Με παραληρήματα και φαντασιοπληξίες δουλειά δε γίνεται.
Ο κος Κοντός προφανώς έχει αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και προσπαθεί με επίθεση να αμυνθεί. Θα τον αφήσουμε στην προσπάθεια που κάνει. Τη σεβόμαστε, ανεξάρτητα με τον τρόπο που αυτή εκφράζεται.
Κατανοητή και η ταραχή του. Μπορεί να δικαιολογήσει ακόμα και τη χειριστική του διάθεση (έτσι έμαθε, έτσι κάνει) με την οποία μας προτρέπει να… βγούμε στον δρόμο. Καταλαβαίνουμε ότι η αλήθεια πονάει, αλλά η συγκεκριμένη «προτροπή» είναι τόσο ανεδαφική όσο και οι χειρισμοί του στο έργο ανάπλασης της Λεωφόρου Στρατού (και όχι μόνο).
Εδώ ταιριάζει και μια παροιμία που καλό είναι να την έχει υπόψιν του (για το μέλλον): έλα παππούλη να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου…
Προς το παρόν, γελάει και το παρδαλό…
Εμείς, παρόλα αυτά στεκόμαστε με συμπάθεια και περιμένουμε. Πρώτον να συμμαζευτεί και να μαζέψει το μπάχαλο που δημιούργησε με τις πελατειακές του σχέσεις, τις ψευδο-χρησικτησίες, τις… αλλεπάλληλες αλλαγές στην προθεσμία ολοκλήρωσης και τα λοιπά, για να προχωρήσει το έργο και δεύτερον να αντιληφθεί (με το πάσο του, δεν είναι βία…) ότι είναι πολιτικό κομμάτι της… 35ετίας, που αντιμάχεται – λέμε, τώρα…
Σχετικά με την επιχείρηση υποτίμησης και μηδενισμού του σχεδιασμού της δικής μας διοίκησης, δε μας κάνει εντύπωση. Είπαμε, έτσι έμαθε, έτσι κάνει. Όταν θα καταλάβει, ίσως μπορεί να φέρει και το αξίωμα που σήμερα κατέχει.
Μέχρι τότε, απλώς, «κοντός»….
