Γράφει ο Παναγιώτης Δαβιτίδης
Η Ευρώπη φαίνεται ότι περνά την μεγαλύτερη κρίση μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Οι συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτής είναι απρόβλεπτες, τόσο στον κοινωνικό ιστό, όσο και στις οικονομίες των κρατών.
Κράτη που μέχρι πρόσφατα έδειχναν ισχυρά, έχουν παραλύσει. Συστήματα υγείας έχουν καταρρεύσει ενώ οι ανά τον κόσμο κυβερνήσεις δείχνουν ανήμπορες να αντιμετωπίσουν την κρίση.
Μπροστά στην απειλή η Ενωμένη Ευρώπη κατακερματίζεται και το κάθε κράτος οχυρώνεται για να προστατευτεί. Εύκολα κανείς καταλήγει στο συμπέρασμα αυτό μετά και το τελευταίο Eurogroup, όπου χώρες όπως η Γερμανία η Ολλανδία και η Αυστρία, γύρισαν την πλάτη στις χώρες του νότου που πλήττονται δριμύτερα. Η άρνηση της έκδοσης του ευρωομόλογου, καταδεικνύει την απροθυμία των ισχυρών της ένωσης για μια δίκαιη κατανομή του βάρους των οικονομικών συνεπειών της κρίσης. Από την άλλη πλευρά, η δημιουργία μετώπου 9 χωρών μεταξύ των οποίων Ελλάδα, Ισπανία Ιταλία που εκφράζουν κοινές ανησυχίες για το μέλλον της ένωσης και προτείνουν συλλογικές δράσεις με στόχο την αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης, στέλνει ελπιδοφόρα μηνύματα.
Η θεώρηση πως μετά την κρίση τα ισχυρά κράτη θα βρεθούν σε πλεονεκτική οικονομική θέση απέναντι στα πιο αδύναμα που εξάντλησε ο Κορωνοϊός, δε συνάδει με τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και το όραμα του κοινού Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Σε αυτό το πλαίσιο φαίνεται να πληθαίνουν οι φωνές όσων πιστεύουν σε μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη χωρίς ανισότητες και χώρες δύο ταχυτήτων. Η Ευρώπη για να σταθεί ξανά όρθια, θα πρέπει να αναπροσαρμόσει τον σχεδιασμό της. Να επιδιώξει τη δημιουργία μιας ένωσης όπου όλοι οι λαοί θα ευημερούν, στη θέση της “ένωσης” όπου η Γερμανία περνά τις κρίσεις “ασυμπτωματικά” ενώ τα πιο αδύναμα κράτη αργοπεθαίνουν.
Σε εθνικό επίπεδο, η χώρα μετά από μία δεκαετή μάχη με την οικονομική κρίση που την οδήγησε σε περιόδους βαθειάς ύφεσης, δείχνει σημάδια αναδιοργάνωσης. Ο κυβερνητικός σχεδιασμός όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτής της ασύμμετρης απειλής, στηρίζεται και ενισχύεται εύλογα από την συσπείρωση του πολιτικού συστήματος και από τους ίδιους τους πολίτες. Φαίνεται όμως ότι πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν γίνει στο κομμάτι της πρόληψης, ιδιαίτερα όσον αφορά το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχει επαρκής συνεννόηση μεταξύ των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δήμος και Περιφέρεια δείχνουν ανήμπορες να παρουσιάσουν ένα συνεκτικό πλάνο δράσης. Η περιφερειακή διοίκηση σε καθολική αδράνεια, αδυνατεί να ενεργοποιήσει τα όργανα της πολιτικής προστασίας για έναν από κοινού συντονισμό και σχεδιασμό. Φαίνεται για ακόμα μια φόρα, ότι ο κάθε φορέας κινείται αυτόνομα με γνώμονα τα μικροκομματικά συμφέροντα. Αποφάσεις Δημάρχων που δημιουργούν ερωτήματα, βάλλονται από τους αρμόδιους φορείς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι πολίτες παρακολουθούν αμήχανα δίχως να μπορούν να εμπνευστούν από τις κατά τόπους ηγεσίες.
Όταν όμως κερδηθεί η μάχη της πανδημίας, η επόμενη μέρα θα μας φέρει αντιμέτωπους με πρωτόγνωρα προβλήματα. Το ζήτημα επαναφοράς των ρυθμών ανάπτυξης, μοιραία μπορεί να μετατραπεί σε ζήτημα οικονομικής επιβίωσης για μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας. Για να αποφευχθεί αυτό, επιβάλλονται αλλαγές, τόσο σε επίπεδο πολιτικής κατεύθυνσης όσο και στην νοοτροπία όλων μας. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και πρωτοβουλίες προϋποθέτουν κοινωνικές συμφωνίες και συλλογικούς αγώνες. Δίπλα στο επιτελικό κράτος θα πρέπει να προβάλει το αποκεντρωμένο κράτος. Η ενίσχυση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης καθίσταται επιτακτική ανάγκη.
Ειδικότερα για το νομό και την πόλη μας δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ολιγωρίας. Δεν μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να διοικείται με τους κολλητούς του επιτελικού κράτους. Η επόμενη μέρα πρέπει να βρει την πολιτεία οργανωμένη με βασικό άξονα τη θεσμική λειτουργία. Μέσα από τις μεγάλες κρίσεις γεννιούνται νέα οράματα, ηγέτες και νέες κοινωνικές συμμαχίες.
Τώρα είναι η στιγμή να σχεδιάσουμε το αύριο που θέλουμε, χωρίς φόβο αλλά με ψυχραιμία και υπευθυνότητα. Με το βλέμμα στραμμένο στο αύριο, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το σήμερα.
Υ.Γ : Αυτό αφορά ένα πρώτο πλαίσιο σκέψεων, η εξειδίκευση προτάσεων για την επόμενη μέρα αποτελεί σημείο διαλόγου που πρέπει να ξεκινήσει μεταξύ των πολιτών άμεσα.
Δαβιτίδης Παναγιώτης
Πολιτικός Μηχανικός
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΚΙΝΑΛ
