Ενημέρωση «τελευταίας στιγμής»… κι όποιος προλάβει!
Στην αρχή της δημοσιογραφικής μου πορείας, αλλά και στη συνέχεια, αν τολμούσα να αναφερθώ δημόσια σε ενδεχόμενο πολέμου, σε μέτρα πολιτικής άμυνας (καταφύγια, εξοπλισμός κλπ) και γενικότερα σε «εξωτερική απειλή» κατά της χώρας μας, θα με καλούσε ο… εισαγγελέας για διασπορά πανικού στον πληθυσμό. Εδώ και αρκετά χρόνια (και ιδιαίτερα μετά το casus belli της Τουρκίας), η απειλή ενός πολέμου για την χώρα μας είναι πλέον σύνηθες άκουσμα… Σήμερα πλέον μιλάμε ανοιχτά για ενδεχόμενο εμπλοκής μας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, ενώ οι Ιρανικοί πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν εναντίον στόχων στη γειτονική Τουρκία, αλλά και στην Κύπρο (λέγεται μάλιστα ότι δύο πύραυλοι που αναχαιτίστηκαν από Νατοϊκές δυνάμεις είχαν κατεύθυνση τη Σούδα), ενισχύουν την άποψη ότι θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για παν ενδεχόμενο… Το θέμα που ανοίγω σήμερα για την ελλιπή πληροφόρηση του κόσμου σε ότι αφορά μέτρα πολιτικής άμυνας, θεωρώ ότι είναι εξόχως σημαντικό και όπως έχω αναφέρει πολλές φορές και στο παρελθόν, θα έπρεπε να ήταν ήδη ενημερωμένοι οι πολίτες γύρω από αυτό και όχι να περιμένουμε την τελευταία στιγμή. Η δοκιμαστική ήχηση των σειρήνων δεν αρκεί. Το θέμα είναι να γνωρίζει ο πολίτης τι πρέπει να κάνει μετά από αυτό… Κάτι που δεν γνωρίζει.
Δεν σήκωσε ακόμη το «ακουστικό»…
Δεκαπέντε μέρες μετά την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση του Μπαράν Μπουρχάν, εξαιτίας της οποίας αποπέμφθηκε ο βουλευτής από τον ΠΑΣΟΚ και ακόμη δεν έχει γίνει κάποια επικοινωνία του αρχηγού με τον βουλευτή για να τον καλέσει επίσημα να επιστρέψει στο πολιτικό του σπίτι (όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος). Υπήρξαν κάποιες επαφές από άλλα στελέχη του κόμματος, αλλά όχι από τον ίδιο τον αρχηγό, όπερ σημαίνει ότι ακόμη είναι υπό σκέψην… Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Κύκλοι του Μπουρχάν στην Ξάνθη θεωρούν βέβαιη την επίσημη πρόσκληση από τον Ανδρουλάκη για την επιστροφή του και αποδίδουν την καθυστέρηση στα τεκταινόμενα των τελευταίων ημερών και στην απασχόληση των πολιτικών αρχηγών με θέματα που αφορούν σε τρέχοντα-φλέγοντα ζητήματα της χώρας μας. Ενδεχομένως τις επόμενες ημέρες να αναληφθεί η πρωτοβουλία από τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά θεωρώ ότι αυτό θα έπρεπε να γίνει από την πρώτη μέρα κιόλας που εκδόθηκε η αθωωτική απόφαση από το δικαστήριο. Αυτό με βάζει σε σκέψεις και συνειρμούς, στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια αν και εφόσον δεν οριστικοποιηθεί η επιστροφή του βουλευτή στο ΠΑΣΟΚ με επίσημες διαδικασίες. Απλά βάζω μια άνω στιγμή…
Όχι μόνον στον δρόμο της Μάνδρας…
Δέκα ημέρες μετά την καταστροφική νεροποντή στην παραλιακή ζώνη του Δήμου Αβδήρων και δεν υπάρχει κάτι νεότερο αναφορικά με την επισκευή του οδοστρώματος και όλων εκείνων των απαραίτητων παρεμβάσεων που πρέπει να γίνουν στην περιοχή για να επανέλθει η προηγούμενη εικόνα της. Γνωστό ότι κηρύχθηκε ο Δήμος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιώργος Τσιτιρίδης βρίσκεται από χθες στην Αθήνα για να συναντήσει κυβερνητικά στελέχη γύρω από το θέμα αυτό και όχι μόνον. Σίγουρα θα υπάρξουν παρεμβάσεις στο δρόμο της Μάνδρας που έχει… εξαφανιστεί κυριολεκτικά, αλλά εκείνο που ήθελα να σημειώσω και να θέσω υπόψη του Δημάρχου και των συνεργατών του, είναι ότι θα πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις και στο οδικό δίκτυο από την παραλία του Αϊ Γιάννη μέχρι το Πόρτο Μόλο, όπου παρατηρείται μια ελαφρά καθίζηση του οδοστρώματος προς την πλευρά της θάλασσας. Και το επισημαίνω αυτό γιατί ενόψει του καλοκαιριού θα περνάνε από εκεί βαρέα οχήματα, όπως τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ, φορτηγά που θα μεταφέρουν υλικά για οικοδομικές εργασίες κλπ. Ιδιαίτερα στις κλειστές στροφές του δρόμου, τρέμω στην ιδέα να συναντηθεί για παράδειγμα ένα λεωφορείο με ένα φορτηγό και να χρειαστεί το πρώτο όχημα να εξαντλήσει όλο το εύρος του δρόμου προς τη μεριά της παραλίας. Άρα λοιπόν μαζί με τις επισκευές που πρέπει άμεσα να γίνουν στον κατεστραμμένο δρόμο, θα πρέπει να ενισχυθεί και το υπάρχων δίκτυο για να μην κλαίμε μετά… Και φυσικά στον δρόμο από το κάμπινγκ Μυρωδάτου μέχρι το λιμάνι, που μοιάζει με… βομβαρδισμένο τοπίο!
Περισσότερα τα «θύματα-παίκτες» από τα… «θύματα-εργαζόμενους»…
Ποιος δεν θυμάται την εποχή του Καζίνο στην Ξάνθη, τότε που ναι μεν έδινε 150 θέσεις εργασίας στην περιοχή μας, αλλά συγχρόνως κατέστρεφε οικονομικά πολλούς περισσότερους Ξανθιώτες που το είχαν δίπλα τους και τους έπιανε η «φαγούρα» σχεδόν κάθε μέρα, να πάνε και να ακουμπήσουν εκεί ακόμη και το ψωμί των παιδιών τους! Δεκάδες (για να μην πω εκατοντάδες) περιπτώσεις συμπολιτών μας που καταστράφηκαν και έχασαν τις περιουσίες τους και που είδαν με ανακούφιση τη μεταφορά του Καζίνο στην Αλεξανδρούπολη… Δεν έγινε το ίδιο όμως με τους εργαζόμενους, οι οποίοι αναγκάζονται έκτοτε να διανύουν 200 χιλιόμετρα καθημερινά για να πάνε στη δουλειά τους, με τους μισούς -και περισσότερους- από αυτούς να έχουν ήδη απομακρυνθεί. Σίγουρα η ενδεχόμενη επιστροφή του στην Ξάνθη θα ανακούφιζε τους 50 περίπου εργαζόμενους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν μια θετική εξέλιξη ή μια αναπτυξιακή ευκαιρία για την περιοχή μας. Τέτοιου είδους ανάπτυξη καλύτερα να μας λείπει! Όσο για την εργοδοσία «Πηλαδάκη», φιλοξενούμε σήμερα τον πρώην βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ και εκπρόσωπο των εργαζομένων στο Καζίνο, ο οποίος μας ενημερώνει αναλυτικά για το τι γίνεται αυτή τη στιγμή και σε τι καθεστώς δουλεύουν οι εργαζόμενοι της Ξάνθης. Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ και θα καταλάβετε…
