Δικαιώθηκε (και δικαιώθηκα) αλλά…
Τον έριξαν στο «πυρ το εξώτερον» και μαζί με αυτόν και όλη την Ελληνική Αστυνομία (ας πρόσεχε κι αυτή)… Συγχρόνως ακόμη μια «ευκαιρία» για να προβληθεί αρνητικά προς τα έξω η Ξάνθη και οι Ξανθιώτες! Ο λόγος για τον αστυνομικό που υποτίθεται συνέλαβε παράνομα και βίαια έναν πολίτη, ο οποίος στη συνέχεια τον κατήγγειλε με «σάλτσες» και μυθεύματα που οδήγησαν τον αστυνομικό «σιδηροδέσμιο» ενώπιον του Εισαγγελέα! Το χειρότερο όλων ότι πρόλαβε και η ίδια αστυνομία να εκδώσει δελτίο τύπου που συνηγορούσε στο συμβάν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, πολύ πιο σημαντικές και ακραίες παραμένει βουβή! Πώς θα δικαιωθεί λοιπόν τώρα, μετά την αθώωσή του ο συγκεκριμένος αστυνομικός υπάλληλος αλλά και ως άνθρωπος; Τι έχουν να πουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι της Αθήνας, αλλά και οι αριστερές οργανώσεις –μηδέ εξαιρεμένου και του τοπικού μειονοτικού βουλευτή της ΝΕ.ΑΡ) που προέβησαν σε ανακοινώσεις και με καταγγελτικό λόγο πριν ακόμη αποφανθεί η δικαιοσύνη για το περιστατικό; Φιλοξενούμενος σε περιφερειακά και Αθηναϊκά τηλεοπτικά ΜΜΕ για το περιστατικό, προσπάθησα να καταθέσω δημόσια την άλλη άποψη που δεοντολογικά προκρίνει το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά μάλλον δεν άρεσε αυτό. Μαζί με τον αστυνομικό δικαιώνεται και η δική μου άποψη, αλλά τι να το κάνεις;
Αυτόνομος, αλλά… ανοιχτός για όλους!
Επί δύο ημέρες η «Θ» ασχολήθηκε με τα θέματα των ΜΠΡΟΣΤΑ και τις ενδεχόμενες «προσθαφαιρέσεις» του συνδυασμού με αφορμή την δημόσια δήλωση Λύρατζη περί ενδεχόμενης ανεξαρτητοποίησής του. Επειδή θέλω να είμαι πάντα ειλικρινής με το αναγνωστικό κοινό, δέχομαι μία μικρή διόρθωση που έκανε σε συνεργάτη μου ο Σάββας Μελισσόπουλος, ο οποίος δηλώνοντας ότι την επόμενη φορά ο συνδυασμός θα κατέβει αυτόνομος και ανεξάρτητος, δεν εννοούσε χωρίς την συμμετοχή συμπολιτών μας από άλλες πολιτικές κατευθύνσεις (πχ Χατζηθεοδώρου-ΣΥΡΙΖΑ κλπ), αλλά ότι δεν πρόκειται να ενσωματωθεί σε κάποιον συνδυασμό (προφανώς εννοώντας το συνδυασμό του Δημάρχου Στ. Κοντού). Και μόνο το γεγονός ότι ο Σάββας Μελισσόπουλος θέλησε να «διορθώσει» μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι των δηλώσεων – τοποθετήσεων του, επιβεβαιώνει τα όσα συμπερασματικά ανέφερα χθες μέσα από τη στήλη. Και σε ότι αφορά την προτίμησή μου, στο να «διυλίσω» δηλαδή τα επισυμβαίνοντα στο συνδυασμό του ΜΠΡΟΣΤΑ, έννοια του και ακολουθούν και οι υπόλοιποι…
Οι επιλεκτικές «ευαισθησίες»… γενικώς
Προκλήθηκα προχθές ακούγοντας τις αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών (στα πλαίσια της Συνόδου της Ευρώπης) για την κοινή αμυντική πολιτική και την οικονομική συνεισφορά όλων των κρατών για την αγορά εξοπλιστικών κλπ και όλα αυτά μετά τις εναέριες παραβιάσεις ευρωπαϊκού χώρου από πλευράς Ρωσίας… Και προκλήθηκα γιατί εδώ και πάνω από 50 χρόνια που παραβιάζεται ο Ευρωπαϊκός εναέριος χώρος κατά κόρον από την Τουρκία, η οποία διατηρεί το casus belli σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν έγινε κάτι αντίστοιχο, αλλά και οι ίδιοι εταίροι μας (Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία κλπ) προμήθευαν με πολεμικό υλικό την Τουρκία για να το χρησιμοποιήσει εναντίον μας! Την ίδια στιγμή προκαλούμαι από τους υπερευαίσθητους Έλληνες πολίτες, που κατεβάζουν τις Ελληνικές σημαίες με την πρώτη ευκαιρία για να αναρτήσουν τις… Παλαιστινιακές σε δημόσιους χώρους, προβάλλοντας δήθεν τα ανθρωπιστικά τους συναισθήματα, ενώ κάτι ανάλογο δεν επέδειξαν όταν ο «Αττίλας» έμπαινε, δολοφονούσε, βίαζε και ρήμαζε την Κύπρο, αλλά και μέχρι σήμερα που παραμένει ο «βιαστής» στη μαρτυρική Μεγαλόνησο προσπαθεί να νομιμοποιηθεί κιόλας χωρίς να ανοίξει ρουθούνι! Αυτοί είμαστε δυστυχώς!
Μία από τα ίδια…
Κουράστηκα να βλέπω, να ακούω και να καταγράφω δημοσιογραφικά κάθε φορά που γίνεται μία απεργία τα ίδια πράγματα… Δεν πάει πολύς καιρός που η ΑΔΕΔΥ προκήρυξε (και πάλι) 24ωρη απεργία με σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα. Με ελάχιστη συμμετοχή (ιδιαίτερα στην επαρχία) όπου οι απεργοί μετριούνται με μονοψήφια ποσοστιαία νούμερα και με την ίδια –μόνιμη- δικαιολογία ότι δηλαδή οι εργαζόμενοι δεν συμμετέχουν γιατί… χάνουν μεροκάματο! Αφού γνωρίζουν οι διοργανωτές εκ του προοιμίου ότι η συμμετοχή θα είναι μικρή και ότι η απεργία θα πάει… «άπατη», γιατί τις διοργανώνουν και μάλιστα χωρίς ουσιαστική διαφοροποίηση από την θεματική ατζέντα διεκδικήσεων των προηγούμενων κινητοποιήσεων; Αφού οι εργαζόμενοι αποδεικνύουν στην πράξη ότι δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν άλλα μεροκάματα… Για να διοργανωθεί λοιπόν η επόμενη απεργιακή κινητοποίηση (και κάθε απεργία) θα πρέπει προηγουμένως να «ζυμωθεί» καλά το πράγμα, να πειστεί δηλαδή ο εργαζόμενος ότι πρέπει να αφήσει την εργασία του και να κατεβεί στους δρόμους, να υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα και όχι αερολογίες (περί ακρίβειας και μισθών γενικώς) και αφού σφυγμομετρηθεί η διάθεση των εργαζόμενων, να υλοποιηθεί το «ύστατο δικαίωμα» του εργαζόμενου που είναι η απεργία. Διαφορετικά θα ακούμε συνέχεια την ίδια επωδό…
