
Γι’ αυτό δεν έρχονται γιατροί στο νοσοκομείο μας…

Τις τελευταίες μέρες επανέρχεται το θέμα της απουσίας μονάδας εντατικής θεραπείας από το Νοσοκομείο Ξάνθης και πολύ σωστά, γιατί είναι ένα θέμα που προσβάλλει όλους ανεξαιρέτως τους «ταγούς» αυτής της πόλης και του νομού. Πολύ σωστά ο Στράτος Κοντός θίγει το θέμα δημόσια, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Το πρόβλημα ξεκινάει προ πενταετίας, όταν μια ωραία πρωία έκλεισε η -λειτουργούσα τότε- ΜΕΘ, επί (πρώτης) περιόδου της κας Ροφαέλα… Η ίδια δεν μπόρεσε ποτέ να μας εξηγήσει για ποιον λόγο δεχθήκαμε να κλείσει η ΜΕΘ, αν και σε κάποιες περιπτώσεις προσπάθησαν κάποιοι κύκλοι να το αποδώσουν στον… covid! Το θέμα είναι ότι η Ξάνθη είναι η μοναδική πόλη που παραμένει έκτοτε το νοσοκομείο της χωρίς ΜΕΘ και πολλές φορές ρισκάρουν τη ζωή τους οι Ξανθιώτες ασθενείς στη μεταφορά τους για μονάδες άλλων νοσοκομείων και όχι πάντα γειτονικών, με ότι αυτό συνεπάγεται… Το γεγονός ότι δεν προτιμούν το νοσοκομείο της Ξάνθης οι γιατροί, είναι και αυτό μια αφορμή όχι μόνο για προβληματισμό, αλλά για να τεθεί το θέμα επί τάπητος και να βρεθούν άμεσες λύσεις… Μπορεί κάποιοι να επαίρονταν για τις προκηρύξεις θέσεων ιατρικού προσωπικού, πλασάροντάς το μάλιστα και ως προσωπική τους επιτυχία (άσχετα αν τα πάντα γίνονται και κρίνονται πλέον από το Υπουργείο), ωστόσο απέφευγαν να αναφερθούν στο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της διαδικασίας που ήταν συνήθως… άγονη!
Λείπουν οι ειδικότητες και οι… ειδικευόμενοι

Ψάχνοντας να βρω ποια είναι η πραγματική αιτία που οι γιατροί αποφεύγουν… όπως ο διάολος το θυμίαμα το νοσοκομείο της Ξάνθης (από τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν και οικονομικά κίνητρα, τόσο από πλευράς του Δήμου Ξάνθης, όσο και από πλευράς της Περιφέρειας), πήρα κάποιες απαντήσεις που θέλω να τις καταθέσω δημόσια μήπως και συγκινήσουν κάποιους για να κινητοποιηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ειδικότητες ή τουλάχιστον έχουν μειωθεί οι ειδικότητες που δίνονταν στο νοσοκομείο της Ξάνθης, στερεί αμέσως-αμέσως το νοσοκομείο μας από ειδικευόμενους γιατρούς. Οι συγκεκριμένοι γιατροί όχι μόνο προσφέρουν υπηρεσίες συγχρόνως με την απόκτηση της ειδικότητάς τους, αλλά συμβάλλουν και στις ιατρικές εφημερίες. Όταν προκηρύσσεται μια θέση και ο ενδιαφερόμενος βλέπει το status του νοσοκομείου, ότι δηλαδή αν επιλέξει το συγκεκριμένο ίδρυμα θα πρέπει να είναι τις μισές μέρες του μήνα μέσα και όταν βλέπει ότι δεν υπάρχει σωστή δομή και «δεξαμενές» ανθρώπινου δυναμικού (ειδικευόμενοι), όσα και να του δώσεις σε χρήματα δεν θα επιλέξει το νοσοκομείο μας. Γι’ αυτό σας λέω ότι η ιστορία με το νοσοκομείο Ξάνθης και το έλλειμμα της ΜΕΘ δεν είναι σημερινό, αλλά σίγουρα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ΣΗΜΕΡΑ πριν χαθούν ανθρώπινες ζωές… Για το θέμα όμως θα επανέλθω με αναλυτικότερα στοιχεία.
Που το είδατε το… «πρωταπριλιάτικο»;

Τελικά καθόλου δεν απείχε το πρωτοσέλιδο πρωταπριλιάτικο ρεπορτάζ της «Θ» από την πραγματικότητα… Και για να μην λένε κάποιοι ότι όλα τα έβγαλα από το μυαλό μου, απευθυνθήκαμε στους ίδιους τους «πρωταγωνιστές» του ρεπορτάζ για να το διαψεύσουν… Εκτός από τον Μανώλη Τσέπελη -ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, προέταξε την υγεία), που δήλωσε ότι θα είναι παρών στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές (χωρίς να διευκρινίσει και αυτός από ποια θέση θα είναι υποψήφιος), κανένας από τους τρεις υπόλοιπους δεν διέψευσε κατηγορηματικά τα όσα αναφέρθηκαν στη «Θ». Ο μεν Ζαγναφέρης το επιβεβαίωσε πλήρως, ο Μπαράν Μπουρχάν το επιβεβαίωσε εμμέσως πλην σαφώς, το γεγονός δηλαδή ότι θα φλερτάρει με άλλα κόμματα αν συνεχίσει να κρατάει κλειστή την πόρτα του Ανδρουλάκης… (Θέλω να κάνω μία μικρή σημείωση στη φράση του Μπαράν για «κόμματα που δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα» και να πω ότι ίσως η «πόρτα» που θα χτυπήσει στη συνέχεια να είναι αυτή του… Αλέξη Τσίπρα). Τέλος ο Κώστας Κουρτίδης απέφυγε να διαψεύσει, αλλά και να επαληθεύσει τα όσα αναφέρθηκαν στο ρεπορτάζ. Άρα τελικά, κάθε άλλο παρά… πρωταπριλιάτικα ήταν όλα αυτά που δημοσίευσε η «Θ» την περασμένη Τετάρτη.
Αιτία η απομόνωση και η έλλειψη επικοινωνίας…

Συγκλονιστικά τα όσα ανέφερε η γνωστή παιδοψυχίατρος (ο δαίμων του τυπογραφείου την ανέφερε ως παιδοψυχολόγο) στην «Θ» χθες, για την αύξηση του αυτισμού στην Ξάνθη. Ένα θέμα που θίξαμε με αφορμή την χθεσινή παγκόσμια ημέρα, θέλοντας να ενημερώσουμε τους Ξανθιώτες, όχι μόνο για την εξέλιξη του προβλήματος, αλλά και για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί εν τη γενέσει του σε ιατρικό, αλλά και σε εκπαιδευτικό επίπεδο. Η κα Στυλιανίδου εξήγησε επιστημονικά το όλο θέμα, διαχωρίζοντας τις έννοιες του αυτισμού και της ψύχωσης, ωστόσο εκείνο που με συγκλόνισε περισσότερο, ήταν η απόδοση της βασικής αιτίας που αυξάνεται το πρόβλημα, στην απομόνωση του παιδιού και στο έλλειμμα επικοινωνίας. Είναι αυτό που λέμε όλοι -και συμφωνούμε σ’ αυτό- ότι τα κινητά και τα τάμπλετς έχουν απομονώσει (θα έλεγα έχουν αποβλακώσει) τα παιδιά μας -και όχι μόνο- αλλά κανείς από όλους εμάς δεν λέει να παρέμβει δυναμικά και να περιορίσει τη γενεσιουργό αιτία μιας κατάστασης που στη συνέχεια θα την βρούμε μπροστά μας! Δεν είναι συμπτωματικό το γεγονός ότι πολλοί (για να μην πω οι περισσότεροι) γονείς, θεωρούν ότι τα παιδιά τους κινούνται στο φάσμα του αυτισμού (όπως αναφέρεται). Άρα λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τους κινδύνους που υποκρύπτει το διαδίκτυο. Έχουμε απέναντι και τις ασθένειες που προκύπτουν από τη συνεχόμενη χρήση όλων αυτών και πόσο μάλλον τις ψυχασθένειες, αφού από εκεί ξεκινάνε όλα!








