Ε, αφού «δεσμεύτηκε» ο Σπύρος…
Δεν ξέρω από πού αντλεί αυτή την αισιοδοξία ο Στράτος Κοντός αναφορικά με την μη μεταφορά του ΠΡΟΚΕΚΑ στο Στρατόπεδο της Σταυρούπολης και θεωρεί το θέμα λήξαν! Όπως εξηγεί ο ίδιος σήμερα στη «Θ», από τη στιγμή που υπάρχει η δέσμευση του Σπύρου Τσιλιγγίρη ότι θα… μεταφέρει το αίτημα στα κεντρικά, άρα δεν θα υπάρξει πρόβλημα! Για να βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους και να καταλάβει και ο κόσμος περί τίνος πρόκειται… Πώς προέκυψε το πρόβλημα; Ποιος και ποιους ενημέρωσε ότι ξεκίνησε αυτή η «κουβέντα» σε επίπεδο υπουργείου; Υπάρχει κάποιο έγγραφο; Δεν μπορεί στα καλά των καθουμένων να συγκλήθηκε συνάντηση των τοπικών φορέων για ένα θέμα το οποίο προέκυψε από πουθενά! Και είναι αρκετή η δέσμευση ενός τοπικού βουλευτή για την… μεταφορά ενός προβλήματος στο κέντρο αποφάσεως ώστε να επέλθει εφησυχασμός στην τοπική κοινωνία; Και στο φινάλε εμείς δεν ήμασταν αυτοί που επιμέναμε να λειτουργήσει η Σχολή Αστυφυλάκων και με τις τρεις τάξεις της; Αν τεθεί οριστικά το δίλημμα ή η Σχολή ή το ΠΡΟΚΕΚΑ με εναλλακτική τη μεταφορά του στη Σταυρούπολη, θα επιμείνουμε στην άρνηση του «Αναλογίδη» και άρα στον ενταφιασμό της Σχολής; Λέω εγώ τώρα…
Μειονοτικός… συνωστισμός για τον Αλέξη!
Για ποιον χτυπάει η «καμπάνα» του Χουσεΐν Ζεϊμπέκ στις σημερινές δηλώσεις του στην «Θ»; Μα φυσικά για τον πρ. Δήμαρχο Μίκης Τζεμήλ Καμπζά και τον πρ. περιφ. σύμβουλο Κουράκ Ριτβάν, τους οποίους εμφανίζουν Αθηναϊκά δημοσιεύματα ως ενδιαφερόμενους για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα (ΕΛ.Α.Σ). Τι μας «λέει» άλλο σήμερα ο Χουσεΐν; Ότι ο ίδιος παραμένει ενεργός, ότι δεν κρέμασε πολιτικά παπούτσια και ούτε λίγο-ούτε πολύ ότι θα… επιθυμούσε διακαώς να είναι ο ίδιος υποψήφιος του Τσίπρα στην Ξάνθη (από τα συμφραζόμενα), αφού ως γνωστόν πάγια τακτική του… χειρότερου πρωθυπουργού της Ελλάδας και εκ νέου εκπαιδευόμενου σωτήρα, ήταν να τα δίνει «όλα» στα γνωστά κέντρα για τις δύο μειονοτικές έδρες σε Ξάνθη και Ροδόπη! Θεωρείται δεδομένο δηλαδή ότι η Ξάνθη και η Κομοτηνή θα βγάλουν δύο μειονοτικούς βουλευτές με το νέο κόμμα (παραχάραξη) του Αλέξη. Πού θα καθίσει όμως η «μπίλια»; Θα επαληθευτούν τελικά τα δημοσιεύματα ή ο Χουσεΐν; Τι θα κάνει όμως και ο… Μπουρχάν από τη δική του πλευρά; Θα μείνει με σταυρωμένα χέρια; Και φυσικά το ζητούμενο από πλευράς Ν.Δ είναι τι θα… «περισσέψει» από τη μειονότητα για το γαλάζιο ψηφοδέλτιο στους δύο νομούς! Και διηγώντας τα…
Αμ, δεν αρκούν οι επιστολές Βασούλα μου…
Δυναμική παρέμβαση της Αντιπεριφερειάρχη Ξάνθης λέει, για την υποβάθμιση του Δημοτ. Σχολείου Σταυρούπολης… Πώς εννοείται δηλαδή μια δυναμική παρέμβαση ενός αντιπεριφερειάρχη για ένα φλέγον ζήτημα (όπως αυτό εκλαμβάνεται) της περιοχής που εκπροσωπεί… Αν αυτό αφορά μια επιστολή -με όλους τους τύπους- προς το Υπουργείο, η οποία ενδεχομένως να μην φτάσει ποτέ στα χέρια της Υπουργού, τότε μάλλον δεν έχουν κάποιοι επαφή με την πραγματικότητα… Το έχω αναφέρει πολλές φορές και θα το ξαναπώ… Δυναμική παρέμβαση είναι να παίρνουμε από το χέρι τον κυβερνητικό δουλευτή και κατεβαίνουμε κάτω στην Αθήνα για να διεκδικήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα αυτό που πιστεύουμε ότι είναι πιο δίκαιο για την περιοχή μας. Μια επιστολή στο Γενικό Γραμματέα ενός Υπουργείου, στον Υφυπουργό, στον Υπουργό ή ακόμα και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό από έναν αντιπεριφερειάρχη (υπάρχουν περίπου καμιά εκατοσταριά τέτοιοι σε όλη την Ελλάδα), προσωπικά δεν μου λέει τίποτα. Καλή η πρόθεση, αλλά αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί δεν αρκεί μόνο αυτή… Από επιστολές Βασούλα μου (όπως σε αποκαλούν οι κολλητοί σου) να σου συντάξω εκατό και μάλιστα καλύτερες από αυτές που συνήθως στέλνετε στους «άρχοντες» των Αθηνών και με περισσότερα επιχειρήματα… Το θέμα είναι πως τις υποστηρίζεις στη συνέχεια. Γι’ αυτό δυστυχώς μέχρι σήμερα χάναμε τις περισσότερες υποθέσεις που αφορούσαν στην Ξάνθη και στους Ξανθιώτες… Γιατί μέναμε στις επιστολές…
Καλώς τη δεχτήκαμε!
Μεγάλωσε η οικογένεια της «Θ»… Το πρωί της περασμένης Δευτέρας ήρθε στον κόσμο και το τέταρτο πλασματάκι της τρίτης «γενιάς», γεμίζοντας τη ζωή μας με χαρά και αισιοδοξία! Ένα δώρο του Θεού στην Μαρία Νεκταρία Καμαρίδου και το σύζυγό της Δημήτριο Μαλτέζα (το τρίτο τους παιδάκι) και φυσικά ένα δώρο του Θεού και της φύσης σε όλη την ευρύτερη οικογένεια της εφημερίδας μας και του Δημοσιογραφικού Οργανισμού μας. Ένα πανέμορφο κοριτσάκι (όπως άλλωστε όλα τα παιδιά του κόσμου), που άνοιξε τα ματάκια του μόλις βγήκε από την κοιλιά της μανούλας του, ξεκινώντας με το πρώτο κλάμα του και εν συνεχεία με το πρώτο γλυκό χαμόγελό του για τη ζωή. Είμαστε ευγνώμονες στο Θεό που μας χαρίζει υγεία και ευλογία και μας δίνει ακόμη μια ευκαιρία να καταλάβουμε γιατί… όντως αξίζει να ζούμε και να ελπίζουμε…
