Δεν τους θέλουμε στην Ξάνθη;
300 άτομα, λέει, θα βρεθούν σήμερα και αύριο στη Ξάνθη για τους περιφερειακούς σχολικούς αγώνες Σκάκι (αθλητές και συνοδοί), που θα πραγματοποιηθούν στις εγκαταστάσεις του… ιδιωτικού σχολείου στη Γενισέα! Σαφώς και καλωσορίζουμε την διοργάνωση, αλλά η δική μου ερώτηση-ένσταση είναι… γιατί θα πρέπει αυτή να γίνει σε ένα χώρο αρκετά χιλιόμετρα εκτός Ξάνθης και όχι σε ένα σχολείο της Ξάνθης; Με ποιο σκεπτικό δηλαδή «διώχνουμε» 300 ανθρώπους μέσα από την πόλη; Δεν θα μπορούσε για παράδειγμα να γίνει σε ένα σχολείο της Ξάνθης ή σε κάποιο κλειστό αθλητικό κέντρο; Με το σκεπτικό αυτό θα έρθουν 300 επισκέπτες στο συγκεκριμένο χώρο του ιδιωτικού σχολείου (ο οποίος μπορεί να είναι ενδεικνυόμενος, αλλά δεν είναι μέσα στην πόλη), θα καμαρώσουν τα παιδιά τους και στη συνέχεια θα αποχωρήσουν και… μην τους είδατε! Θα ήθελα να μάθω ποιανού ιδέα ήταν αυτή;
Απαράδεκτη αδιαφορία!
Με αφορμή τον εγκλωβισμό των λεωφορείων του ΚΤΕΛ Ξάνθης τις τελευταίες ημέρες, λόγω των έργων ασφαλτόστρωσης στον κόμβο της Λ. Στρατού, αναδείχθηκε για ακόμη φορά το μεγάλο πρόβλημα της οδού Αναξάρχου, του δρόμου δηλαδή που παραμένει κλειστός εδώ και τρία χρόνια μετά από την καταστροφική φωτιά των καπναποθηκών της περιοχής. Και άλλη φορά επιχειρήσαμε να διερευνήσουμε τις προθέσεις των αρμοδίων για την διάνοιξη του κομβικού δρόμου, ο οποίος εξυπηρετούσε πρωτίστως τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ Ξάνθης και αποσυμφώριζε την κεντρική οδό Δημοκρίτου, αλλά δυστυχώς δεν βγάλαμε κάποιο συμπέρασμα. Και απ’ ότι φαίνεται το πρόβλημα θα διαιωνιστεί. Δηλαδή, έχουμε έναν κεντρικό και νευραλγικό δρόμο μέσα στη πόλη που τον αφήνουμε ερμητικά κλειστό, γιατί κάποιοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν για να γκρεμίσουν τα απομεινάρια μιας καταστροφικής φωτιάς! Ποιος θα μπορούσε να αναλάβει μια πρωτοβουλία; Καταρχήν, η Αντιπεριφερειάρχης (όσο παραμένει ακόμη στη θέση της), κατά δεύτερο λόγο, ο Δήμαρχος, αλλά και οι αρμόδιες υπηρεσίες (Πολεοδομία, Νεοτέρων Μνημείων κλπ). Και αν οι ιδιοκτήτες δεν συνδράμουν τότε να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα, όπως γίνεται και στις περιπτώσεις των επικίνδυνων κτισμάτων, όπου τα διευθετεί ο Δήμος και χρεώνει τα έξοδα στους ιδιοκτήτες.
Μας ήρθαν και «τσουβαλάτα»…
Τελικά η καταστροφική ζωοασθένεια που χτύπησε ανελέητα τα αιγοπρόβατα στην Περιφέρεια ΑΜΘ αρχικά και στην υπόλοιπη Ελλάδα ακολούθως, είχε πολλαπλές συνέπειες και όχι μόνο σε ότι αφορά το ζωικό κεφάλαιο. Ιδιαίτερα στην Ξάνθη που δέχτηκε το μεγαλύτερο πλήγμα στα κοπάδια της (αποδεκατίστηκε το 90% των αιγοπροβάτων), οι συνέπειες της ευλογίας εντοπίζονται και μέσα στην πόλη με την μετανάστευση των σκυλιών φύλαξης των μονάδων (τσομπανόσκυλα) μέσα στην πόλη προς αναζήτηση τροφής. Αίσθηση προκάλεσε το χθεσινό ρεπορτάζ της «Θ» αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα, για το οποίο οι περισσότεροι Ξανθιώτες δεν είχαν συνειδητοποιήσει την πηγή του προβλήματος, θεωρώντας απλά ότι πολλαπλασιάστηκαν τα αδέσποτα λόγω λάθους χειρισμών από πλευράς του Δήμου. Η νέα «σοδειά» αδέσποτων, λοιπόν, είναι πιο δύσκολα διαχειρίσιμη, καθόσον τα ζώα αυτά δεν είναι στειρωμένα και άρα συνεχίζουν να γεννάνε και τα περισσότερα από αυτά δεν τηρούν και τις προϋποθέσεις υγιεινής (εμβολιασμοί, φάρμακα κλπ). Και το κυριότερο, λόγω της ιδιότητάς τους ως φύλακες, θεωρούνται και πιο επικίνδυνα για επιθέσεις σε ανθρώπους από ότι τα υπόλοιπα αδέσποτα ζώα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, χωρίς πρόβλημα. Είναι αυτό που λέμε «τα είχαμε χύμα, μας ήρθαν και τσουβαλάτα»…
Με τις καλύτερες ευχές μας…
Θέλω να ευχηθώ ολόψυχα στους συμπολίτες μας μουσουλμάνους για την γιορτή του Σεκέρ Μπαϊράμ να είναι υγιείς, να απολαμβάνουν τα αγαθά της ζωής με πολλές χαρές, αγάπη και προκοπή στα σπιτικά τους. Στην Ελλάδα, την χώρα της δημοκρατίας και των θρησκευτικών ελευθεριών, οι γιορτές των μουσουλμάνων είναι το ίδιο σεβαστές όσο και της επίσημης θρησκείας της χώρας μας (Ορθοδοξίας). Οι Χριστιανοί, όχι μόνο σέβονται απόλυτα τη γιορτή, το τυπικό της και τα έθιμα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις τα συμμερίζονται (τα έθιμα) και τα… «απολαμβάνουν» και οι ίδιοι! Και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το Σεκέρ Μπαϊράμ, τα υπέροχα γλυκά που προσφέρονται από τους αδερφούς μας μουσουλμάνους, γίνονται ευπρόσδεκτα με πολύ χαρά… Στο δια ταύτα, εύχομαι και πάλι στους συμπολίτες μας μουσουλμάνους από καρδιάς τα καλύτερα. Πρωταρχικά την υγεία, την ειρήνη, την αγάπη και την προκοπή.
