Μέσω σχετικού προγράμματος που υλοποιείται από το ΙΝΑΛΕ
Γ. Γκίλης: «Δώσαμε ‘’χέρια’’ με αφορμή την απαγόρευση της ΕΕ για αλίευση και εμπορία των χελιών»
Ένα υπερατλαντικό ταξίδι «ζωής», από το Πόρτο Λάγος στην θάλασσα των Σαργασσών (στην Καραϊβική) όπου θα γεννήσουν και θα πεθάνουν, ξεκίνησαν περίπου 400 χέλια τα οποία μετρήθηκαν, ζυγίστηκαν και «μαρκαρίστηκαν» από τους επιστήμονες του ΙΝΑΛΕ, που υλοποιούν σχετικό πανευρωπαϊκό πρόγραμμα. Σε αυτό συνέβαλλαν και οι αλιείς της Λιμνοθάλασσας Βιστωνίδας, μετά την απαγόρευση αλίευσης και εμπορίας χελιών από την ΕΕ, όπως εξηγεί μιλώντας στην «Θ» ο πρόεδρος του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Βιστωνίδας και του Σύνδεσμου Λιμνοθαλασσών Ελλάδας κ. Γιώργος Γκίλης.
«ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΑΛΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ – ΔΩΣΑΜΕ ‘’ΧΕΡΙΑ’’ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΑΛΙΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑ ΧΕΛΙΩΝ»
Πιο αναλυτικά ο κ. Γκίλης, αναφερόμενος στο εν λόγω πρόγραμμα, ανέφερε τα εξής: ότι «το πρόγραμμα υλοποιείται από το ΙΝΑΛΕ, απλώς εγώ βρήκα την ευκαιρία και δώσαμε τα «χέρια» μας. Στις 28 Δεκεμβρίου, εκδόθηκε ανακοίνωση από την ΕΕ ότι απαγορεύεται η αλίευση και εμπορία χελιών από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Μαρτίου. Αυτό, για μερικές λιμνοθάλασσες που βγάζουν χέλια (άλλες περισσότερα, άλλες λιγότερα) καταστροφή. Πέραν όσων έχουμε πάθει λόγω πανδημίας και πολέμου, τώρα ήρθε και αυτό. Υπάρχουν λιμνοθάλασσες που βγάζουν 20 και 30 τόνους χέλια (αυτό σημαίνει 300.000 ευρώ). Εμείς βγάζουμε 1-2 τόνους χέλια, αλλά και αυτά είναι 20.000 – 30.000 που πιστεύαμε να πάρουμε το Πάσχα. Μετά την απαγόρευση λοιπόν, μίλησα με το ΙΝΑΛΕ σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε και το ΙΝΑΛΕ μου απάντησε ότι «τρέχει» ένα πρόγραμμα αναφορικά με τα χέλια. Μάλιστα, προσκλήθηκα και στην Ιταλία περί τα τέλη Φεβρουαρίου, όπου θα γίνει ένα σεμινάριο για τα δικά μας χέλια, τα οποία είναι και τα πιο χονδρά. Η λίμνη μας είναι μια από αυτές που ταΐζουν καλύτερα τα ψάρια τους. Έτσι συμφωνήσαμε να μας πάρει τα χέλια. Διαφορετικά θα ήταν απούλητα και χωρίς να έχει εκδοθεί κάποια εγκύκλιος από το Υπουργείο που να λέει τι να τα κάνουμε, αφού τα πιάσουμε. Βγήκε δηλαδή μια απαγόρευση από την ΕΕ, χωρίς να μας δώσει κανείς σημασία».
«ΜΕΤΡΗΘΗΚΑΝ, ΖΥΓΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΑΡΓΑΣΣΩΝ»
Αναφορικά με το πρόγραμμα, ο ίδιος επισήμανε ότι «αφού συνεννοηθήκαμε με τους ανθρώπους από το ΙΝΑΛΕ, τον κ. Αργύρη Σαπουνίδη και τον κ. Μάνο Κουτράκη (Διευθυντή ΙΝΑΛΕ) βγάλαμε μια ποσότητα, περίπου 600 κιλά (400 χέλια). Αυτά τα χέλια, μετρήθηκαν σε μήκος, πάχος, μάτια κ.ο.κ, ζυγίστηκαν ένα προς ένα και απελευθερώθηκαν, πλην μιας ποσότητας που πήραν στο ΙΝΑΛΕ ώστε να τα ανοίξουν και να κάνουν άλλους ελέγχους, βάσει του προγράμματος. Έτσι βρήκαμε την ευκαιρία και να βοηθήσουμε σε αυτό το ταξίδι των χελιών και να πάρουμε κάτι, γιατί είμαστε ήδη πολύ πολύ «κάτω» από τον περσινό και προπέρσινο τζίρο μας. Από τα χέλια που θα φύγουν από εδώ, κάποια θα πάνε δεξιά και αριστερά αλλά και στην θάλασσα των Σαργασσών (στην Καραϊβική). Εκεί θα γεννήσουν και τα μικρά χελάκια (γυαλόχελα) που είναι σαν τρίχα μαλλιού, θα πάρουν τον δρόμο της επιστροφής εκεί όπου ήταν οι μάνες τους. Άλλα θα έρθουν στην Βιστωνίδα, άλλα στην Κεραμωτή, άλλα στο Μεσολόγγι και όπου υπάρχει λιμνοθάλασσα».
«ΟΝΤΩΣ ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΛΛΑ…ΦΤΑΙΜΕ ΟΛΟΙ»
Σε ερώτηση της «Θ» για το αν ο λόγος που πραγματοποιείται αυτό το πρόγραμμα έγκειται στο γεγονός ότι τα χέλια αποτελούν προστατευόμενο είδος της άγριας πανίδας και άρα είδος προς εξαφάνιση, ο κ. Γκίλης, απαντά:
«Αυτό είναι πάρα πολύ μεγάλη κουβέντα. Όντως μειώθηκαν τα χέλια στην Ελλάδα και διαδραματίζουμε μεγάλο ρόλο και εμείς που είμαστε στις λιμνοθάλασσες. Πάντα υπάρχει ευθύνη σε όλους. Φταίει και το κράτος, φταίνε και οι ψαράδες, φταίει και η ΕΕ, φταίνε και τα υπουργεία, φταίει και το ΙΝΑΛΕ. Φταίνε όλοι. Πριν 28 χρόνια που μπήκα στον συνεταιρισμό, είχαμε βγάλει 27 τόνους χέλια. Το να πέσεις στα 500- 600 κιλά, σαν παραγωγή, ενώ κάνεις την ίδια διαδικασία, σημαίνει κάτι. Δηλαδή κάποια χέλια δεν ήρθαν πίσω, κάποια χέλια έχασαν τον δρόμο κ.ο.κ. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου μερικές καλές λιμνοθάλασσες με πολλά χέλια, πήγαν σε κάποιους ιδιώτες. Εκεί, άρχισαν να μπερδεύουν τα πράγματα και μιλάμε για «μαύρη» ποσότητα χελιών (να μην δηλώνεται όλη η ποσότητα). Όταν η ΕΕ λαμβάνει τα έγγραφα, βλέπει την μείωση και αυτήν προσπαθεί να «σώσει» για αυτό έβγαλε και τις απαγορεύσεις. Μπορείς να αποφασίσεις όμως απαγορεύσεις, μπορείς να λάβεις μέτρα, αλλά χωρίς να πλήξεις 100% τους ανθρώπους που βγάζουν το προϊόν. Είναι και κάποιοι που βγάζουν μεροκάματο, που περιμένουν τα χέλια, ξοδεύουν χρήματα και τους βάζεις «στοπ». Λένε «δεν θα πιάσεις χέρια, αλλά μόνο ψάρια». Πως γίνεται αυτό πρακτικά, χωρίς καμία εγκύκλιο από το υπουργείο; Τι θα πει απαγορεύεται; Μπορείς να πεις το Καλοκαίρι ότι απαγορεύεται για τρεις μήνες η τομάτα ή το καρπούζι; Εμείς στις 28/2 «σηκώνουμε πόρτες» και δεν μπορούμε να αλιεύσουμε…»
«ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΛΙΕΙΣ ΤΩΝ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΩΝ»
Αναφερόμενος στις ποσότητες των χελιών στην Βιστωνίδα, ο κ. Γκίλης, ξεκαθάρισε ότι «δεν μπορούμε να πούμε για τις ποσότητες γιατί οι εγκαταστάσεις του κράτους (όχι οι δικές μας), το γύρω – γύρω της Λίμνης, ο «Λαγός», πρέπει να φτιαχτούν», ενθυμούμενος την περσινή 9η Δεκεμβρίου (ημέρα χελιών) και την μεγάλη πλημμύρα που σημειώθηκε στην «Παντάνασσα». Κλείνοντας, ο ίδιος δεν παρέλειψε να σημειώσει, για άλλη μια φορά ότι οι επαγγελματίες αλιείς των λιμνοθαλασσών «δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ ενίσχυση λόγω κορωνοϊού. Πήραν όλοι, εκτός από τους επαγγελματίες των λιμνοθαλασσών. Αφού μας είχαν τάξει 500.000 ευρώ (ο κ. Λιβανός) στις 25 Μαρτίου 2021, φτάσαμε σε μια συνάντηση με τον κ. Γεωργαντά πριν από ένα μήνα περίπου και μας είπε ότι θα μας βάλει στο πρόγραμμα λόγω του πολέμου της Ουκρανίας. Το ΦΕΚ για το πρόγραμμα έχει 15 μέρες που βγήκε και εμείς πάλι δεν είμαστε μέσα. Είναι πάλι όλοι οι υπόλοιποι και δεν είναι οι ψαράδες των λιμνοθαλασσών. Τι είμαστε δηλαδή εμείς; Έχουν κάνει έγγραφα μέχρι και ο Σύλλογος Ιχθυολόγων Ελλάδος και το ΙΝΑΛΕ, για να μας βοηθήσουν. Είναι πείσμα και πολύ μεγάλη πίκρα».
