
Οι προϋποθέσεις για αυτοδυναμία και οι… εντολές σε 1ο, 2ο και 3ο κόμμα
Εξηγεί στην «Θ» ο Δικηγόρος και Πολιτευτής της Ν.Δ Κ. Κουρτίδης
Σε συνέχεια του χθεσινού ρεπορτάζ για τον τρόπο διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2028, με βάση τα οριζόμενα του νέου Κώδικα Τ.Α, η «Θ» αναφέρεται σήμερα και στον τρόπο διεξαγωγής των εθνικών εκλογών του 2027, που προηγούνται. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά το «σενάριο» της επόμενης μέρας και των σεναρίων, στην περίπτωση που το πρώτο κόμμα, δεν καταφέρει να λάβει την αυτοδυναμία.
Όλα αυτά με την βοήθεια του γνωστού Δικηγόρου, Περιφερειακού Συμβούλου Ξάνθης και πολιτευτή της Ν.Δ κου Κωνσταντίνου Κουρτίδη.

ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Πιο συγκεκριμένα, στο ερώτημα της «Θ» αναφορικά με το αν αλλάζει και τι, στον τρόπο διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών του 2027, ο κος Κουρτίδης, επισημαίνει ότι:
«Δεν αλλάζει τίποτα. Δεν έχει ψηφιστεί κάτι καινούριο σε σχέση με ο,τι ίσχυε στις εκλογές του 2023, για τις εκλογές του 2027, ούτε ως προς το μπόνους των εδρών, που καταργήθηκε προσωρινά για τις εκλογές του Μαΐου του 2023 (απλή αναλογική) και επανήλθε με τον νόμο 4654/20 (νόμος Θεοδωρικάκου) στις εκλογές του Ιουνίου του 2023. Επομένως στις εκλογές του 2027, ισχύουν ακριβώς τα ίδια, ενώ υπάρχει και το όριο εισόδου στην Βουλή που είναι 3%».

Η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ, ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που το πρώτο κόμμα δεν καταφέρει να εξασφαλίσει αυτοδυναμία και πως εννοείται – με παραδείγματα – το ποσοστό της αυτοδυναμίας και το μπόνους των εδρών;
Όπως εξηγεί ο κος Κουρτίδης:
«Η αυτοδυναμία θέλει ένα ποσοστό με αναγωγή περίπου από 35% έως 38%. Αν τα εκτός κόμματα της Βουλής συγκεντρώσουν το 10%, ο πρώτος χρειάζεται 36,6%. Αν τα εκτός κόμματα συγκεντρώσουν 5%, χρειάζεται 38,6%. Αν τα εκτός κόμματα της Βουλής φτάσουν στο 13%, ο πήχης αυτοδυναμίας υποχωρεί κοντά στο 35% και αυτό είναι ένα ενδεχόμενο, διότι υπάρχουν πολλά κόμματα που θα μείνουν εκτός.
Αν δεν επιτευχθεί η αυτοδυναμία, μπορεί να γίνει κυβέρνηση συνασπισμού. Το πρώτο κόμμα παίρνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και μπορεί να την σχηματίσει με κάποιο άλλο κόμμα. Αν δεν επιτευχθεί και αυτό, δίνεται εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο δεύτερο κόμμα και η τρίτη στο τρίτο κόμμα. Αν το πρώτο κόμμα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση, δεν δίνεται ούτε η 2η ούτε η 3η εντολή. Αν το 2ο κόμμα σχηματίσει κυβέρνηση, θα έχουμε κυβέρνηση πλειοψηφίας από έναν συνασπισμό κομμάτων, που έχει την πλειοψηφία στην Βουλή, αν και είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί ένας συνασπισμός κομμάτων που να ξεπεράσει τους 151 Βουλευτές, για να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή. Εκεί τελειώνει το θέμα.
Αν όμως το 2ο κόμμα δεν σχηματίσει (που δεν θα σχηματίσει) κυβέρνηση με τα υπάρχοντα ποσοστά και αν πάρει και το 3ο κόμμα, που επίσης δεν θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με τα υπάρχοντα ποσοστά και τις υπάρχουσες σχέσεις και πολιτικές φιλοσοφίες, μετά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, συγκαλεί στο Προεδρικό Μέγαρο όλους τους αρχηγούς των κομμάτων που μπήκαν στην Βουλή και γίνεται μια ύστατη θεσμική προσπάθεια να βρεθεί κυβερνητική λύση, με μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού. Εννοείται ότι αυτό δεν θα γίνει, διότι – όπως ξέρετε – πάρα πολλοί έχουν προεξοφλήσει ότι δεν θα γίνει, αν και πρέπει να ξέρετε ότι σε κάποιες κυβερνήσεις του εξωτερικού η κυβέρνηση συνασπισμού θεωρείται ο κανόνας. Αν και αυτή η ύστατη προσπάθεια του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ευοδώσει, τότε έχουμε οριστικό αδιέξοδο και η χώρα οδηγείται υποχρεωτικά σε νέες βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει Υπηρεσιακή Κυβέρνηση, Πρωθυπουργός αναλαμβάνει ένας Ανώτατος Δικαστικός από τα τρία Ανώτατα Δικαστήρια (Συμβούλιο της Επικρατείας, Άρειος Πάγος, Ελεγκτικό Συνέδριο), η Βουλή ορκίζεται για μια μέρα, εκλέγει προεδρείο και στη συνέχεια διαλύεται και προκηρύσσονται εντός 25-30 ημερών συνήθως, οι νέες κάλπες».

ΙΣΧΥΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ «ΝΕΕΣ ΚΑΛΠΕΣ», ΠΛΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ – ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ ΟΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΘΕΛΟΥΝ
Τι γίνεται όμως στις «νέες κάλπες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά; Τι αλλάζει και μέχρι πόσες εκλογικές διαδικασίες μπορούν αν γίνουν; Όπως απαντά ο κος Κουρτίδης:
«Και στις επαναληπτικές εκλογές, ισχύει ο,τι ίσχυε στις πρώτες εκλογές. Μπορούν να γίνουν άπειρες εκλογικές διαδικασίες. Δεν υπάρχει όριο επαναληπτικών εκλογών. Βέβαια, εκεί ο απλός ψηφοφόρος βλέπει ότι ένα κόμμα δεν συνασπίζεται με άλλο και αυτό σημαίνει ότι είναι ανώριμα. Διότι ο ψηφοφόρος θέλει σταθερότητα. Οπότε αμέσως αποφασίζει να ψηφίσει αυτόν που είναι πρώτος για να δώσει την λύση για να αποφευχθεί το «κομφούζιο». Αυτό το πράγμα, στην σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα, μετά την επταετία, έχει γίνει το ’89 (δυο εκλογικές αναμετρήσεις) και το ’90 βγήκε η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την ελάχιστη δυνατή πλειοψηφία. Στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όπως είπε ο Παύλος Μπακογιάννης.
Για τον εκλογικό νόμο, δεν αλλάζει τίποτα στο ποσοστό για την αυτοδυναμία, που πρέπει να έχει το πρώτο κόμμα και η λογική είναι πως από την στιγμή που δεν μπορεί κάποιος να κάνει πλειοψηφία, δεν μπορεί να κάνει και αυτοδύναμη κυβέρνηση, αλλά μπορεί να κάνει κυβέρνηση συνασπισμού.
Το μόνο που αλλάζει είναι στις δεύτερες εκλογές, είναι ότι οι Βουλευτές δεν πηγαίνουν με σταυρό, αλλά με λίστα (σ.σ. τους σταυρούς τους έχουν λάβει στην πρώτη εκλογική διαδικασία).
Επίσης, όσον αφορά στα υποψήφια κόμματα, μπορούν να κατέβουν όποια θέλουν. Θεωρητικά, μπορεί ακόμη και να μην βάλει κανένα και να δημιουργηθούν νέα κόμματα.
ΨΗΦΙΖΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ – Η ΝΔ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ
Εκφράζοντας την προσωπική του άποψη, σε σχέση με τις «δεύτερες εκλογές», ο κος Κουρτίδης, υπογραμμίζει ότι:
«Στις δεύτερες εκλογές, ο κόσμος ψηφίζει διαφορετικά. Υπάρχουν αυτοί που λένε ότι μια τέτοια ταλαιπωρία του κράτους μας οδηγεί την χώρα σε οικονομική αστάθεια κλπ και επιλέγουν να ψηφίσουν ισχυρά κόμματα για να έχουν μια λύση, διότι εκεί και ουσιαστικά υπάρχει θέμα. Για να μην υπάρχει τέτοιο θέμα, σας λέω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να κάνει εκλογές τον Ιούνιο, διότι όπως λέγεται επειδή θα αναλάβουμε την προεδρία της ΕΕ θα πρέπει να έχουμε σταθερή κυβέρνηση. Υπάρχουν αυτές οι εισηγήσεις. Δεν λέω αν θα γίνουν ή δεν θα γίνουν. Κατά την άποψή μου, παρόλο που υπάρχουν λογικά θέματα, πιστεύω ότι θα έχουμε αυτοδυναμία, γιατί ο κόσμος θέλει μια σταθερότητα και η κυβέρνηση έχει δώσει σταθερότητα σε αυτόν τον τόπο. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν ήταν εύκολη η διακυβέρνηση, αν δείτε τι παρέλαβε οικονομικά. Αν αναλογιστούμε τι παρέλαβε το 2019 που υπήρχαν πάρα πολλές δυσκολίες, θα καταλάβουμε ότι έχει γίνει ένα πάρα πολύ μεγάλο έργο. Προσωπικά πιστεύω ότι ο κόσμος στο τέλος, παρόλο που είναι δυσαρεστημένος (και υπάρχει μια λογική σε αυτό την οποία δεν είναι του παρόντος να σας αναλύσω) θα ψηφίσει με την λογική και τον καλύτερο, που πιστεύω ότι είναι η Νέα Δημοκρατία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να υπάρχει σταθερή κυβέρνηση. Ήδη το ΠΑΣΟΚ πήρε απόφαση από το Συνέδριο, ότι αποκλείει οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία, το οποίο φυσικά μπορεί να μην το θέλει ο κόσμος. Η ΝΔ αποτελεί τον πιο σταθερό πόλο, στην Δημοκρατία που έχουμε. Όλοι οι άλλοι θέλουν να δημιουργηθεί ένταση και μια ανασφάλεια στον κόσμο, για να μπορούν να την εκμεταλλευτούν, όμως δεν είναι αυτός ο σωστός πολιτικός τρόπος σκέψης».
«Θ»








