Με ιδιωτική πρωτοβουλία στο Σιδηρόκαστρο…
Μιλά στην «Θ» ο υιός του ιδρυτή – πολεμιστή του ‘40
Και ομάδα αναβίωσης προς τιμήν του Διοικητή του «Ρούπελ»
Από το 1978 λειτουργεί στο Σιδηρόκαστρο ένα μουσείο, προιόν ιδιωτικής πρωτοβουλίας με σκοπό να προβάλλει τα πολυάριθμα μέρη της προσωπικής συλλογής του Μιχάλη Τσαρτσίδη.
Ο Μιχάλης Τσαρτσίδης γεννήθηκε στις 15/9/1931 στη Θερμοπηγή Σερρών. Οι γονείς του ήρθαν πρόσφυγες από τον Πόντο το 1922. Μετά τις μάχες στο Ρούπελ μάζεψε όπλα, κράνη και ό,τι άλλο μπόρεσε να βρει στο πεδίο της μάχης. Πριν αποτελέσουν υλικό για το Μουσείο του, τα όπλα αυτά τιμήθηκαν στη διάρκεια της Κατοχής καθώς ο Μ. Τσαρτσίδης με κάποια άλλα παιδιά συγκρότησαν αντιστασιακές ομάδες που πολέμησαν εναντίον των βουλγαρικών δυνάμεων κατοχής. Έκρυψε τα όπλα σε σπηλιές και διάφορες κρυψώνες ώστε στην κατάλληλη στιγμή να μπορούν να ανασυρθούν και να χρησιμοποιηθούν. Αργότερα, κάποια από αυτά στάλθηκαν στην Κύπρο για να ενισχύσουν τον αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955-1959. Τελικά, το 1980 νομιμοποίησε τη συλλογή του και ίδρυσε το Μουσείο.
Ένα μουσείο ιδιαίτερο, για το οποίο μίλησε αποκλειστικά στην «Θ» ο υιός της εμβληματικής αυτής φυσιογνωμίας, κ. Σπύρος Τσαρτσίδης, ο οποίος μάλιστα εδώ και τρία χρόνια έχει οργανώσει την Ομάδα Ιστορικής Αναβίωσης του Μουσείου «ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΑΡΤΣΙΔΗΣ», ««Γ. ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ ΔΚΤΗΣ ΡΟΥΠΕΛ».
Μια ομάδα που αριθμεί 95 ενεργά μέλη και αποτελεί την μεγαλύτερη στην Ελλάδα, η οποία δεν λείπε από παρελάσεις σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπου καλείται.
Τελευταία συμμετοχή της ομάδας αναβίωσης, στην παρέλαση της επετείου του ”ΟΧΙ” της 28ης Οκτωβρίου 1940 στην Καβάλα ύστερα από πρόσκληση του Αντιπεριφερειάρχη Καβάλας, του Δημάρχου Καβάλας και του Συλλόγου Δυτικομακεδόνων, με αποστολή που αποτελούνταν από 40 μέλη συνολικά και πιο συγκεκριμένα 26 άντρες και 7 γυναίκες
(μέσα σ αυτά τα μέλη τα 9 ήταν παιδιά από τα οποία τα 3 ΑΜΕΑ), 2 φωτογράφους, 4 βοηθούν και 1 οδηγό.
Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ – ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Ειδικότερα ο κ. Τσαρτσίδης ανέφερε στην «Θ» ότι «το μουσείο λειτουργεί επίσημα από το ’78 και μέσα σε όλα τα εκθέματά του, εκθέτει και τον οπλισμό. Ο οπλισμός είναι από τους αρχαιοτάτους χρόνους, από όλους τους αγώνες του γένους, μέχρι πρόσφατα τον πόλεμο της Κύπρου. Την μερίδα του «λέοντος» ωστόσο, έχει ο οπλισμός από τον πόλεμο του Ρούπελ, γιατί εκεί ο πατέρας μου έδρασε από μικρό παιδί. Μάζεψε πολλά όπλα και άλλα κειμίλια και έφτιαξε την αντιστασιακή του ομάδα κατά των Βουλγάρων. Μάλιστα επειδή εδώ υπηρετούσε ο Γρηγόρης Αυξεντίου, έστειλε κατόπιν συνεννόησης, πολύ οπλισμό και πυρομαχικά στην Κύπρο. Για αυτό και η Κύπρος τιμά τον πατέρα μου για την προσφορά του στον αγώνα της ΕΟΚΑ ».
«Η ΑΝΑΒΙΩΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ – ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΟΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ»
Αναφορικά με την αναβιωτική ομάδα, ο ίδιος επισημαίνει ότι «λειτουργεί εδώ και τρία χρόνια. Ονομάζεται Ομάδα Ιστορικής Αναβίωσης «Γ. ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ ΔΚΤΗΣ ΡΟΥΠΕΛ», διότι αυτός ήταν ο Διοικητής το ’41 που είπε στον Γερμανό διοικητή που ζήτησε την παράδοση το ιστορικό και ηρωικό «τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται». Οι παρουσιάσεις μας είναι αναβιωτικές, ενώ συμμετέχουμε και σε παρελάσεις, όπου μας καλούν. Επιδιώκουμε την 28η Οκτωβρίου να πηγαίνουμε σε άλλα μέρη που μας καλούν για να μας βλέπει και όλη η Ελλάδα, ενώ κατά την 25η Μαρτίου και την 27η Ιουνίου (που έχουμε την Απελευθέρωση) κάνουμε παρέλαση εδώ, εκτός αν μας καλέσουν σε άλλη Απελευθέρωση. Μέχρι στιγμής έχουμε πάει στα Γιαννιτσά, στην Κατερίνη, στην Καβάλα, στην Δράμα, ενώ συμμετέχουμε στην επέτειο του Ρούπελ. Προχθές πήγαμε και στην Τρίπολη για μια αναβιωτική παρουσίαση, όπου παρουσιάσαμε και το κράνος του Λοχαγού που σκοτώθηκε στο Ρούπελ και του οποίου την σωρό βρήκε ο πατέρας μου».
«ΑΝΕΝΕΡΓΑ ΟΛΑ ΤΑ ΟΠΛΑ – 5500 ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΕΝΑ ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ – ΕΚΘΕΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΟΥ ΡΟΥΠΕΛ»
«Όλα τα όπλα είναι ανενεργά. Μη λειτουργικά. Αυτό άλλωστε απαιτείται για να εκδοθεί και η άδεια από την αστυνομία. Μόνον η ομάδα μας έχει αυθεντικά όπλα που παρουσιάζονται. Οι άλλοι δεν έχουν άδεια για όλα και δεν έχουν και μουσείο. Εμείς έχουμε το μουσείο που έχει την μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή όπλων στην Ελλάδα. Μετά από εμάς είναι μόνον το πολεμικό μουσείο. Ωστόσο, έχουμε και σπάνια όπλα που δεν έχει ούτε το πολεμικό μουσείο. Υπάρχουν 5500 καταγεγραμμένα εκθέματα στο μουσείο. Έχουμε και πάρα πολλά ακόμη που δεν τα έχουμε καταγράψει. Εκθέτουμε στον επάνω και στον κάτω χώρο του μουσείου περίπου τα 850 αντικείμενα. Παράρτημα του μουσείου μας επίσης, υπάρχει στο καταφύγιο του Ρούπελ, μέσα στο Οχυρό. Έχουμε εκθετήριο. Όλες οι βιτρίνες είναι με γνήσια κειμήλια» συνέχισε ο ίδιος, ενώ αναφορικά με το αν υπάρχει εισιτήριο για την επίσκεψη στο μουσείο αλλά και το πώς «επιβιώνει» ένα τόσο σημαντικός ιστορικός χώρος, σημειώνει ότι «δεν υπάρχει εισιτήριο. Όποιος θέλει προσφέρει ό,τι θέλει για να βοηθήσει το μουσείο. Ο κόσμος προσφέρει από μόνος του, χωρίς να πιέζουμε. Από πλευράς πολιτείας δεν υπάρχει υποστήριξη. Υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου και από πλευράς επισκεψιμότητας αλλά και από πλευράς μικρών χορηγιών. Υπάρχει ένα κουτί και όποιος επιθυμεί, βοηθά. Η ιστορία της Ελλάδας δεν κρύβεται και άλλωστε ο πατέρας μου έχει πολεμήσει και θεωρείται τοπικός ήρωας».
ΤΥΦΕΛΙΑ, ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΑ, ΠΙΣΤΟΛΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ…
Εκτός από τα κάθε είδους τυφέκια, περίστροφα και πιστόλια, μπορεί να δει κανείς γερμανικές βόμβες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παλάσκες, κράνη, σακίδια τροφίμων κλπ., αλλά και φωτογραφίες από τη μάχη στα οχυρά του Ρούπελ, επιστολές Ελλήνων πολεμιστών αποθηκευμένες στα τυφέκιά τους, την σημαία του Αρχηγείου του Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής, γερμανικές προπαγανδιστικές αφίσες, ένα κομμάτι σαπούνι φτιαγμένο από ανθρώπινο λίπος (Εβραίου θύματος του Ολοκαυτώματος) κ.α. Πολύ σπάνιο, ως σύλληψη και ως εκτέλεση, είναι ένα τυφέκιο, καμουφλαρισμένο σε μπαστούνι ηλικιωμένου, που χρησίμευε για μυστικές εκτελέσεις. Τα πιο πρόσφατα εκθέματα είναι κράνη του σερβικού στρατού με τρύπες, αποδείξεις εν ψυχρώ εκτελέσεων των Σέρβων στρατιωτών από μαχητές του UCK.
Το δεύτερο τμήμα της συλλογής, το λαογραφικό δεν αποσκοπεί να αναπαραστήσει τον παραδοσιακό τρόπο ζωής, αλλά να διαφυλάξει και να αναδείξει κάποια σπάνια ή και λιγότερο σπάνια εργαλεία, στολές, αντικείμενα, που χρησιμοποιούνταν σε παλαιότερες εποχές. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τρεις φυσούνες, σιδηρουργού, χαλκουργού, και ζαχαροπλάστη, μήτρες για έγχυση σιδήρου, μήτρες για κατασκευή πλίνθων, ξύλινες κλειδαριές ασφαλείας και διάφορα καταστροφικά εργαλεία.
Για τη συλλεκτική δραστηριότητα του Μ. Τσαρτσίδη και την όλη προσφορά του στη διάσωση της Ιστορίας τον έχει τιμήσει μεταξύ άλλων το 3ο Σώμα Στρατού , η Χ Μεραρχία Πεζικού ,ο Ροταριανός Όμιλος Σερρών, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ , ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, ο Όμιλος Συλλεκτών Ελλάδος σε ειδική τελετή στο Πολεμικό Mουσείο Θεσσαλονίκης και πιο πρόσφατα η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε εκδήλωση στο ‘Μακεδονία Παλάς’ του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης.
ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΑΝΑΒΙΩΣΗΣ – ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την επιτυχία που σημείωσαν οι εμφανίσεις της Ομάδας Ιστορικής Αναβίωσης του Μουσείου «ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΑΡΤΣΙΔΗΣ», «Γ. ΔΟΥΡΑΤΣΟΣ ΔΚΤΗΣ ΡΟΥΠΕΛ», πολλές είναι οι προσκλήσεις για εμφανίσεις και σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδος αλλά και οι αιτήσεις ένταξης ατόμων διαφόρων ηλικιών, ως μέλη.
Πρόκειται για μια όμορφη οικογενειακή παρέα με μέλη από πολλά μέρη της χώρας , όπως Ορεστιάδα , Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Θεσσαλονίκη, Βέροια, Κατερίνη, Αλεξάνδρεια, Γουμένισσα, Γιαννιτσά, Βόλο, Χίο, Αθήνα, Τρίπολη, με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής μελών από τον Δήμο Σιντικής.
Τέλος, σε ο,τι αφορά στο μουσείο, όσοι επιθυμούν να το επισκεφθούν μπορούν να επικοινωνήσουν με τον κ. Τσαρτσίδη στα τηλέφωνα: 6987928486, 2323022218, 2323022307.
