Με αφορμή την χθεσινή διάλεξη του Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, στην Ξάνθη
Πόσο «συγγενείς» είμαστε με τους Τούρκους και πόσο μοιάζουμε ή διαφέρουμε; Ποια είναι τα προβλήματα και οι προοπτικές της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη; Μας συμφέρει να πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο;
Αυτά είναι τρία, από τα θέματα που εξετάζονται μέσα από 50 ερωτήσεις και απαντήσεις, στο βιβλίο του Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου και Βουλευτή Α΄ Αθηνών κου Άγγελου Συρίγου, το οποίο παρουσιάστηκε χθες το απόγευμα στην Ξάνθη.
Μια διάλεξη την οποία συνδιοργάνωσαν η Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Θράκης και το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στο Αμφιθέατρο του Κέντρου Πολιτισμού Δήμου Ξάνθης.
ΦΥΛΕΤΙΚΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ…
Για τις τρεις από τις 50 επίμαχες ερωτήσεις, απάντησε αποκλειστικά μέσα από την «Θ», ο συγγραφέας του βιβλίου, λίγες ώρες πριν την χθεσινή του διάλεξη.
Αναλυτικότερα, όσον αφορά στο ερώτημα του πόσο συγγενείς είμαστε με τους Τούρκους, ο κος Συρίγος, επισήμανε τα εξής:
«Τα τουρκικά φύλα ήρθαν από μια περιοχή που είναι μεταξύ Κιργιστάν και Κίνας. Αν δείτε τους κατοίκους της περιοχής, θα καταλάβετε (Κιργιστάν – Κίνα) ότι δεν έχουν καμία σχέση, φυλετικά, με τους σημερινούς Τούρκους. Οι σημερινοί Τούρκοι βασίζονται στο ανθρωπολογικό υπόβαθρο που υπήρχε στην Μικρά Ασία. Δηλαδή η συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι εξισλαμισμένοι, Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι κλπ. Ειδικά δε στα παράλια της Μικράς Ασίας, στα Δυτικά, τα τεστ dna προκαλούν σοκ. Γιατί βγαίνουν ότι έχουν ελληνικό αίμα. Δηλαδή φυλετικά με τους Τούρκους είμαστε εξαιρετικά συγγενείς. Αλλά αυτό δεν αλλάζει την αντίληψη. Το θέμα δεν είναι τι dna έχεις, αλλά τι αντίληψη έχεις για αυτό που είσαι. Και εδώ μπαίνει το θέμα ότι οι Τούρκοι θεωρούν ότι είναι Τούρκοι και εμείς θεωρούμε ότι είμαστε Έλληνες. Και είναι αυτό που μας διαφοροποιεί. Δεν είναι θέμα dna».
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Σε ο,τι αφορά στην ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, στα προβλήματα και στις προοπτικές της, ο ίδιος υπογράμμισε ότι:
«Αναφέρομαι εκτενώς στο βιβλίο. Είναι πάρα πολύ μικρός ο αριθμός τους (σ.σ. των ανθρώπων της ελληνικής μειονότητας που κατοικούν στην Πόλη). Είναι 0,00 και κάτι, του πληθυσμού της Τουρκίας. Το πρόβλημα πλέον είναι η διατήρηση ορισμένων δομών, για να δεχθούν τους Έλληνες που κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσουν (δηλαδή Νοσοκομεία, Αθλητικά Κέντρα κλπ). Γιατί θεωρώ ότι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, δεν είναι ο κανόνας. Δεν γίνεται οι Έλληνες να λείπουν από το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό είναι μια παρένθεση. Οπότε, το ζήτημα είναι να κρατήσουμε ζωντανές και αλώβητες αυτές τις δομές, για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν από τους Έλληνες, όταν ξαναρχίσουν να γυρνούν για λόγους εμπορικούς κλπ».
ΤΑΣΣΟΜΑΙ ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΑΛΛΑ…
Τέλος, στο ερώτημα για το αν μας συμφέρει να πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο για την υφαλοκρηπίδα, ο κος Συρίγος, απαντά ότι:
«Προσωπικώς τάσσομαι αναφανδόν υπέρ του Διεθνούς Δικαστηρίου. Δεν το συζητάω. Θεωρώ ότι είναι χίλιες φορές καλύτερη μια λύση βασισμένη στους Κανόνες Δικαίου, οι οποίοι Κανόνες Δικαίου, σε γενικές γραμμές, κινούνται στην δική μας λογική και σε αυτά που λέμε εμείς χρόνια. Δηλαδή δίνουν υφαλοκρηπίδα και σε νησιά, ΑΟΖ και σε νησιά κλπ. Το ερώτημα είναι ποια είναι η έκταση. Αλλά δίνουν κατά αρχήν, ενώ οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καθόλου. Οπότε προτιμώ μια τέτοια λύση. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι οι Τούρκοι δεν νομίζω ότι θα δεχθούν ποτέ να πάνε στο Διεθνές Δικαστήριο μόνον για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας».
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
