Ας την «απαλλάξουμε» λοιπόν…
Δεν ξέρω αν τα έχει ή… δεν τα έχει καλά με τα «Ευαγγέλια και τους Σταυρούς», ως πρόσωπο και δικαίωμά της… Ως Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης όμως είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ τηρώντας το πρωτόκολλο να παραβρίσκεται στις επίσημες τελετές, όπου παραβρίσκονται και οι υπόλοιποι αιρετοί και μη εκπρόσωποι της πολιτείας και των αρχών… Ο λόγος -όπως καταλάβατε- για την κα Μπρίκα, η οποία προφανώς μετράει μέρες μέχρι να παραδώσει τη θέση της στην κα Παυλακάκη, αλλά ωστόσο έχει άλλους έξι μήνες και οφείλει να συνεχίζει να συμπεριφέρεται και ως Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης! Και τα αναφέρω όλα αυτά με αφορμή την «εκκωφαντική» απουσία της από τον Αγιασμό των υδάτων στο Πόρτο Λάγος, ενώ λίγο πριν ήταν παρούσα στον Αγιασμό του Κόσυνθου. Δεν θα αναφερθώ (και πάλι) στην στυλιστική της επιλογή ως του ανώτατου νομαρχιακού «άρχοντα» της Ξάνθης, αν και σε αυτή την περίπτωση, το θέμα δεν αφορά μόνο την ίδια ως πρόσωπο… Οπότε ας φτάσουμε κουτσά-στραβά μέχρι τον Ιούνιο και ας την «απαλλάξουμε» από τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη θέση της και το πρωτόκολλο. Σημειωτέον ότι το βροντερό παρόν έδωσαν (και) στη συγκεκριμένη τελετή και οι δύο πολιτευτές της Ν.Δ., ο Περιφερειακός Σύμβουλος και πρώην Αντιπεριφερειαρχής Ξάνθης Κώστας Κουρτίδης και ο Στρατηγός Γιώργος Κέλλης.
Καληνύχτα… ΣΥΡΙΖΑ!
«Σκόνη και θρύψαλα» θυμίζει πλέον το άλλο το κραταιό κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, μετά και από τη διαγραφή του Νίκου Φαραντούρη, ο οποίος «λοξοκοιτάει» προς Καρυστιανού μεριά! Η οποία Καρυστιανού, άσχετα με τις διαψεύσεις που κατά διαστήματα κάνει περί δημιουργίας νέου κόμματος, προσδοκά στην «έτοιμη πίτα» της Κωνσταντοπούλου, σηκώνοντας την ίδια «μπαντιέρα»! Μου άρεσε όμως η απάντηση Φαραντούρη στους επικριτές του από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντάς τους ότι… οι μισοί από αυτούς που του κουνούν το δάχτυλο έχουν ήδη αποφασίσει να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια μόλις ο Αλέξης ανακοινώσει το νέο δικό του κόμμα! Και να πω και τη δική μου «αμαρτία», ότι… πόσο πολύ χαίρομαι που δικαιώνομαι για ακόμη μια φορά για την διαχρονική στάση που κράτησα δημόσια (και όχι μουλωχτά) απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή που ανδρώθηκε και μεγαλούργησε και κυβέρνησε τη χώρα μέχρι τη στιγμή που κατάντησε… Κασσελάκης και Φάμελος! Καληνύχτα ΣΥΡΙΖΑ και θα σε θυμόμαστε ως μια πικρή ανάμνηση στο μέλλον!
Διάλογος… εδώ και τώρα!
Οι αγροτοκτηνοτρόφοι φαίνονται αποφασισμένοι να πάνε μέχρι το «τέλος», μέχρι δηλαδή να πάρουν αυτά που θεωρούν δικαιωματικά ότι πρέπει να τους δοθούν, αν και υπάρχουν κάποιοι που επιμένουν να μην καθίσουν ποτέ στο ίδιο τραπέζι με τα κυβερνητικά στελέχη και με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ώστε να βρεθούν πιο σύντομες και πιο ουσιαστικές λύσεις. Το κακό είναι ότι σε αυτήν την περίπτωση βρίσκουν την ευκαιρία οι γνωστοί πολιτικάντηδες της αντιπολίτευσης, να παίξουν τα παιχνιδάκια τους στην καμπούρα των κινητοποιηθέντων αγροτών, δυναμιτίζοντας με τις δηλώσεις τους το περιβάλλον, κάνοντάς το ακόμη πιο τοξικό, γιατί τους συμφέρει αυτή η κατάσταση, να διατηρηθεί δηλαδή το έκρυθμο κλίμα μεταξύ κυβέρνησης και αγροτών, για τους ευνόητους λόγους. Όταν όμως υπάρχει μια μόνιμη άρνηση στο διάλογο, τότε το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ. Σίγουρα τα προχθεσινά μέτρα (παρέμβαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου), οξύνουν περισσότερο τα πράγματα, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος επωφελεία και των δύο πλευρών. Σε αυτό πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε και άρα απαιτείται διάλογος ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.
Και τώρα βασιλόπιτες και… αποκριές!
Ξεκίνησε λοιπόν και η περίοδος των εκδηλώσεων Βασιλόπιτας, ενώ αμέσως μετά θα δοθεί η «σκυτάλη» στις αποκριτικές εκδηλώσεις, στους χορούς και γενικότερα το εύθυμο κλίμα θα συνεχιστεί μέχρι και την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής (πρώτα ο Θεός). Το λαογραφικό, αλλά και το… αποκριάτικο στοιχείο μπαίνουν πλέον σε προτεραιότητα και είναι αυτή η ποικιλία -αν θέλετε- και η εναλλαγή των συναισθημάτων που σπάζουν τη ρουτίνα και δημιουργούν ενδιαφέροντα που ανεβάζουν την ψυχολογία του κόσμου. Όπως σε κάθε εορταστική περίοδο, έτσι και φέτος, δεχθήκαμε δεκάδες ευχετήριες κάρτες και πολλαπλάσια ηλεκτρονικά μηνύματα ευχών μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας (sms, emails, socials κλπ). Θέλω να ευχαριστήσω ακόμη μια φορά όλους και όλες εσάς, είτε ως εκπροσώπους θεσμών, αρχών και φορέων, είτε ως μεμονωμένα πρόσωπα, που μπήκατε στη διαδικασία αυτή, έστω και για τον «τύπο», αν και προσωπικά θεωρώ ότι τα περισσότερα (αν όχι όλα) τα ευχητήρια μηνύματα ήταν εγκάρδια για να μας εκδηλώσετε για ακόμη μια φορά την αγάπη και την εκτίμησή σας. Εύχομαι να είμαστε γεροί και να ζήσουμε και πάλι παρόμοιες γιορταστικές στιγμές, με θρησκευτική κατάνυξη αφενός, αλλά και με κοσμικές απολαύσεις αφετέρου. Κι όταν υπάρχει ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο αγαθών (πνευματικά και υλικά), τότε υπάρχει και η απαραίτητη αρμονία. Και πάλι θερμά ευχαριστώ…
