Αγνοούνται τα ισοδύναμα… «Πεθαίνει» η βιοτεχνία στην Ξάνθη
Σπ. Κάλφας: «Θεωρητικά όλοι μας βοήθησαν, αλλά στην πράξη κανείς»
Χωρίς καμία στήριξη, με πολύ προσωπική και οικογενειακή εργασία, αλλά και πολλή υπομονή, παλεύουν να διατηρηθούν εν ζωή οι εναπομείνασες Βιοτεχνίες στην Ξάνθη, την ίδια ώρα που αφενός μεγαλώνει ο εσωτερικός ανταγωνισμός, ενώ τα εισαγόμενα εμπορεύματα, παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά.
Ένα από τα βασικά βοηθήματα, που επέτρεπε σ’ αυτές τις μικρομεσαίες-ιδιαίτερα- μεταποιητικές επιχειρήσεις της Θράκης να συνεχίζουν να υπάρχουν και να προσφέρουν στην εθνική οικονομία και στην τοπική ανάπτυξη, ήταν η επιδότηση κόστους εργασίας (12%) που όμως εδώ και αρκετά χρόνια έπαψε να υπάρχει, όπως εξηγεί μιλώντας στην «Θ» ο βιοτέχνης θερμαστρών και Επιμελητηριακό στέλεχος, που δραστηριοποιείται στην ΒΙΟΠΕΞ κ. Σπύρος Κάλφας.
ΑΔΙΚΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΕΣ ΜΕ ΤΟ 12%
Αναλυτικότερα, ο κ. Κάλφας, επισήμανε στην «Θ» ότι «το πρόβλημα είναι στην Βιοτεχνία. Οι Βιομηχανίες που έχουμε, έχουν μια ανοδική πορεία από ο,τι βλέπουμε, αλλά η Βιοτεχνία αργοπεθαίνει εδώ και μια εικοσαετία. Είχαμε τρέξει τότε το ζήτημα με το 12% με τους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ και μετέπειτα της ΝΔ. Ο τότε Υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ μας είχε απεντάξει από το σύστημα, όπως μας είχε πει. Μας είπε «μην μιλάτε πολύ γιατί θα ζητήσουμε και αυτά που πήρατε πίσω» επειδή η ΕΕ δεν συμφωνούσε και ήταν νόμος δικός μας. Όσοι κάνανε αιτήσεις μέχρι το 2005, πληρώθηκαν το πρώτο εξάμηνο, αλλά από εκεί και έπειτα, θα έπρεπε να τα αναζητήσουν όσοι έκαναν αγωγές. Όσοι έκαναν αγωγές πληρώθηκαν (σ.σ. οι μεγάλες βιομηχανίες που είχαν την οικονομική δυνατότητα). Ο νόμος αυτός όμως τώρα δεν υπάρχει. Έχει καταργηθεί. Ισοδύναμα και στήριξη όμως, μετά από αυτό, μηδέν. Δεν έχουμε τίποτε σαν Βιοτεχνίες. Ούτε κάποια στήριξη, ούτε κάποια μείωση του ΦΠΑ, ούτε τίποτα. Οι Βιοτεχνίες όμως τότε με το 12% αδικήθηκαν. Διότι ήθελαν να πάρουν, για παράδειγμα, τρία άτομα και έπαιρναν επτά, για τα οποία δεν πληρώθηκαν. Αυτά φορολογήθηκαν, πληρώθηκαν, πλην όμως το 12% δεν μπήκε στις «τσέπες» τους».
ΜΕΓΑΛΟΣ Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ-ΑΒΕΒΑΙΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αναφορικά με το «στίγμα» της Βιοτεχνίας στην Ξάνθη σήμερα, ο ίδιος τόνισε ότι «το μέλλον είναι αβέβαιο. Ο ανταγωνισμός από τα μεγάλα κέντρα είναι μεγάλος. Είχαμε κάποιες φοροαπαλλαγές, φοροελαφρύνσεις, δάνεια κλπ σαν παραμεθόριος, που επίσης καταργήθηκαν, οπότε πως μπορεί ο κάθε «Κάλφας» να ανταποκριθεί απέναντι σε κάποιον που είναι στην Θεσσαλονίκη, όπου οι πρώτες ύλες είναι όλες εκεί; Οι μεταφορές επίσης δεν μας βοηθούν. Για παράδειγμα, εγώ δεν μπορώ να στείλω πράγματα στον Ίασμο και στο Εράσμιο ή στην Κομοτηνή, ενώ η Θεσσαλονίκη μπορεί να στείλει εμπορεύματα. Για πελάτες που έχω στην Αλεξανδρούπολη και στην Σαμοθράκη, θα πρέπει να αναγκαστώ να τα πάω εγώ με δικό μου μεταφορικό στην Αλεξανδρούπολη και από εκεί, για Σαμοθράκη, να τα μεταφορτώσω. Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη όμως τα στέλνουν απευθείας στην Σαμοθράκη. Δεν τα επωμίζεται αυτά ο κάθε βιοτέχνης. Οπότε είμαστε «μείον» σε όλα. Έχουμε και τα εισαγόμενα από Βουλγαρία και Τουρκία (τουλάχιστον στο είδος μας) που νόμιμα ή παράνομα διοχετεύτηκαν στην αγορά. Έχουμε κάνει πάρα πολλούς αγώνες με την δίοδο της Βουλγαρίας που περνούσαν με μια απόδειξη ένα ολόκληρο φορτηγό (με ξύλα, σόμπες, κεραμίδια και ο,τι άλλο θέλετε) αλλά και πάλι δεν εισακουστήκαμε. Και μείναμε στο πουθενά».
ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ – ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΚΑΝΕΙΣ
Κλείνοντας, ο κ. Κάλφας σημείωσε ότι «δεν μπορεί να ανοίξει καμία καινούρια Βιοτεχνία. Και οι παλιές που συντηρούνται, συντηρούνται από εμάς, με προσωπική εργασία, με οικογενειακή εργασία και με πάρα πολλή υπομονή. Κάθε μέρα κλείνει και ένας, γιατί δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Και από στήριξη μηδέν. Παλεύουμε μόνοι μας. Και από τους εκάστοτε Υπουργούς που έρχονταν εδώ και έγραφαν οι γραμματείς τους τα προβλήματα, δεν έγινε τίποτα απολύτως. Θεωρητικά και στα συμβούλια και στις επισκέψεις όλοι βοήθησαν, αλλά στην πράξη κανείς. Στο επιμελητήριο είχαμε δεχθεί δεκάδες υπουργούς (τους εκάστοτε) και όλοι σημείωναν στο laptop να τα τακτοποιήσουν και να τα ρυθμίσουν τα προβλήματά μας. Και μόλις γύρισαν στην Αθήνα, τα.. πέταξαν όλα στο «καλάθι».
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
