τόνισε ότι «γενικά ο τόπος είναι παραμελημένος. Μπορεί να ανεβαίνει τα Σαββατοκύριακα, αλλά μπορεί να ανέβαινε παραπάνω κόσμος αν ο Δήμος φρόντιζε να γίνουν κάποια πράγματα. Για παράδειγμα, είμαι ένα χρόνο ανοιχτός και με έχουν ρωτήσει άπειροι επισκέπτες πώς να πάνε στον καταρράκτη του Λειβαδίτη. Πρέπει να μπουν κάποιες σημάνσεις κλπ. Επίσης, έχουμε τεράστιο θέμα με τις αγελάδες μέσα στο Καλοκαίρι, γιατί υπάρχουν κτηνοτρόφοι που αφήνουν τα ζώα τους ελεύθερα και το Καλοκαίρι γίνεται χαμός. Εγώ που ανεβαίνω από Παρασκευή για να κάνω τις προετοιμασίες του Σαββατοκύριακου, ασχολιόμουν με το να καθαρίσω τις ακαθαρσίες από τις αγελάδες, αντί να ασχολούμαι με το μαγαζί. Είναι δυνατόν ένας Δήμος να μην μπορεί να συνετίσει 2-3 κτηνοτρόφους που έχουν ελεύθερα τα ζώα τους; Εγώ έριξα κάποια χρήματα στο χωριό για να φτιάξω αυτό το μαγαζί. Γιατί το Καλοκαίρι ο άνθρωπος που έρχεται να φάει σε μένα, να έχει τις μύγες και τις ακαθαρσίες από τα ζώα; Το αν άξιζε ή δεν άξιζε η επένδυση, θα φανεί. Είναι δύσκολο. Είμαι ανοιχτός μόνο τα Σαββατοκύριακα. Υπάρχουν μήνες που είπα ότι είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος και μήνες που λέω ότι δεν αξίζει να καθίσω εδώ. Εγώ έκανα την αρχή για να υπάρχει μια ταβέρνα στο χωριό, αλλά χρειάζεται και ένα «κλικ» για να μπορέσει ο κόσμος να δει και κάτι άλλο, από το να φάει μόνο. Δεν ξέρω τι συμβαίνει με το Κτηματολόγιο, αλλά άκουσα από τους κατοίκους ότι υπάρχουν κάποια θέματα. Ωστόσο με έχει ρωτήσει πάρα πολύς κόσμος (και από άλλες πόλεις, αλλά και πολλοί Ξανθιώτες) αν νοικιάζονται κάποια σπίτια. Όσοι έρχονται και βλέπουν αυτά τα μέρη, παθαίνουν σοκ. Το Καλοκαίρι ήρθαν κάποιοι Κρητικοί, που έμεναν στο Δασικό Χωριό και παραμιλούσαν για τις ομορφιές του τόπου και αναρωτιόντουσαν γιατί είναι τόσο παραμελημένος».
«Θ»
