ΣΕΚΑΠ… να τα εκατοστίσεις!
Ήμουν ένας από εκείνους που δώσαμε αγώνα στις αρχές του δεκαετίας του ‘90 για να μην κλείσουν τα συνεταιριστικά εργοστάσια, αλλά και στη συνέχεια για να διατηρηθεί ο συνεταιριστικός χαρακτήρας της ΣΕΚΑΠ και μέχρι ενός σημείου δεν το μετάνιωσα. Από τη στιγμή όμως που το πράγμα είχε εκφυλιστεί και η ΣΕΚΑΠ διέγραφε με μαθηματική ακρίβεια μία τροχιά «λουκέτου», το άμεσα ζητούμενο ήταν να βρεθεί ένας ιδιώτης επενδυτής για να σώσει το εργοστάσιο… Μάλιστα τότε είχα διαφωνήσει κάθετα και με τη στάση των δύο σωματείων εργαζομένων της βιομηχανίας, μέχρι τη στιγμή που ήρθε ο Ιβάν Σαββίδης (μετά από την μεσολάβηση του Αλέκου Κοντού) και έσωσε προς στιγμή το εργοστάσιο. Η «τύχη αγαθή» όμως κορυφώθηκε το 2018, από τη στιγμή δηλαδή που η ιαπωνική JTI ανέλαβε τα ηνία του εργοστασίου και το έφτασε εδώ που το έφτασε, κάνοντάς το μία από τις πιο δυναμικές και εύρωστες βιομηχανίες της χώρας μας! Η χθεσινή εκδήλωση για τα 50 χρόνια πορείας και ιστορίας της ΣΕΚΑΠ ήταν εξαιρετικά σημαντική και αναλυτικά ενημερωτική για το πολυπληθές κοινό των προσκεκλημένων, οι οποίοι στο σύνολό τους έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις και τη σιγουριά ότι η ΣΕΚΑΠ είναι «καταδικασμένη» να ανέβει ακόμη πιο ψηλά και μάλιστα σε ένα περιβάλλον το οποίο κάθε άλλο παρά φιλικό είναι για τα προϊόντα που παράγει… Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές.
Αποδεδειγμένα φθίνουσα η πορεία του…
Αν και διαφωνώ σε πολλά σημεία της διοργάνωσης, εντούτοις θα ήμουν ο τελευταίος που θα έλεγα ότι δεν στηρίζω το Ξανθιώτικο καρναβάλι και λόγω «προϋπηρεσίας»… Παρατηρώντας όμως το φετινό πρόγραμμα, δεν βλέπω εκείνο το στοιχείο που θα έκανε τη διαφορά και θα ανανέωνε τον θεσμό που είναι και το ζητούμενο τα τελευταία χρόνια… Το σημερινό ρεπορτάζ της «Θ» αναφορικά με τις κρατήσεις ξενοδοχείων, είναι συγχρόνως και ένα ηχηρό «καμπανάκι» για την πτωτική πορεία και τη σημαντική φθορά του θεσμού… Από το σημείο να μην βρίσκει κανείς ούτε δωμάτιο, όχι μόνο στην Ξάνθη, στην Χρυσούπολη, στην Καβάλα και στην Κομοτηνή, αλλά μέχρι και την… Αλεξανδρούπολη τα παρελθόντα έτη, φτάσαμε στο σημείο να μην έχουν πληρότητα ούτε τα ξενοδοχεία της Ξάνθης! Αυτό από μόνο του δηλώνει ότι ο θεσμός φθίνει, ότι οι επισκέπτες μειώνονται και προτιμούν άλλους προορισμούς και καρναβάλια που ξεκίνησαν τα τελευταία χρόνια. Και εκεί που λέγαμε ότι θα γίνει το πρώτο καρναβάλι της Ελλάδας, μεγαλύτερο ακόμα και από της Πάτρας και πόσο μάλλον ότι θα του δώσουμε και Βαλκανικές διαστάσεις, φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε για μια διοργάνωση που δεν μπορεί να γεμίσει ούτε τα ξενοδοχεία της Ξάνθης, που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού!
Πολλά λεφτά… χωρίς ανταπόδοση…
Σε ότι αφορά τα χρήματα που δαπανούνται, είναι αντιστρόφως ανάλογα με τα οικονομικά αποτελέσματα που υποτίθεται ανταποδίδουν τη δαπάνη του Δήμου στους επαγγελματίες της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Όταν, για παράδειγμα, για τις δέκα συναυλίες της πλατείας πληρώνει ο Δήμος περισσότερο από.. 300.000 ευρώ, κατά πόσο μπορεί αυτό να λειτουργήσει ανταποδοτικά (πλην εξαιρέσεων); Πληροφοριακά αναφέρω ότι η Φουρέιρα στοιχίζει 65.000, η Μαρίνα Σάττι 27.000, η Λιόλιου 26.500, οι Fuerte 18.500, οι Pagan (επιμένει ο Δήμος σ’ αυτούς) 10.300, ο Βλάχος 12.000, η Χρυσηίδα 11.000 κλπ και σε αυτά τα ποσά προσθέστε το ΦΠΑ, οπότε καταλαβαίνετε το χρήμα που θα δοθεί και φέτος σε (εισαγόμενους) καλλιτέχνες. Ακόμη και υπό αυτή την έννοια συμφωνώ, να έχουμε δηλαδή συναυλίες στην κεντρική πλατεία, όμως τα λεφτά είναι πράγματι πολλά. Και από τη στιγμή που με αυτές τις επιλογές δεν καταφέρνουμε να φέρουμε περισσότερο κόσμο, αλλά αντιστρόφως μειώνονται οι επισκέπτες, τότε κάτι θα πρέπει (θα έπρεπε ήδη) να αλλάξει… Και δυστυχώς τα 35 τελευταία χρόνια δεν βλέπω να έχει αλλάξει τίποτα στο θεσμό και το μέλλον του περίφημου άλλοτε καρναβαλιού της Ξάνθης κρίνεται πλέον αβέβαιο…
Η πολιτεία πληρώνει, αλλά…
Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο που εξάγεται από το σημερινό ρεπορτάζ της «Θ», αναφορικά με τη μεταφορά των μαθητών με λεωφορεία του ΚΤΕΛ, με ταξί κλπ, είναι γεγονός ότι η πολιτεία πληρώνει πολλά εκατομμύρια για αυτή την υπηρεσία, αλλά δεν το προβάλλει αρκούντος για να γνωρίζει ο κόσμος… Όταν μόνο για την Ξάνθη και για τις δύο προσεχείς περιόδους θα πληρωθούν πάνω από 3.000.000 ευρώ, φανταστείτε πόσα εκατομμύρια δαπανώνται για τον σκοπό αυτό σε όλη την επικράτεια… Και πόσο μάλλον όταν αντίστοιχα χρήματα δίνονται ακόμη και για την μεταφορά του ενός και μοναδικού μαθητή που βρίσκεται στην εσχατιά της θαλάσσιας ή ηπειρωτικής χώρας, με χερσαία και πλωτά μέσα! Στο δια ταύτα όμως, μιλάμε για πολλά λεφτά που όχι μόνο διευκολύνουν τις μετακινήσεις των μαθητών και τους εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη μόρφωσή τους, αλλά κινούν εκατοντάδες επαγγέλματα και επαγγελματίες και όπως χαρακτηριστικά λέει ο πρόεδρος του ΚΤΕΛ σήμερα στη «Θ», αν δεν ήταν αυτά τα δρομολόγια που πληρώνονται με κανονικό εισιτήριο στις μεταφορές των μαθητών στα ΚΤΕΛ, θα υπήρχε πρόβλημα επιβίωσης των συντεχνιών αυτών με ότι αυτό συνεπάγεται για την ανεργία, για το τζιράσμα της αγοράς, αλλά και για την εξυπηρέτηση των υπολοίπων πολιτών-επιβατών, οι οποίοι καρπώνονται και τα πολλαπλά δρομολόγια που μπαίνουν για την εξυπηρέτηση των μαθητών. Αυτά έτσι απλά για να τα έχουμε υπόψη…
