«Ηχηρή» και η απουσία των «σίγουρων»…
Αθ. Σισαμπέρης: «Αν είναι να πάμε και εμείς για… καφέ και να λύσουμε τα προβλήματα»
Αποκαρδιωτική ήταν για άλλη μια φορά η εικόνα της σημερινής απεργιακής συγκέντρωσης στο Εργατικό Κέντρο Ξάνθης και της πορείας που ακολούθησε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, με τους απεργούς να αριθμούν περί τα 200 άτομα περίπου. «Ηχηρή» μάλιστα ήταν και η απουσία (με ελάχιστες εξαιρέσεις) των εκπροσώπων σωματείων της πόλης, παρά το γεγονός ότι κατά την συγκέντρωση για την πανξανθιώτικη κινητοποίηση -για την οποία αναμένεται η ημερομηνία διεξαγωγής της – συμφωνήθηκε να παραστούν, αλλά και συνταξιούχων, ανέργων και εργαζομένων.
Σε δηλώσεις του στην «Θ» για την απεργιακή κινητοποίηση της ΓΣΕΕ, αλλά και για την ισχνή συμμετοχή στον Νομό Ξάνθης, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης κ. Αθανάσιος Σισαμπέρης, κάνει λόγο για γνωστά προβλήματα που αγγίζουν κάθε πολίτη του νομού και της χώρας, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι «Εμείς, όσο μπορούμε και όσο αντέχουμε θα συνεχίσουμε, απλά πρέπει να καταλάβει και ο κόσμος ότι πρέπει να βγούμε στον δρόμο». Επίσης ο ίδιος σχολιάζει και την παρουσία των Ξανθιωτών στις…καφετέριες, αλλά όχι στον αγώνα των διεκδικήσεων, σημειώνοντας ότι «Αν θεωρούμε ότι με τον καφέ θα λυθούν τα προβλήματα, να το ξέρουμε και εμείς. Να πάμε να πιούμε και εμείς τον καφέ μας, για να λύσουμε τα προβλήματα».
«ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ – ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ… ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΛΥΣΟΥΜΕ»
Πιο αναλυτικά ο κ. Σισαμπέρης, επισήμανε στην «Θ» τα εξής:
«Και πάλι καλά ήμασταν. Ήμασταν γύρω στα 200 (και κάτι) άτομα. Δυστυχώς, βλέπουμε οτι ο κόσμος της εργασίας δεν θέλει να χάσει μεροκάματο, από ο,τι φαίνεται. Αλλά δεν είναι μόνον ο κόσμος της εργασίας. Η ακρίβεια μας αγγίζει όλους. Αγγίζει και τους συνταξιούχους και τους ανέργους και κανονικά σήμερα θα έπρεπε – με 100.000 κόσμο στην Ξάνθη – να έχει τουλάχιστον 2.000 άτομα. Διότι τα προβλήματα στον νομό μας, τα γνωρίζουμε πολύ καλά. Και προεκλογικά να πούμε ότι η κυβέρνηση είχε πει ότι θα ενισχύσει με γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό το Νοσοκομείο, αλλά ένα χρόνο μετά τις εκλογές δεν έχουμε δει τίποτα. Κάνουμε κάποιες κινήσεις μήπως και δούμε «άσπρη μέρα». Όσον αφορά στην ΔΕΥΑΞ βλέπουμε ότι προσπαθούν να ιδιωτικοποιήσουν το νερό. Αυτό συμβαίνει εδώ και ένα χρόνο, καθώς σε ένα συνέδριο της Αθήνας που παραβρέθηκαν συζητιόταν ήδη. Το σταμάτησε προεκλογικά η κυβέρνηση και τώρα βλέπουμε ότι επανήλθε το θέμα. Τα προβλήματα του νομού μας είναι πολλά, αλλά ο κόσμος δεν «κουνιέται». Θεωρώ λοιπόν ότι η ακρίβεια δεν μας αγγίζει, αφού δεν σηκώνεται από τους καναπέδες και δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους. Άρα, περνάνε καλά. Θα πω μόνο ότι τα τελευταία τρία χρόνια οι τιμές έχουν ξεφύγει σε ποσοστά. Οι αυξήσεις στα έλαια και λίπη άγγιξαν το 87,4%, στα λαχανικά το 35,2%, στα γαλακτοκομικά και τα αυγά το 33,8%, στα κρέατα το 31,2%, στο ψωμί και στα δημητριακά το 25,3%, σε ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα , μέχρι πριν δυο μήνες ήταν στο 39,1% και θεωρώ ότι μέχρι το Πάσχα τα καύσιμα θα πάνε πάνω από 2,10€ με αυτά που βλέπουμε. Επίσης τα ενοίκια έχουν φτάσει σε αυξήσεις το 8,3%, ενώ άλλα αγαθά που αφορούν σε επισκευή και συντήρηση κατοικίας είναι στο 7,9%. Οι αυξήσεις που έχει δώσει η κυβέρνηση και λένε ότι έφτασε τον κατώτατο μισθό στα 830 €, αφορούν σε 600.000 εργαζόμενους. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι δηλαδή, τι θα κάνουμε; Εμάς δεν μας αγγίζει η ακρίβεια; Όπως αγγίζει τον κατώτατο μισθό, αγγίζει και εμάς. Εμείς δεν είδαμε αυξήσεις στους μισθούς μας. Θεωρούμαστε «πλούσιοι εργαζόμενοι». Οπότε ας ελπίσουμε ότι ο κόσμος θα καταλάβει κάποια στιγμή ότι πρέπει να βγει στον δρόμο για να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα – τουλάχιστον – εμείς που ασχολούμαστε με τον συνδικαλισμό. Εγώ είμαι συνδικαλιστής από το 2013, είμαι πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου και πηγαίνω κανονικά στην εργασία μου, για να στηρίξω τους συναδέλφους. Εμείς, όσο μπορούμε και όσο αντέχουμε θα συνεχίσουμε, απλά πρέπει να καταλάβει και ο κόσμος ότι πρέπει να βγούμε στον δρόμο. Είδαμε σήμερα ότι στα μαγαζιά δεν ήταν κανείς για να ψωνίσει, αλλά οι καφετέριες ήταν γεμάτες. Όλοι έπιναν καφέ. Η κεντρική πλατεία ήταν γεμάτη και έπιναν καφέδες. Αν θεωρούμε ότι με τον καφέ θα λυθούν τα προβλήματα, να το ξέρουμε και εμείς. Να πάμε να πιούμε και εμείς τον καφέ μας, για να λύσουμε τα προβλήματα».
