Μ. Μαλλιαρουδάκη: Υπάρχει πεδίο, αλλά δεν υπάρχουν τεχνίτες στη Ξάνθη
«Εργαλεία» στα χέρια των ωφελούμενων της Ξάνθης, τα προγράμματα «Εξοικονομώ», «Ανακαινίζω» και «ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ», τα οποία παράλληλα τονώνουν και οικονομικά την τοπική αγορά και τα τεχνικά επαγγέλματα, που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν στην… «ανεργία».
Και ενώ το ευρύτερο πεδίο έχει πολύ «ψωμί», εντούτοις εγείρει και ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, αυτό της έλλειψης δυναμικού σε όλα τα εμπλεκόμενα, με το αντικείμενο, τεχνικά επαγγέλματα, όπως επισημαίνει μιλώντας στην «Θ» η Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ξάνθης, κα Μαριάνθη Μαλλιαρουδάκη.
ΑΦΗΝΟΥΝ ΘΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΑ «ΕΡΓΑΛΕΙΑ», ΑΛΛΑ…
Αναλυτικότερα, για το κατά πόσο αυτά τα «εργαλεία» δίνουν πραγματική οικονομική ώθηση στην αγορά της Ξάνθης, η κα Μαλλιαρουδάκη, επισημαίνει τα εξής:
«Είναι αλήθεια ότι έχουν δώσει ώθηση στην αγορά, αλλά παράλληλα φαίνεται πιο έντονα πρόβλημα που υπάρχει με τα τεχνικά επαγγέλματα και την έλλειψη εξειδικευμένων τεχνικών. Αφήνουν όμως αποτύπωμα στην αγορά και λύνουν το πρόβλημα πολλών κατοίκων της Ξάνθης για την ανακαίνιση και την συντήρηση των ακινήτων τους και τους προσφέρουν ένα χαμηλότερο κόστος ενεργειακής κατανάλωσης. Βέβαια το βασικό είναι όταν δημιουργούμε εργαλεία είναι να ξέρουμε αν υπάρχουν και οι υποδομές αλλά και το έμψυχο δυναμικό, για να τα υποστηρίξουν».
…ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΧΝΙΤΕΣ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ
Η κα Μαλλιαρουδάκη επισημαίνει συγχρόνως και την «συνέχεια» που υπάρχει σε όλα αυτά τα προγράμματα, αναφορικά με τη συντήρηση των τεχνικών – μηχανολογικών εγκαταστάσεων, όπου εκεί αναδεικνύεται μεγαλύτερο το πρόβλημα έλλειψης τεχνικών – συντηρητών:
«Επειδή υπήρξαν πολλά προγράμματα «Εξοικονομώ» και έχουν τοποθετηθεί, για παράδειγμα, πάρα πολλές αντλίες θερμότητας, αλλά δεν υπάρχουν οι αντίστοιχοι τεχνίτες για να κάνουν την συντήρηση των εγκαταστάσεων, όταν πλέον έχουν ολοκληρωθεί. Βεβαίως υπάρχει θέμα και με την εγκατάσταση αυτή καθαυτή. Επίσης υπάρχουν καθυστερήσεις και στις πληρωμές των επαγγελματιών που κάνουν αυτές τις δουλειές. Σήμερα βρίσκεις δύσκολα αυτά τα επαγγέλματα και με τιμολόγια και μισθολόγια πολύ ανεβασμένα. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή ένας μέσος υδραυλικός, βγάζει περισσότερα χρήματα από ένα μέσο δικηγόρο.
Θα πρέπει να αλλάξει λίγο η στρατηγική και να δοθεί κατεύθυνση στους μαθητές και σπουδαστές σε αυτά τα επαγγέλματα. Ίσως και το κράτος, βάσει των δεξιοτήτων του κάθε μαθητή, να τους καθοδηγεί προς την τεχνική εκπαίδευση. Επειδή όμως μου αρέσει να βλέπω και την συμμετοχή που έχουμε όλοι ως πολίτες στην κάθε κατάσταση, θα έλεγα ότι και εμείς σαν γονείς θα πρέπει να καθοδηγήσουμε τα παιδιά μας, με βάση τις δεξιότητές τους και όχι τα προσωπικά «θέλω» ή τα κοινωνικά απωθημένα που ενδεχομένως να έχουμε».
ΤΑ «ΑΓΚΑΘΙΑ»…
Ποια είναι όμως τα «αγκάθια» στον δρόμο της επιλογής ενός τεχνικού επαγγέλματος για τους νέους μας;
Σύμφωνα με την Πρόεδρο του ΕΒΕ:
«Ο λόγος της έλλειψης των επαγγελμάτων αυτών, είναι ξεκάθαρα ότι δεν μπαίνουν νέοι. Επίσης δεν υπάρχει κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα ακόμη και αυτοί που είναι καλοί στην δουλειά τους και είναι και πιστοποιημένοι, να χάνουν την αξία τους από εμπειροτέχνες, που δεν γνωρίζουν την δουλειά όσο καλά θα έπρεπε. Θα πρέπει να υπάρχει ενθάρρυνση και καθοδήγηση των νέων παιδιών και έπειτα κατάρτιση και πιστοποίηση. Υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλες ανάγκες, αλλά είναι θέμα καθοδήγησης. Όλοι τους χρειαζόμαστε αυτούς τους επαγγελματίες και θα βγάλουν ένα πολύ καλό ημερομίσθιο. Επίσης ένας μαθητής ή σπουδαστής μπορεί να μην πληρώνει ο ίδιος τα έξοδα για τις σπουδές του, αλλά δεν είναι το ίδιο με ένα παιδί που θα σπουδάσει οκτώ ή δέκα χρόνια για να βγάλει μια ιατρική σχολή. Αυτός του τεχνικού επαγγέλματος θα χρειαστεί δυο χρόνια και θα εργάζεται και θα πληρώνεται από τα 20 του χρόνια. Η ανάγκη για τεχνικά επαγγέλματα είναι έκδηλη εδώ και πολλά χρόνια. Τέλος, ακόμη και για το θέμα της ανοικοδόμησης – όπου υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στην Ξάνθη – χρειάζονται «χέρια» από πολλές ειδικότητες, οι οποίες δεν υπάρχουν. Και οι νέοι δεν επιλέγουν να πάνε σε αυτούς τους κλάδους. Και μιλώ για κλάδους που δεν εντάσσονται σε μαθητείες και εκπαίδευση, ενώ θα μπορούσαν πάρα πολύ εύκολα να συμπεριληφθούν, διότι ο,τιδήποτε μπαίνει μέσα στην εκπαίδευση και πιστοποιείται, αναβαθμίζεται από μόνο του. Αυτό είναι ένα πρόβλημα πανελλαδικό και όχι μόνο. Όσο ανεβαίνει το επίπεδο διαβίωσης, αντιμετωπίζονται τέτοια προβλήματα με κλάδους τους οποίους θεωρούν πιο χειρονακτικούς και σίγουρα πιο δύσκολους στην καθημερινότητα. Όμως δεν μπορούμε να μιλάμε για οικονομική δυσπραγία, όταν υπάρχουν πεδία στα οποία μπορείς να δουλέψεις και να έχεις ένα καλό μισθό και υπάρχουν ανάγκες που δεν καλύπτονται. Δεν κατηγορώ αυτούς που δεν επιλέγουν τα τεχνικά επαγγέλματα, απλά λέω ότι θα πρέπει να αναβαθμιστούν αυτά τα επαγγέλματα μέσω της εξειδίκευσης».
«Θ»
