Για την «συγκατοίκηση» με το 3ο Γυμνάσιο και όχι μόνον…
Σε Διευθύντρια Β/θμιας και Δήμαρχο Ξάνθης τα μέλη του Δεκαπενταμελούς
Αίσιο τέλος είχε η χθεσινή κινητοποίηση μαθητών του 3ου Γενικού Λυκείου Ξάνθης. Με αιχμή την συστέγαση με το 3ο Γυμνάσιο Ξάνθης στις εγκαταστάσεις του σχολείου, έθεσαν διάφορα ζητήματα, ενώ αν και στην αρχή επιχειρήθηκε να γίνει κατάληψη, πολλοί μαθητές μπήκαν μέσα στις αίθουσες.
Παράλληλα το δεκαπενταμελές συμβούλιο του σχολείου, συνάντησε την Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης και – διαδοχικά – τον Δήμαρχο Ξάνθης. Τα διαμειβόμενα αυτών των συναντήσεων, μετέφεραν αντίστοιχα μέσω της «Θ» η κα Μάλαμα Σιδηροπούλου και ο κος Στράτος Κοντός, αντίστοιχα.
Η ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ ΜΕ ΤΟ 3Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, ΣΤΟ «ΤΡΑΠΕΖΙ» ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ Δ/ΝΤΡΙΑ Β/ΘΜΙΑΣ
Αναλυτικότερα, σε ο,τι αφορά στην χθεσινή κινητοποίηση και στα διαμειβόμενα της συνάντησης με το δεκαπενταμελές μαθητικό συμβούλιο του 3ου Γενικού Λυκείου Ξάνθης, η κα Σιδηροπούλου επισήμανε τα εξής:
«Έγινε μια προσπάθεια για κατάληψη και κάποιοι μαθητές έμειναν έξω και βεβαίως πήραν απουσίες.
Τα παιδιά έχουν κάποια αιτήματα. Το δεκαπενταμελές ήρθε και εδώ και μίλησα και εγώ μαζί τους (και μετά θα πήγαιναν) στον Δήμαρχο. Το βασικό ζήτημα είναι ότι μοιράζονται το σχολείο με ένα άλλο σχολείο και τους προβληματίζουν η διαφορά ηλικίας, η στενότητα του χώρου και ο,τι έχει σχέση με την συγκατοίκηση. Ζητούν το πρωί – απόγευμα, αλλά επειδή το ζητούν τα παιδιά, δεν σημαίνει οτι θα γίνει. Τους εξηγήσαμε πολύ καλά πράγματα τα οποία δεν ήξεραν, για την αναγκαιότητα, για το πώς φτάσαμε εδώ και επίσης τους εξηγήσαμε ότι δεν είναι το μοναδικό σχολείο που συστεγάζεται. Έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα και μάλιστα και παραδείγματα σχολείων όπου συστεγάζονται περισσότερα από δύο σχολεία (π.χ. το ΕΠΑΛ Γλαύκης με το Γυμνάσιο της Γλαύκης και το Λύκειο της Γλαύκης και τα Εσπερινά). Σίγουρα έχασαν την «βολή» τους γιατί είχαν απλωθεί σε ένα μεγάλο σχολείο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι εγκαταστάσεις του σχολείου δεν αρκούν και για δύο σχολεία. Άλλωστε η δυναμική του σχολείου (η χωρητικότητά του) ήταν για τον αριθμό των παιδιών που υπάρχει τώρα. Κάποτε το 3ο Λύκειο ήταν πολύ μεγαλύτερο σχολείο και μπορεί να ξαναγίνει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χωρούν τα παιδιά. Τους ζητήσαμε λοιπόν να δείξουν κατανόηση και ενσυναίσθηση, γιατί στην θέση των παιδιών του 3ου Γυμνασίου, θα μπορούσαν να είναι τα παιδιά του Λυκείου, καθώς όλο αυτό έγινε βεβιασμένα και έπρεπε να λειτουργήσει, ενώ όταν έθεσαν το πρωί – απόγευμα, η δική μου ερώτηση ήταν «εσάς θα σας άρεσε αν έρχονταν κάποιος και σας έλεγε τέλη Αυγούστου ότι θα πηγαίνατε απόγευμα στο σχολείο;»
ΟΙ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ… ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Συνεχίζοντας, η κα Σιδηροπούλου, αναφέρθηκε στην πολύ καλή «αύρα» που υπήρξε στη συνάντηση, στα δίκαια αιτήματα των μαθητών, αλλά και στις… υπερβολές αναφορικά με το αίτημα για πρωί – απόγευμα:
«Επίσης έκαναν λόγο για προβλήματα που δημιουργούνται επειδή είναι μικρός ο χώρος της αυλής και είπαμε μήπως μπορέσουν να κάνουν διαφορετικά διαλείμματα, αλλά αυτό είναι κάτι που θα το δουν οι δυο Διευθυντές σε συνεργασία με το Δεκαπενταμελές. Γενικά τα παιδιά είχαν μια πάρα πολύ καλή εικόνα και εκπροσώπηση. Ήταν άριστο το Δεκαπενταμελές τους. Οι ερωτήσεις τους ήταν πολύ λογικές, ενώ όσον αφορά στο αν ήταν κάτι «υποκινούμενο», δεν θέλω να πιστεύω τέτοια πράγματα. Όντως ξεβολεύτηκαν, αλλά τους εξηγήσαμε ότι δεν υπήρχε άλλη λύση, ούτε άλλο σχολείο. Για αυτό και το άλλο Γυμνάσιο (2ο) πήγε σε ιδιωτικό χώρο. Τα πράγματα δεν είναι τραγικά. Νομίζω ότι τα παιδιά το έκαναν πιο πολύ για να πουν ότι έκαναν κάτι. Θεωρώ ότι δεν θα συνεχιστεί κάτι τέτοιο. Ήταν όλα παιδιά Γ’ Λυκείου και κατάλαβαν ότι δεν είναι και προς όφελός τους το να χάνουν μαθήματα, διότι όλα αυτά αφαιρούνται από γιορτές, εκδρομές αλλά και από απουσίες που τις χρειάζονται για το τέλος.
Επίσης, τα παιδιά μίλησαν και για την ασφάλεια. Εδώ πραγματικά έχουν δίκιο, για αυτό θα πρέπει να αναθεωρηθεί το σχέδιο εκκένωσης σε περίπτωση σεισμού κλπ για το 3ο Γυμνάσιο, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να επικαιροποιηθεί και το σχέδιο του 3ου Λυκείου, διότι τώρα έχουμε δυο σχολεία μαζί. Θα πρέπει να υπάρξει ένας συγχρονισμός και μια συνεργασία. Το άλλο, πολύ δίκαιο αίτημά τους, είναι να διευθετηθεί λίγο η κίνηση του δρόμου, στο σημείο όπου ανεβαίνουν στο σχολείο, διότι όταν άλλοι ανεβαίνουν και άλλοι κατεβαίνουν – και ειδικά σε περίπτωση βροχής – επικρατεί ένας συνωστισμός, με αποτέλεσμα να αργούν τα παιδιά, να παίρνουν απουσίες κλπ. Όλα αυτά όμως είναι πράγματα που μπορούν να διευθετηθούν.
Το σχολείο πάντως δεν είναι υπεράριθμο. Το ότι απλώθηκαν και το ότι ο κάθε εκπαιδευτικός είχε την δική του αίθουσα, έγινε επειδή δεν υπήρχε αναγκαιότητα για κάτι διαφορετικό. Τώρα που προέκυψε, άλλαξε αυτό.
Τέλος, τίποτα δεν θα επηρεάσει τις εξετάσεις τους (σ.σ. των παιδιών του Λυκείου) διότι επαναλαμβάνω το παράδειγμα σχολείων που συστεγάζονται επί χρόνια, όπως το 5ο Γυμνάσιο -4ο Λύκειο, για να μην αναφερθούμε σε σχολεία της Αθήνας. Δεν βρήκαν όλοι αυτοί μια λύση; Μια τέτοια λύση θα βρούμε και εμείς, αρκεί να υπάρχει καλή διάθεση και ενσυναίσθηση.
Τα παιδιά έφυγαν χαρούμενα, διότι μπόρεσαν και συζήτησαν τα προβλήματά τους και όπου μπορεί θα δοθεί λύση (σε αυτά που προανέφερα) αλλά από εκεί και πέρα, αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει».
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥΣ
Από την πλευρά του, για την συνάντησή του με τους μαθητές του 3ου ΓΕΛ, ο κος Κοντός, σημείωσε τα εξής:
«Το κύριο αίτημά τους, ήταν να είναι πρωί – απόγευμα. Νομίζω όμως ότι για αυτό πήρε ξεκάθαρη θέση και η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης και η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Δεν ήταν αυτός ο στόχος (σ.σ. τα απογευματινά). Τους εξήγησα επίσης ότι θα ήταν καλό να βάλουμε και τον εαυτό μας στην θέση του άλλου. Θα μπορούσαν δηλαδή τα ίδια να πήγαιναν σχολείο μόνο τα απογεύματα ή να ξεκινούσαν ξαφνικά τα απογευματινά μαθήματα;
Από εκεί και πέρα, ζήτησαν – κάτι που δεν είναι της δικής μου αρμοδιότητας – να έχουν κάποια διαφορά στα διαλείμματα των δυο σχολείων μεταξύ τους. Όσον αφορά στα θέματα του Δήμου, συζητήσαμε λίγο για το κομμάτι της πρόσβασης στο σχολείο. Αναγνώρισαν και τα παιδιά ότι όλο αυτό που έγινε από την πλευρά του κτιρίου της ΔΕΥΑΞ έχει βοηθήσει και έχει καθαρίσει το όλο μέρος, αλλά δεσμευτήκαμε και εμείς από την πλευρά μας ότι θα δούμε και τις υπόλοιπες δυο προσβάσεις (μια που ανεβαίνει από το ΚΙΧΝΕ και μια ακόμη μέσα από το περιαστικό άλσος) έτσι ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε όσο πιο ασφαλείς διελεύσεις γίνεται για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς. Θεωρώ ότι έφυγαν ικανοποιημένα και πριν φύγουν τους εξήγησα από την δική μου την πλευρά ότι είναι καλό όταν έχουν θέματα να τα επικοινωνούν σε εμάς γιατί αυτοί είναι οι κύριοι χρήστες του χώρου και έχουν την καλύτερη άποψη για το πώς λειτουργεί η μονάδα, ενώ τους έδωσα και όλα τα στοιχεία επικοινωνίας τόσο τα δικά μου, όσο και του γραφείου μου. Έγινε πάντως μια ωραία και εποικοδομητική συζήτηση και πολύ πολιτισμένη. Θεωρώ ότι μέσα από αυτή την συζήτηση καλύφθηκαν και τα όποια κενά είχαν για το πώς λειτουργεί όλο αυτό».
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
