Η πληρωμή της Φουρέιρα και η συνέντευξη τύπου
Ακόμη δεν έχει αποφασιστεί από πλευράς του Δήμου Ξάνθης αν τελικά θα γίνει η συναυλία της Φουρέιρα κάποια άλλη μέρα μέσα στις ΘΛΕ ή μετά από αυτές ή αν θα πάει «άπατη»… Σε μια τέτοια περίπτωση το εύλογο ερώτημα είναι τι γίνεται με την υψηλή αμοιβή της (80.000 ευρώ) και τι προβλέπει η σχετική σύμβαση μεταξύ των δύο πλευρών… Από τη στιγμή όμως που ούτε καν ταξίδεψε η ίδια και οι συνεργάτες της στην πόλη μας και εξ αυτού δεν είχε άλλα κόστη διαμονής, τεχνικών εγκαταστάσεων κλπ, η λογική λέει ότι δεν πρέπει να πληρωθεί παρά μόνον αν υπάρχουν κάποια ποσοστά ακυρώσεων σε κρατήσεις ξενοδοχείων και εισιτηρίων. Επί του συγκεκριμένου θα επανέλθω… Σε ότι αφορά τη συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν ο Δήμαρχος και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού στα ΜΜΕ της Αθήνας, δυστυχώς και αυτή «έπεσε» πάνω στα δύο τραγικά περιστατικά που συγκλόνισαν τη χώρα και την βύθισαν στο πένθος, οπότε και αυτή δεν είχε την απήχηση που θα έπρεπε, ελπίζοντας ωστόσο να «παίξει» στα πανελλήνια μέσα τις επόμενες ημέρες. Γιατί αν δεν γίνει και αυτό, τότε το μισό «προμοτάρισμα» της φετινής διοργάνωσης… «τρώει ΑΚΥΡΟ»!
Οι «γενναίοι» του τοπικού ΠΑΣΟΚ…
Με ρωτούν κάποιοι αναφορικά με τις εθνικές εκλογές του ’27, ποιοι κατά την άποψή μου θα είναι ανάμεσα στους υποψηφίους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τοπικά. Είναι γεγονός ότι το κόμμα παραμένει παγωμένο υπό την ηγεσία του Ανδρουλάκη και ενδεχομένως να κινδυνεύσει να μη βγάλει ούτε έναν βουλευτή στην Ξάνθη, αν συνεχίσει αυτό το «πάγωμα» με την παράλληλη αύξηση άλλων μικρότερων κομμάτων. Και ενώ σε παρελθόντα χρόνο υπήρχε «συνωστισμός», λιγόστεψαν πλέον οι -αξιόλογες τουλάχιστον- εν δυνάμει υποψηφιότητες, αλλά και πάλι έχουμε χρόνο ακόμη για να δούμε το ποιος και πότε. Εκτός από την Έρση Παρχαρίδου, που είχε μια αξιόλογη παρουσία στις προηγούμενες εκλογές και συνεχίζει να έχει μια κοινωνική παρουσία, ένα πρόσωπο που θα μπορούσα να «φανταστώ» ως μια αξιόλογη υποψηφιότητα είναι αυτό του Σάββα Μελισσόπουλου, ο οποίος κατάφερε να συσπειρώσει τέσσερις διαφορετικούς χώρους υπό την ηγεσία του και άρα ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να προσελκύσει ψηφοφόρους στο ΠΑΣΟΚ και από άλλους πολιτικούς χώρους. Περιμένουμε βέβαια να δούμε τι θα γίνει και με την υπόθεση του πρώην βουλευτή ΠΑΣΟΚ και νυν ανεξάρτητου Μπαράν Μπουρχάν, για να κρίνουμε και τις υποψηφιότητες από την πλευρά της μειονότητας και γενικότερα…
Η ζωή μας «εξαρτάται» από… ηλεκτρονικούς εγκεφάλους!
Πολλές απόψεις εμπειρογνωμόνων έχουν διατυπωθεί δημόσια κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, αναφορικά με το τραγικό δυστύχημα στη Ρουμανία που στοίχισε τη ζωή σε 7 Έλληνες οπαδούς του ΠΑΟΚ. Ανάμεσα σε αυτές ξεχώρισαν κάποιες που αναφέρονται σε δυσλειτουργία του «εγκεφάλου» του οχήματος, που ενδεχομένως να κλείδωσε το τιμόνι ή να μην επέτρεψε την επάνοδο του μοιραίου βαν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας μετά την προσπέραση του φορτηγού. Το μυαλό μας πάει στη σύγχρονη τεχνολογία με την οποία κατασκευάζονται πλέον όλα τα αυτοκίνητα, όλες οι μάρκες, όλα τα είδη, με βάση την οποία ο παράγων «άνθρωπος» παίζει δευτερεύοντα ρόλο, ενώ το «τιμόνι» και γενικότερα όλη η διαχείριση του αυτοκίνητου ελέγχεται πλέον από τεχνητούς εγκεφάλους! Οι απαραίτητες γνώσεις των οδηγών έχουν ξεφύγει από το γνωστό γκάζι-φρένο-συμπλέκτης και θα πρέπει να είναι αναβαθμισμένες σε επίπεδο χειρισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών πλέον. Ακόμη όμως και σε αυτή την περίπτωση, κατά πόσο διασφαλίζεται ο επιβάτης ενός σύγχρονου αυτοκινήτου, όταν η ζωή του εξαρτάται από «κομπιούτερ»; Το ίδιο συμβαίνει φυσικά και με όλα τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς…
«Ανάθεμα» σε όλους τους εργοδότες!
Πάμε στο άλλο τραγικό δυστύχημα, αυτό του εργοστασίου στα Τρίκαλα, όπου έχασαν τη ζωή τους πέντε εργαζόμενες γυναίκες. Το σύνολο σχεδόν των «συστατικών» δηλώσεων εργαζομένων και κατοίκων της ευρύτερης περιοχής αναφορικά με το προφίλ του εργοστασιάρχη, συνέτειναν στο γεγονός ότι πρόκειται για έναν εργοδότη καλοπληρωτή, για έναν βιομήχανο που ενδιαφέρεται για τους εργαζόμενους και γενικότερα για έναν άνθρωπο που δεν αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ψυχρά ως αριθμούς. Διαβάζοντας όμως κάποιες ανακοινώσεις των γνωστών «συνδικάτων», διακρίνω μια εντελώς διαφορετική εικόνα, ενός… στυγνού εργοστασιάρχη που δεν διασφάλισε την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των εργαζόμενων, με πολλές ελλείψεις στις εγκαταστάσεις (άσχετα αν έχει πάρει τιμητικές διακρίσεις η συγκεκριμένη βιομηχανία για την καινοτομία της) και γενικότερα ένα ατελείωτο «ανάθεμα» μόνο και μόνο γιατί ο άνθρωπος τυχαίνει να είναι… εργοστασιάρχης! Πουθενά δεν αναφέρεται ένα πιθανό λάθος από πλευράς εργαζομένων και όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά και σε όλες τις περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων. Η αντιμετώπιση των επιχειρηματιών-εργοδοτών ως -a priori- εγκληματίες εναντίον των εργαζομένων, είναι τουλάχιστον άδικη. Σαφώς και αν υπάρχουν ευθύνες, να υπάρχει και τιμωρία, αλλά, φευ, ας σταματήσουμε να δαιμονοποιούμε και να εξορκίζουμε οτιδήποτε αφορά σε όσους τολμούν να επιχειρήσουν σ’ αυτή τη χώρα…
